Skip to main content

Οικισμοί της Καστοριάς που αρχίζουν από Ν

 

Οικισμοί της Καστοριάς που αρχίζουν από Ν

 

Δημήτρη Λιθοξόου

 

Στατιστικές πληροφορίες

 

Несрам / Костурско: 127 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Nestrance: «Βουλγάρικο κεφαλοχώρι με εκατόν είκοσι εστίες» [Pouqueville 1826].

Nestram, χριστιανοί ορθόδοξοι: 1.800 [Synvet 1878].

Νεστράμι Καστορίας: «Χωρίον διαχωριζόμενον εις δύο συνοικίας άνω και κάτω Νεστράμι, εχούσας 1.800 κατοίκους, εκκλησίας και χάνια» [Σχινάς 1886].

Grn & Dl. Nestram [Αυστριακός Χάρτης].

Несрамъ (Нестрамъ) / Костурска каза, 2.700 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Nestami, λειτουργία πατριαρχικού και εξαρχικού σχολείου [Χάρτης Κοντογιάννη].

Dolno Nestram / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 1.400 εξαρχικοί και 200 πατριαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με δύο δασκάλους και 40 μαθητές & Gorno Nestram / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 1.240 εξαρχικοί και 200 πατριαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με δύο δασκάλους και 73 μαθητές [Brancoff 1905].

Νεστράμι, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και μικτό μετά. Αποσκίρτησαν 30 οικογένειες [Έγγραφο 4278].

Νεστράμι: «Περιέχει ευαρίθμους οικογενείας βουλγαριζούσας, αίτινες από καιρού εις καιρόν παρέχουσι τοις ορθοδόξοις πράγματα. Εν Κάτω Νεστραμίω ταράττουσι την ακολουθίαν και επεμβαίνουσιν εις τον μέχρι τούδε αναμφισβήτητον ναόν των ορθοδόξων» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Νεστράμι Καστορίας: «1.800 ορθόδοξοι Έλληνες, είναι κωμόπολις σημαντική και ακμάζουσα» [Χαλκιόπουλος 1910].

Νεστράμι Άνω και Κάτω καζά Καστορίας, χριστιανικοί οικισμοί [Χάρτης Κοντογόνη].

Νεστράμιον Καστορίας, 2.731 άτομα (1.300 άρρενες και 1.431 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Νεστάμιον (Άνω και Κάτω) Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τον οικισμό Στένκον [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Несрам, 455 σπίτια χριστιανών Σλάβων και 10 χριστιανών Βλάχων [Милојевић 1920].

Νεστράμιον (Άνω και Κάτω) Καστορίας, 1.979 άτομα (792 άρρενες και 1.187 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν 20 περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Νεστραμίου, μετονομάζεται εις κοινότητα Αγίου Νέστορος και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Νεστράμι εις Άγιος Νέστωρ» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Νεστόριον, πρώην Άγιος Νέστωρ (Νεστράμιον) Καστορίας, 1.888 άτομα (653 άρρενες και 1.235 θήλεις). Υπήρχαν 8 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (5 άρρενες και 3 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 1.821 και ετεροδημότες 67. Επίσης 31 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Νεστόριον (Νεστράμι), υπήρχαν 500 ξενόφωνες οικογένειες [Στατιστική 1932].

Νεστόριον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 2.677 (1.286 άρρενες και 1.391 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 853 [Γρηγορίου].

Несрам (Горно и Долно Нестрам): Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Νεστόρι, 2.000 κάτοικοι, εκ των οποίων 1.300 ήταν σλαυόφωνοι [Στατιστική 1945].

Νεστόριον Καστορίας: 1.767 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Нови Чифлик (Ќош Чифлик): Μικρό τσιφλίκι το 1912. Έρημο το 1940 [Симовски].

Νέον Τσιφλ. καζά Καστορίας [Χάρτης Κοντογόνη].

Кьошкъ Чифликъ / Костурска каза, 45 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Νέον Τσιφλίκιον Καστορίας, έρημο [Απαρίθμηση 1913].

 

Novoselo [Αυστριακός Χάρτης].

Новоселяни / Костурска каза, 100 χριστιανοί Βούλγαροι και 50 Τούρκοι [Кънчов 1900].

Novoselo, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Novo Seliani / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 160 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Νοβοσέλι, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Νοβοσέλο Καστορίας: «100 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Νοβοσέλο καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Νοβοσέλο Καστορίας, 85 άτομα (47 άρρενες και 38 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Νοβοσέλα Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Κόρτσιστας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Ново Село, 10 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Νοβοσέλι Καστορίας, 71 άτομα (35 άρρενες και 36 θήλεις) [Απογραφή 1920].

