Skip to main content

Οικισμοί της Καστοριάς που αρχίζουν από Φ, Χ, Ψ

 

Οικισμοί της Καστοριάς που αρχίζουν από Φ, Χ, Ψ

 

Δημήτρη Λιθοξόου

 

Στατιστικές πληροφορίες

 

Φωτείνιστα Καστορίας: «Χωρίου έχοντος 900 χριστιανούς και φρέαρ» [Σχινάς 1886].

Fotiništa [Αυστριακός Χάρτης].

Фотинища / Костурска каза, 250 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Fotinista, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Fotinishta / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 120 πατριαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Φωτείνιστα Καστορίας: «44 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Φωτεινίστα καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Φωτίνιστα Καστορίας, έρημο [Απαρίθμηση 1913].

Φωτίνιστα Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Τσερέσνιτσας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Φωτείνιστα Καστορίας, 29 άτομα (24 άρρενες και 5 θήλεις) - _ οικογένειες [Απογραφή 1920].

Φωτίνιστα γραφείου Καστορίας, έγινε καθαρά προσφυγικός οικισμός. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 34 προσφυγικές οικογένειες (94 άτομα) [ΕΑΠ].

Φωτείνιστα, ήρθαν 34 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο [Πελαγίδης].

Οι περισσότεροι πρόσφυγες που ήρθαν μιλούσαν ποντιακά [Χατζησαββίδης].

«Ο συνοικισμός Φωτίνιστα της κοινότητος Μαυρόβου μετονομάζεται εις Φωτεινή» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Φωτεινή (Φωτίνιστα) Καστορίας, 119 άτομα (73 άρρενες και 46 θήλεις). Υπήρχαν 83 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (42 άρρενες και 41 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 92 και ετεροδημότες 27 [Απογραφή 1928].

Φωτεινή Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 210 (112 άρρενες και 98 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Фотиништа: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών προσφύγων το 1940 [Симовски].

Φωτεινή, 246 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Φωτεινή Καστορίας: 184 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Croupitzas: «Αριθμεί διακόσιες οικογένειες Μωαμεθανών, που καυχώνται ότι κατάγονται από τους πρώτους κατακτητές της Μακεδονίας, καθώς και εκατό οικογένειες Χριστιανών, στις οποίες έχουν επιτρέψει να διατηρούν μερικές εκκλησίες... Σε μικρή απόσταση από εκεί, μου επισήμαναν ένα βαρόσι (varochi) ή συνοικία που ιδρύθηκε από εκατό περίπου οικογένειες Βλάχων προσφύγων από τη Βοσχόπολη (Voschopolis), οι οποίες διατηρούν τα έθιμα τους, και ζουν μοιράζοντας το χρόνο τους ανάμεσα στη φροντίδα των ζωντανών τους, τη γεωργία και την υφαντική τέχνη, κατασκευάζοντας μάλλινα χοντρά υφάσματα, από τα οποία ράβονται τα λαϊκά ρούχα» [Pouqueville 1826].

Χρούπιστα Καστορίας: «Οικείται υπό 3.500 κατοίκων, ων τα 2/3 εισί χριστιανοί το δε 1/3 μωαμεθανοί. Έχει δύο σχολεία αρρένων, παρθεναγωγείον, οθωμανικόν γραμματοδιδασκαλείον, μαγαζεία πολλά, 7 χάνια χωρούντα 270 ίππους (υπάρχουν δε και σταύλοι εις απάσας τας οικίας), τέμενος, εκκλησίαν. Προς δε νεόδμητον στρατώνα και στρατιωτικόν νοσοκομείον, άτινα μετά των χανίων χωρούσι 3.000 περίπου άνδρας. Εκάστην Τρίτην ένεκεν της κεντρικού θέσεώς της γίνεται εβδομαδιαία αγορά. Παράγει αφθόνους δημητριακούς καρπούς, χόρτον, τυρόν βούτυρον, οπώρας κτλ.» [Σχινάς 1886].

Hrupišta (Hurpešte) [Αυστριακός Χάρτης].

Хрупища / Костурска каза, 1.100 χριστιανοί Βούλγαροι, 700 Τούρκοι, 720 Βλάχοι και 170 Τσιγγάνοι [Кънчов 1900].

Krupista, λειτουργία πατριαρχικού σχολείου και εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Χρούπιστα: «Με πληθυσμό πάνω από δύο χιλιάδες κατοίκους. Περίπου οι μισοί κάτοικοι ήταν μουσουλμάνοι (Τούρκοι και Γύφτοι), ενώ οι υπόλοιποι πατριαρχικοί και εξαρχικοί, σλαβόφωνοι και ελληνόφωνοι, ρουμανίζοντες και ελληνίζοντες Βλάχοι σε απροσδιόριστες αναλογίες» [Γούναρης].

Hroupichta / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 560 εξαρχικοί Βούλγαροι, 1.616 πατριαρχικοί Βούλγαροι, 100 Έλληνες, 960 Βλάχοι και 60 Τσιγγάνοι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με δύο δασκάλους και 75 μαθητές, δύο πατριαρχικών σχολείων με τέσσερις δασκάλους και 120 μαθητές και βλάχικων σχολείων με τρεις δασκάλους και 40 μαθητές [Brancoff 1905].

