Skip to main content

a.16. Δύο έγγραφα της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (ΕΜΕΟ)


 

Δύο έγγραφα της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (ΕΜΕΟ)


 

του Δημήτρη Λιθοξόου

 



 

Στις 12 / 25 Μαρτίου 1905, με το υπ. αριθμ. 118 έγγραφό της, η Οργάνωση της 11ης Μακεδονο-Ανδριανουπολιτικής Επαναστατικής Περιφερείας (: στην πόλη Μπίτολα), απευθύνεται με ανακοίνωσή της προς τους προξένους των Μεγάλων Δυνάμεων, αναφορικά με τη δράση των ενόπλων ελληνικών σωμάτων και τη συνεργασία τους με τους έλληνες πρόξενους και τους πατριαρχικούς μητροπολίτες στη Μακεδονία.

Το έγγραφο μεταφράζεται και δημοσιεύεται και στον ελληνικό τύπο:

«Είναι γνωστές σε σας, οι κατά τους τελευταίους μήνες δολοφονίες αθώων ατόμων (ανδρών, γυναικών και παιδιών) και σε κανένα δεν είναι μυστικό, προπάντων δε στη Διεύθυνση της 11ης επαναστατικής περιφερείας, ότι ένοχοι αυτών είναι τα όργανα του Ελληνισμού με τους μητροπολίτες και τους προξένους επικεφαλής.

Η ενέργειά τους, κύριοι, έχει σκοπό να διακυβεύσει το όριο της Μακεδονο-Ανδριανουπολιτικής Οργάνωσης, η οποία εργάζεται δραστήρια, εδώ και πολλά χρόνια, στο όνομα της ελευθερίας και της φιλανθρωπίας, για τη βελτίωση της τύχης των πληθυσμών των Ευρωπαϊκών Νομών, δίχως διάκριση εθνότητας και θρησκεύματος.

Μέχρι τώρα η διεύθυνση της 11ης επαναστατικής περιφερείας δεν θέλησε να επέμβει, καθώς επιθυμούσε να δώσει τον καιρό στους παραλόγους, να επανέλθουν στη λογική. Και αν ποτέ η Οργάνωση τιμωρούσε μερικά πρόσωπα, το έκανε αυτό γιατί είχε αναμφισβήτητες αποδείξεις, ότι ήταν προδότες.

Εντούτοις η Διεύθυνση παρατηρεί με λύπη ότι αυτοί που προκαλούν τη διχόνοια δεν παύουν την καταστρεπτική, για την ιδέα της απελευθέρωσης, δράση τους. Λόγω αυτού, λαμβάνουμε την τιμή να σας κάνουμε γνωστό κύριε πρόξενε, ότι η Διεύθυνση αποφάσισε οριστικά να λάβει αυστηρότερα μέτρα, σύμφωνα με το καταστατικό της Εσωτερικής Οργάνωσης, εναντίον εκείνων, που ξένοι προς τις δυστυχίες και τα συμφέροντα του πληθυσμού, θα ήθελαν να επιχειρήσουν πράξεις αντίθετες προς τον ιερό σκοπό της ελευθερίας.

Αυτό η Διεύθυνση θεωρεί καθήκον της να ανακοινώσει στους κ. κ. Προξένους των Μεγάλων Δυνάμεων». [1]

Το δεύτερο έγγραφο, δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα του Βελιγραδίου και από εκεί αναδημοσιεύτηκε στη «Νέα Ημερησία» της Βιέννης στις αρχές Ιουλίου 1905. Το «Εμπρός» και το «Σκριπ», το μεταφράζουν από την τελευταία και το αναδημοσιεύουν λίγες μέρες μετά, με σχόλια έκδηλης αμηχανίας.

Πρόκειται για ένα σημαντικό κείμενο, [2] που υπογραμμίζει εμφαντικά τη μακεδονική εθνική συνείδηση των συντακτών του και αναδεικνύει το υπόβαθρο της σύγκρουσης των μακεδόνων αυτονομιστών με τους βουλγαρίζοντες και τους σερβίζοντες:

«Από μηνών δημιουργήθηκε στα Μπίτολα, από τη Μακεδονική Οργάνωση, επιτροπή η οποία ανέλαβε το έργο να συντάξει Μακεδονική Γραμματική. Η επιτροπή αποτελείται από επτά καθηγητές της γλωσσολογίας. Ως βάση της γραμματικής αυτής θα ληφθεί η διάλεκτος που ομιλείται στο Βιλαέτι Βιτολίων.

Η διάλεκτος αυτή ανακηρύχθηκε από την επιτροπή ως η Μακεδονική Γλώσσα.

Οι δάσκαλοι των σλαβικών σχολείων στη Μακεδονία διατάσσονται να διδάσκουν τη γλώσσα αυτή, αντί της σερβικής ή της βουλγαρικής, και μέσω αυτής της διδασκαλίας να τίθεται η βάση προς τη δημιουργία της Ανεξάρτητης Μακεδονίας.

Προσεχώς θα τυπωθούν και διάφορα άλλα βιβλία στη Μακεδονική Γλώσσα, κατόπιν δε η Οργάνωση σκέφτεται να απαγορεύσει τη χρήση της σερβικής και βουλγαρικής γλώσσας». [3]

 

[1] Το κείμενο δημοσιεύτηκε ολόκληρο στις εφημερίδες «Αθήναι» και «Ακρόπολις» στις 2 Απριλίου 1905.

[2] Το κείμενο αυτό το διάβασα για πρώτη φορά, σε μια εκδήλωση των Μακεδόνων της Ελλάδας, στις 2 Ιουνίου 2009, στην Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου στην Αθήνα, κατά την παρουσίαση του «Ελληνομακεδονικού Λεξικού» του Βάσκο Καρατζά. Μια εκδήλωση που προσπάθησε να διαλύσει πολυπληθής ομάδα της νεοναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή», με την ανοχή της αστυνομίας.

[3] «Σκριπ» της 8ης Ιουλίου 1905 και «Εμπρός» της 11ης Ιουλίου 1905.