«Ο συνοικισμός Νοβοσέλο της κοινότητος Πολυανέμου μετονομάζεται εις Κορφούλα» [ΦΕΚ 156 / 8.8.1928].

Κορφούλα (Νοβοσέλο) Καστορίας, 87 άτομα (32 άρρενες και 55 θήλεις). Υπήρχε ένας πρόσφυγας πού ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 86 και ένας ετεροδημότης [Απογραφή 1928].

Νοβοσέλο (Κορφούλα), υπήρχαν 10 ξενόφωνες οικογένειες, όλες δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Κορφούλα Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 151 (74 άρρενες και 77 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Новоселјани: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Κορφούλα, 165 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Κορφούλα Καστορίας: έρημο [Απογραφή 1951].

 

Dambely, χριστιανοί ορθόδοξοι: 1.200 [Synvet 1878].

Ντάμπενι Καστορίας: «Χωρίου έχοντος 220 οικογενείας χριστιανικάς, εκκλησίαν, σχολείον αρρένων, χάνιον, κρήνας και 2 κλιβάνους» [Σχινάς 1886].

Dembeni [Αυστριακός Χάρτης].

Дъмбени / Костурска каза, 1.650 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Dambeni / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 1.640 εξαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία δύο εξαρχικών σχολείων με δύο δασκάλους και 139 μαθητές [Brancoff 1905].

Δύμπενι, εξαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και εξαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Ντύμπενι Καστορίας: «1.000 σχισματικοί βουλγαρίζοντες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Ντέμπενι καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Δέμπενη Καστορίας, 1.207 άτομα ( 619 άρρενες και 588 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Δέμπενη Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Домбени, 350 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Δέμπενη Καστορίας, 944 άτομα (384 άρρενες και 560 θήλεις) - 216 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν 36 περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Δέμπενης, μετονομάζεται εις κοινότητα Δενδροχωρίου και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Δέμπενη εις Δενδροχώρι» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Δενδροχώρι (Δέμπενη) Καστορίας, 866 άτομα (396 άρρενες και 470 θήλεις). Υπήρχαν 11 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (7 άρρενες και 4 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 823, ετεροδημότες 37 και 6 αλλοδαποί. Επίσης 31 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Δέμπενη (Δενδροχώρι), υπήρχαν 180 ξενόφωνες οικογένειες, όλες ήταν δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Δενδροχώριον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 794 (380 άρρενες και 414 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 817 [Απογραφή 1940].

Д'мбени: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Δενδροχώριον, 800 κάτοικοι, εκ των οποίων 780 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β. Έδρασαν αντεθνικώς 30. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 30. Παρατηρήσεις: Έφυγαν με Γκότσεφ [Στατιστική 1945].

Δενδροχώριον Καστορίας: 19 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Δόλιανη Καστορίας: 300 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Doleni [Αυστριακός Χάρτης].

Долени / Костурска каза, 224 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Doleni / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 280 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Ντόλιανι, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Δόλιανη: Σχισματικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Ελληνικόν κατά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Εάν ανακοπούν χρήματα εμμίσθων. θα παραμείνη βουλγαρικόν κόμμα. Υπάρχουν 40 ελληνικαί οικογένειαι (281 ψυχαί). Λειτουργία ενός ελληνικού αρρεναγωγείου με ένα διδάσκαλο [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Δόλιανι Καστορίας: «300 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Δόλιανη καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Δόλιανη Καστορίας, 344 άτομα (192 άρρενες και 152 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Δόλιανη Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Ζούλτσης [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Дољани, 30 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Δόλιανη Καστορίας, 226 άτομα (101 άρρενες και 167 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν πέντε περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Ο συνοικισμός Δόλιανη της κοινότητος Ζουζίλτσης μετονομάζεται εις Ζευγοστάσι» [ΦΕΚ 206 / 28.9.1927].

Ζευγοστάσι (Δόλιανη) Καστορίας, 207 άτομα (77 άρρενες και 130 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Και οι 207 ήταν ομοδημότες [Απογραφή 1928].

Δόλιανη (Ζευγοστάσι), υπήρχαν 42 ξενόφωνες οικογένειες. Αποσκιρτήσαντες εκ του Πατριαρχείου εις την Σλαυϊκήν Εξαρχίαν [Στατιστική 1932].

Ζευγοστάσιον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 187 (71 άρρενες και 116 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Долени: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Ζευγοστάσι, 190 κάτοικοι, εκ των οποίων 170 ήταν σλαυόφωνοι [Στατιστική 1945].

