Skip to main content

Οικισμοί της Καστοριάς που αρχίζουν από Ο

 

Οικισμοί της Καστοριάς που αρχίζουν από Ο

 

Δημήτρη Λιθοξόου

 

Στατιστικές πληροφορίες

 

Охолища / Костурско: 160 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Olista, χριστιανοί ορθόδοξοι: 900 [Synvet 1878].

Χόλιστα Καστορίας: «Χωρίον οικούμενον υπό 300 χριστιανών» [Σχινάς 1886].

Olišta [Αυστριακός Χάρτης].

Олища/ Костурска каза, 390 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Olichta, λειτουργία εξαρχικού σχολείου [Χάρτης Κοντογιάννη].

Olichta / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 536 εξαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 23 μαθητές [Brancoff 1905].

Χόλιστα, εξαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και εξαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Χόλιστα Καστορίας: «225 ορθόδοξοι Έλληνες, υπό τη βουλγαρικήν τρομοκρατίαν από του 1904 και 225 σχισματικοί βουλγαρίζοντες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Χολίστα καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Χόλιστα Καστορίας, 412 άτομα (204 άρρενες και 208 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Χόλιστα Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τον οικισμό Μπόμποκη [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Олишта, 65 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Χόλιστα Καστορίας, 286 άτομα (124 άρρενες και 162 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν έξι περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Χολίστης, μετονομάζεται εις κοινότητα Μελισσοτόπου και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Χόλιστα εις Μελισσότοπος» [ΦΕΚ 206 / 28.9.1927].

Μελισσότοπος (Χόλιστα) Καστορίας, 336 άτομα (151 άρρενες και 185 θήλεις). Υπήρχε ένας πρόσφυγας πού ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 309 και ετεροδημότες 27 [Απογραφή 1928].

Χόλιστα (Μελισσότοπος), υπήρχαν 65 ξενόφωνες οικογένειες, όλες δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Μελισσότοπος Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 362 (169 άρρενες και 193 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Олишта: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Μελισσότοπος και Σταυροπόταμος, 723 κάτοικοι, εκ των οποίων 700 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β [Στατιστική 1945].

Μελισσότοπος Καστορίας: 233 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Ολόβραντε: Λουβράτι Καστορίας: 300 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Longrad (Lovradi) [Αυστριακός Χάρτης].

Оловрàде / Костурска каза, 181 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Luorati, λειτουργία πατριαρχικού σχολείου και εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Gorno Lavaradi / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 240 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Λουβράδες, κατεστραμμένο [Έγγραφο 4278].

Λουβράδες: «Σχισματικόν από του 1904» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Λουβράδες: Σχισματικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Σχισματικόν και κατά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Αδύνατον να γίνη ελληνικόν. Εκάη παρά των ημετέρων. Θα ανοικοδομηθή παρά της τουρκικής κυβερνήσεως. Υπάρχουν 30 βουλγαρικαί οικογένειαι (225 ψυχαί) [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Λουβράδες Καστορίας: «300 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Λουβράδες καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Λουβράδες Καστορίας, 176 άτομα (90 άρρενες και 86 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Λουβράδες Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Έζερετς [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Луврада, 7 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Λοβράδες Καστορίας, 141 άτομα (14 άρρενες και 19 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν επτά περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Ο συνοικισμός Λουβράδες της κοινότητος Πετροπουλάκη μετονομάζεται εις Σκιερόν» [ΦΕΚ 156 / 8.8.1928].

Σκιερόν (Λουβράδες) Καστορίας, 22 άτομα (10 άρρενες και 12 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Και οι 22 ήταν ομοδημότες [Απογραφή 1928].

Λουβράδες (Σκιερόν), υπήρχαν 10 ξενόφωνες οικογένειες. Αποσκιρτήσαντες εκ του Πατριαρχείου εις την Σλαυικήν Εξαρχίαν [Στατιστική 1932].

Оловраде (Головраде): Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Σκιερόν, έρημο [Στατιστική 1945].

 

Όμουτσκον Καστορίας: α) «Τσιφλίκιον έχον 15 οικογενείας χριστιανικάς, υδρευόμενον εκ ποταμού (εγκατελείφθη σήμερον)» - β) «Χωρίον οικούμενον υπό 120 χριστιανών» [Σχινάς 1886].

Omotsko [Αυστριακός Χάρτης].

Омотско / Костурска каза, 247 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Umskon, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Omosko / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 96 πατριαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός πατριαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 10 μαθητές [Brancoff 1905].