Χρούπιστα: Κέντρον των Καστανοχωρίων. Δεν δεικνύουν εθνικόν ενδιαφέρον. Υπάρχουν 220 οθωμανικαί οικογένειες, 309 ελληνικαί οικογένειαι (1.089 ψυχαί), 42 βουλγαρικαί οικογένειαι (322 ψυχαί), 32 ρουμανικαί οικογένειαι (172 ψυχαί). Λειτουργία ενός ελληνικού αρρεναγωγείου και δύο ελληνικών παρθεναγωγείων με τέσσερις διδασκάλους και πέντε διδασκάλισσες. Λειτουργία ενός βουλγαρικού αρρεναγωγείου και ενός βουλγαρικού παρθεναγωγείου με δύο διδασκάλους και μία διδασκάλισσα. Λειτουργία ενός ρουμανικού αρρεναγωγείου και ενός ρουμανικού παρθεναγωγείου με δύο διδασκάλους και δύο διδασκάλισσες [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Χρούπιστα Καστορίας: «650 ορθόδοξοι Έλληνες, 300 σχισματικοί, 30 Ρουμανίζοντες, 1.200 Μουσουλμάνοι» [Χαλκιόπουλος 1910].

Χρούπιστα καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Χρούπιστα Καστορίας, 2.948 άτομα (1.580 άρρενες και 1.368 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Χρούπιστα Καστορίας: εγκατάσταση 25 προσφυγικών οικογενειών (88 ατόμων) [Πρόσφυγες 1915].

Χρούπιστα Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τους οικισμούς Βυτάνη, Μαρκόβιανα, Σέμασι, Λάγουρη και Πισάκοι [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Рупиште, 270 σπίτια χριστιανών Σλάβων, 180 χριστιανών Βλάχων, 50 εξελληνισμένων Σλάβων ή Βλάχων και 250 σπίτια Τούρκων [Милојевић 1920].

Χρούπιστα Καστορίας, 3.603 άτομα (1.708 άρρενες και 1.895 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν 17 περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

Χρούπιστα γραφείου Καστορίας, έγινε μικτός οικισμός γηγενών και προσφύγων. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 214 προσφυγικές οικογένειες (852 άτομα) [ΕΑΠ].

Χρούπιστα, μικτός οικισμός μουσουλμάνων και χριστιανών, έφυγαν 200 οικογένειες μουσουλμάνων (1.500 άτομα) και ήρθαν 212 οικογένειες προσφύγων: 10 από τη Θράκη, 69 από τη Μικρά Ασία, 5 από τον Πόντο, 22 από τον Καύκασο και μία από αλλού [Πελαγίδης].

«Η κοινότης Χρουπίστης, μετονομάζεται εις κοινότητα Άργους Ορεστικού και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Χρούπιστα εις Άργος Ορεστικόν» [ΦΕΚ 206 / 28.9.1927].

Άργος Ορεστικόν (Χρούπιστα) Καστορίας, 3.605 άτομα (1.757 άρρενες και 1.848 θήλεις). Υπήρχαν 863 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (396 άρρενες και 467 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 3.242, ετεροδημότες 346 και αλλοδαποί 17 [Απογραφή 1928].

Χρούπιστα (Άργος Ορεστικόν), υπήρχαν 357 ξενόφωνες οικογένειες, εκ των οποίων 97 ήταν δεδηλωμένων σλαυϊκών και 21 ρουμανικών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Άργος Ορεστικόν Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 4.215 (2.093 άρρενες και 2.122 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 1.100 [Γρηγορίου].

Рупишта (Хрупишта): Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων, Βλάχων, Ελλήνων και μουσουλμάνων Τούρκων το 1912. Οικισμός γηγενών Μακεδόνων, Βλάχων, Ελλήνων και χριστιανών προσφύγων το 1940 [Симовски].

Άργος Ορεστικόν, 4.100 κάτοικοι, εκ των οποίων 1.370 ήταν σλαυόφωνοι [Στατιστική 1945].

Άργος Ορεστικόν Καστορίας: 4.196 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Ψώχαρι Καστορίας: «Χωρίον έχοντος 30 κατοίκους» [Σχινάς 1886].

Psora [Αυστριακός Χάρτης].

Псора / Костурска каза, 84 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Rsohori, λειτουργία πατριαρχικού σχολείου και εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Psore / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 120 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Ψώχωρι, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Ψυχώρι: «Σχισματικό από του 1903» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Ψώχαρη: Σχισματικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Σχισματικόν και κατά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Θα ακολουθήση πορείαν Ζουζέλτσης. Υπάρχουν 11 βουλγαρικαί οικογένειαι (71 ψυχαί) [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Ψοχώρι καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Ψόχωρι Καστορίας, 108 άτομα (55 άρρενες και 53 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Ψόχωρι Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Σταρίτσανης [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Псохори, 18 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Ψόχωρι Καστορίας, 102 άτομα (50 άρρενες και 52 θήλεις) [Απογραφή 1920].

«Ο συνοικισμός Ψόχωρι της κοινότητος Σταριτσάνης μετονομάζεται εις Υψηλό» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Υψηλόν (Ψόχωρι) Καστορίας, 121 άτομα (58 άρρενες και 63 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 103 και ετεροδημότες 18 [Απογραφή 1928].

Ψόχωρι (Υψηλό), υπήρχαν 18 ξενόφωνες οικογένειες. Αποσκιρτήσαντες εκ του Πατριαρχείου εις την Σλαυικήν Εξαρχίαν. Ο άρρην πληθυσμός γνωρίζει ή ομιλεί και την ελληνικήν [Στατιστική 1932].

Υψηλόν Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 154 (77 άρρενες και 77 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 28 [Γρηγορίου].

Псора (Псоре): Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Υψηλόν, 196 κάτοικοι [Στατιστική 1945].Υψηλόν Καστορίας: 142 κάτοικοι [Απογραφή 1951].