Ζευγοστάσιον Καστορίας: 87 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Dl. Papratsko [Αυστριακός Χάρτης].

Πάπρασκον Καστορίας: «Χωρίον κείμενον παρά την οδόν και έχον δύο συνοικίας, ων η μεν άνω έχει 60 οικογενείας οθωμανικάς και κείται επί λόφου, δε κάτω 15 οικογενείας Βουλγάρων και δύο υδρομύλους» [Σχινάς 1886].

Папратско Долно / Костурска каза, 105 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Papraskon, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Dolno Papratsko / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 88 πατριαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Παπράτσκον, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Κάτω Πάπρασκον Καστορίας: «75 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Κάτω Πάπρασκον καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Παπράτσκον (Άνω και Κάτω) Καστορίας, 442 άτομα (245 άρρενες και 197 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Παπράτσκον (Άνω και Κάτω) Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Долно Папратско, 12 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Κάτω Παπράτσκον Καστορίας, 103 άτομα (55 άρρενες και 48 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκε μία περιουσία κάτοικου που μετανάστευσε στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Παπράτσκου, μετονομάζεται εις κοινότητα Φτεριάς και οι συνοικισμοί της αυτής κοινότητος Άνω Παπράτσκον και Κάτω Παπράτσκον εις Άνω Φτεριάς και Κάτω Φτεριάς» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Κάτω Φτεριάς (Κάτω Παπράτσκον) Καστορίας, 113 άτομα (59 άρρενες και 54 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 112 και ένας ετεροδημότης [Απογραφή 1928].

Πάπρεσκον (Φτεριά), υπήρχαν 18 ξενόφωνες οικογένειες, εκ των οποίων 13 ήταν δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Κάτω Πτεριά Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 194 (92 άρρενες και 99 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Долно Папратско: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Άνω Φτεριά, Κάτω Φτεριά και Ακόντιον, 511 κάτοικοι, εκ των οποίων 91 ήταν σλαυόφωνοι [Στατιστική 1945].

 

Добролища: 140 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Dovrolista, χριστιανοί ορθόδοξοι: 600 [Synvet 1878].

Ντομπρόλιστα Καστορίας: 400 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Dobrolišča [Αυστριακός Χάρτης].

Добролища / Костурска каза, 270 χριστιανοί Βούλγαροι και 160 μουσουλμάνοι Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Dobrolichte / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 328 εξαρχικοί Βούλγαροι και 32 Βλάχοι [Brancoff 1905].

Ντομπρόλιστα, εξαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και εξαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Δομπρόλιστα: «Σχισματικό από του 1903» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Ντομπρόλιστα Καστορίας: «500 ορθόδοξοι Έλληνες, διατελούντες υπό την βουλγαρικήν τρομοκρατίαν του 1904» [Χαλκιόπουλος 1910].

Δομπρόλιστα καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Δοβρόλιστα Καστορίας, 468 άτομα ( 235 άρρενες και 233 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Δοβρόλιστα Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Добролишта, 30 σπίτια χριστιανών Σλάβων και 40 Τούρκων [Милојевић 1920].

Δοβρόλιστα Καστορίας, 434 άτομα (199 άρρενες και 235 θήλεις) - 77 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Δοβρόλιστα γραφείου Καστορίας, έγινε μικτός οικισμός γηγενών και προσφύγων. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 40 προσφυγικές οικογένειες (139 άτομα) [ΕΑΠ].

Δοβρόλιστα, μικτός οικισμός μουσουλμάνων και χριστιανών, έφυγαν 140 οικογένειες μουσουλμάνων (198 άτομα) και ήρθαν 39 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο [Πελαγίδης].

Οι περισσότεροι πρόσφυγες που ήρθαν μιλούσαν ποντιακά [Χατζησαββίδης].

«Η κοινότης Δοβρολίτσης, μετονομάζεται εις κοινότητα Καλοχωρίου και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Δοβρόλιτσα εις Καλοχώρι» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Καλοχώρι (Δροβολίστα) Καστορίας, 455 άτομα (211 άρρενες και 244 θήλεις). Υπήρχαν 145 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (70 άρρενες και 75 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 435, ετεροδημότες 2 και αλλοδαποί 18 [Απογραφή 1928].

Δοβρόλιστα (Καλοχώρι), υπήρχαν 39 ξενόφωνες οικογένειες, εκ των οποίων 35 ήταν δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων και 4 αλβανικών [Στατιστική 1932].

Καλοχώριον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 634 (311 άρρενες και 323 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 101 [Γρηγορίου].

Добролишта: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και μουσουλμάνων Τούρκων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και προσφύγων Ποντίων το 1940 [Симовски].

Καλοχώριον, 620 κάτοικοι, εκ των οποίων 310 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β κατά 50%. Έδρασαν αντεθνικώς 26. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 26 [Στατιστική 1945].

Καλοχώριον Καστορίας: 585 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Дупяк / Костурско: 31 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Toupiak, χριστιανοί ορθόδοξοι: 600 [Synvet 1878].

Δουπιάκοι Καστορίας: 300 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Dupjak [Αυστριακός Χάρτης].

Дупякъ / Костурска каза, 480 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Doupiak / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 640 πατριαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός πατριαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 30 μαθητές [Brancoff 1905].

Δουπιάκοι, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Δουπιάκους: Ελληνικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Ελληνικόν μετά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Γλώσσα Ελληνική. Υπάρχουν 47 ελληνικαί οικογένειαι (269 ψυχαί). Λειτουργία ενός ελληνικού αρρεναγωγείου με ένα διδάσκαλο και μία διδασκάλισσα [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Δουπιάκοι Καστορίας: «300 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Δουπιάκοι καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Δοκωνάκοι Καστορίας, 252 άτομα (126 άρρενες και 126 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Δοκωνάκοι (Δουπιάκοι) Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Σδράλτσης [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Дупјак, 50 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Δουπιάκοι Καστορίας, 219 άτομα (101 άρρενες και 118 θήλεις) [Απογραφή 1920].

«Ο συνοικισμός Δουπιάκων της κοινότητος Καστορίας μετονομάζεται εις Δισπηλιό» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Δισπηλιόν (Δουπιάκοι) Καστορίας, 264 άτομα (132 άρρενες και 132 θήλεις). Υπήρχε μία γυναίκα πρόσφυγας που ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 254 και ετεροδημότες 10 [Απογραφή 1928].

Δισπηλιόν Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 357 (189 άρρενες και 168 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 347 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 83 [Γρηγορίου].

Дупјак: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Δισπηλιόν, 348 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Δισπηλιόν Καστορίας: 431 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Dranč (Dreničevo) [Αυστριακός Χάρτης].

Дрѣничево / Костурска каза, 280 χριστιανοί Βούλγαροι και 20 μουσουλμάνοι Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Drenitchevo / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 392 εξαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 30 μαθητές [Brancoff 1905].

Δρανίτσι, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Δρανήτσι: «Κατά το Σύνταγμα υπήρχε Έλλην ιερεύς. Μετά το σύνταγμα όμως εκηρύχθη σχισματικόν» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Δρανίτσι Καστορίας: «250 σχισματικοί βουλγαρίζοντες και 25 Μουσουλμάνοι» [Χαλκιόπουλος 1910].

Δρανίτσι καζά Καστορίας, μουσουλμανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Δρανίτσι Καστορίας, 301 άτομα (162 άρρενες και 139 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Δρανίτσι Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Γκάλιστας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Дреничево, 50 σπίτια χριστιανών Σλάβων και 3 Τούρκων [Милојевић 1920].

Δρανίτσι Καστορίας, 289 άτομα (135 άρρενες και 154 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν τέσσερις περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

Δρανίτσι γραφείου Καστορίας, έγινε μικτός οικισμός γηγενών και προσφύγων. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 6 προσφυγικές οικογένειες (17 άτομα) [ΕΑΠ].

Δρανίτσι, μικτός οικισμός μουσουλμάνων και χριστιανών, έφυγαν 4 οικογένειες μουσουλμάνων (25 άτομα) και ήρθαν 6 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο [Πελαγίδης].

Δρανίτσιον Καστορίας, 305 άτομα (141 άρρενες και 164 θήλεις). Υπήρχαν 17 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (7 άρρενες και 10 θήλεις). Και οι 305 ήταν ομοδημότες [Απογραφή 1928].

«Ο συνοικισμός Δρανίτσι της κοινότητος Γκρέντσης (Φτελιάς) μετονομάζεται εις Κρανοχώρι» [ΦΕΚ 156 / 8.8.1928].

Δρανίτσι (Κρανοχώρι), υπήρχαν 50 ξενόφωνες οικογένειες [Στατιστική 1932].

Κρανοχώριον (Δρανίτσιον) Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 372 (176 άρρενες και 196 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Дреничево (Драничево): Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και μουσουλμάνων Τούρκων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και χριστιανών προσφύγων το 1940 [Симовски].

Κρανοχώριον, 377 κάτοικοι, εκ των οποίων 32 ήταν σλαυόφωνοι. Έδρασαν αντεθνικώς 43. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 1. Ευρίσκονται εις φυλακή δυνάμει ενταλμάτων 2. Ευρίσκονται εις τας οικίας των ανενόχλητοι 40 [Στατιστική 1945].

Κρανοχώριον Καστορίας: 160 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Дренова / Леринско: 42 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Drenoveni, χριστιανοί ορθόδοξοι: 1.200 [Synvet 1878].

Δρανόβιανη Καστορίας: «Έχει 450 χριστιανούς, εκκλησίαν, κείμενον δεξιόθεν της συμβολής των βραχιόνων της Βίστριτζας και διαιρούμενον υπό του ποταμίσκου εις δύο συνοικίας, και η μεν άνω καλείται Όσσον, η δε κάτω Κάμπος» [Σχινάς 1886].

Drenoveni [Αυστριακός Χάρτης].

Дрѣновени / Костурска каза, 650 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Drenoveni, λειτουργία πατριαρχικού και εξαρχικού σχολείου [Χάρτης Κοντογιάννη].

Dolno Drenoveni / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 360 εξαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 35 μαθητές & Gorno Drenoveni / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 544 εξαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 39 μαθητές [Brancoff 1905].

Δρανόβαινι: «Εκηρύχθη σχισματικόν οριστικώς τω 1903» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Δρανόβιανι Καστορίας: «577 σχισματικοί Βουλγαρίζοντες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Δρενοβένι καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Δρανόβαινι Πρεσπών, 810 άτομα (413 άρρενες και 397 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Δρανόβαινι Φλωρίνης, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Дреновени, 150 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Δρανοβαίνη Καστορίας, 723 άτομα (316 άρρενες και 407 θήλεις) - 136 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν δύο περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Δρανοβαίνης, μετονομάζεται εις κοινότητα Κρανιώνα και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Δρανοβαίνη εις Κρανιώνας» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Άνω Κρανιώνας Καστορίας, 278 άτομα (121 άρρενες και 157 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Και οι 278 ήταν ομοδημότες. Και Κρανιώνας (Δρανοβαίνη) Καστορίας, 472 άτομα (297 άρρενες και 265 θήλεις). Υπήρχε ένας πρόσφυγας που ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 463, ετεροδημότες 6 και αλλοδαποί 3 [Απογραφή 1928].

Δρανοβαίνη (Κρανιώνα), υπήρχαν 110 ξενόφωνες οικογένειες, εκ των οποίων 107 ήταν δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Κρανιώνας Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 472 (227 άρρενες και 245 θήλεις). Και Άνω Κρανιώνας Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 230 (103 άρρενες και 127 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Горно и Долно Дреновени: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Άνω και Κάτω Κρανιώνας, 623 κάτοικοι, εκ των οποίων 60 ήταν σλαυόφωνοι [Στατιστική 1945].

Κρανιώνας Καστορίας: 317 κάτοικοι. Και Άνω Κρανιώνας Καστορίας: 107 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Δριάνοβον Καστορίας: «Χωρίου έχοντος 650 κατοίκους» [Σχινάς 1886].

Drjanovo (Drana) [Αυστριακός Χάρτης].

Дряново / Костурска каза, 240 χριστιανοί Βούλγαροι και 100 χριστιανοί Έλληνες [Кънчов 1900].

Dranovo, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Drenovo / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 150 Έλληνες. Λειτουργία ενός πατριαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 15 μαθητές [Brancoff 1905].

Δριάνοβον Καστορίας: «700 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Δριάνοβον καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Δράνοβον Καστορίας, 114 άτομα (61 άρρενες και 53 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Δράνοβον Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Κοτέλτσι [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Δράνοβον Καστορίας, 119 άτομα (62 άρρενες και 57 θήλεις) [Απογραφή 1920].

«Ο συνοικισμός Δράνοβον της κοινότητος Κοτύλης μετονομάζεται εις Γλυκονέρι» [ΦΕΚ 156 / 8.8.1928].

Γλυκονέρι (Δράνοβον) Καστορίας, 130 άτομα (67 άρρενες και 63 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 119 και ετεροδημότες 11 [Απογραφή 1928].

Γλυκονέριον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 49 (24 άρρενες και 25 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 30 [Γρηγορίου].

Дрјаново (Дреново): Οικισμός χριστιανών Ελλήνων (Κατσαούνηδων) το 1912. Οικισμός χριστιανών Ελλήνων (Κατσαούνηδων) το 1940 [Симовски].

Γλυκονέρι, 194 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Γλυκονέριον Καστορίας: έρημο [Απογραφή 1951].