Όμουτσκον, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Όμουτσκον Καστορίας: «138 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Όμοτσκον καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Όμοτσκον Καστορίας, 102 άτομα (50 άρρενες και 43 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Омотско, 15 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Όμοτσκον Καστορίας, 114 άτομα (64 άρρενες και 50 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Όμοτσκον, μικτός οικισμός μουσουλμάνων και χριστιανών, έφυγαν 6 οικογένειες μουσουλμάνων (30 άτομα) [Πελαγίδης].

«Ο συνοικισμός Όμοτσκον της κοινότητος Γιαννοβαίνης (Γιαννοχωρίου) μετονομάζεται εις Λιβαδοτόπι» [ΦΕΚ 206 / 28.9.1927].

Λιβαδότοπος (Όμοτσκον) Καστορίας, 123 άτομα (58 άρρενες και 65 θήλεις). Υπήρχαν 4 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (2 άρρενες και 2 θήλεις). Ομοδημότης ήταν ένας και ετεροδημότες 122 [Απογραφή 1928].

Λιβαδοτόπιον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 211 (107 άρρενες και 104 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 45 [Γρηγορίου].

Омотско: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Λειβαδότοπος, 200 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

 

Ορμάν: «Χωρίου έχοντος περί τας 60 χριστιανικάς οικογενείας, εκκλησίαν, χάνιον, βρύσεις και φρέατα» [Σχινάς 1886].

Orman Čiftl. [Αυστριακός Χάρτης].

Орманъ / Костурска каза, 90 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Orman, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Tchif Orman / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 96 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Ορμάνι Καστορίας: «60 σχισματικοί βουλγαρίζοντες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Ορμάν Τσιφλ. καζά Καστορίας [Χάρτης Κοντογόνη].

Ορμάν Καστορίας, 178 άτομα (83 άρρενες και 95 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Ορμάν Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Ζουπάνιστας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Ορμάν Καστορίας, 160 άτομα (65 άρρενες και 95 θήλεις) [Απογραφή 1920].

«Ο συνοικισμός Ορμάν της κοινότητος Ζουπάνιτσα (Άνω Λεύκης) μετονομάζεται εις Κάτω Λεύκη» [ΦΕΚ 206 / 28.9.1927].

Κάτω Λεύκη (Ορμάν) Καστορίας, 176 άτομα (86 άρρενες και 90 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Και οι 176 ήταν ομοδημότες [Απογραφή 1928].

Όρμαν (Κάτω Πεύκη), υπήρχαν 31 ξενόφωνες οικογένειες [Στατιστική 1932].

Κάτω Λεύκη Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 267 (119 άρρενες και 148 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Орман: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Άνω και Κάτω Λεύκη, 732 κάτοικοι, εκ των οποίων 700 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β [Στατιστική 1945].

Κάτω Λεύκη Καστορίας: 247 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Osseni, χριστιανοί ορθόδοξοι: 900 [Synvet 1878].

Όσανη Καστορίας: «Χωρίον οικούμενον υπό 600 τουρκοβουλγάρων, υδρευομένων κυρίως εκ του παραρρέοντος ομώνυμου ποταμίου, έχον δε 2 κρήνας, φρέατα και 3 χάνια χωρητικότητος 85 κτηνών μετά δωματίων» [Σχινάς 1886].

Ošani [Αυστριακός Χάρτης].

Ошени / Костурска каза, 120 χριστιανοί Βούλγαροι και 550 μουσουλμάνοι Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Osani, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Ocheni / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 80 πατριαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Όσιανη Καστορίας: «80 ορθόδοξοι Έλληνες και 750 Μουσουλμάνοι» [Χαλκιόπουλος 1910].

Όσιανη καζά Καστορίας, μικτός οικισμός χριστιανών και μουσουλμάνων [Χάρτης Κοντογόνη].

Όσιανη Καστορίας, 695 άτομα (315 άρρενες και 380 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Όσιανη Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Ошени, 5 σπίτια χριστιανών Σλάβων και 154 μουσουλμάνων Σλάβων [Милојевић 1920].

Όσιανη Καστορίας, 824 άτομα (427 άρρενες και 397 θήλεις) - 184 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκε μία περιουσία κάτοικου που μετανάστευσε στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

Όσσιανη γραφείου Καστορίας, έγινε καθαρά προσφυγικός οικισμός. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 153 προσφυγικές οικογένειες (565 άτομα) [ΕΑΠ].

Όσιανη, μουσουλμανικός οικισμός, έφυγαν 145 οικογένειες μουσουλμάνων (841 άτομα) και ήρθαν 154 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο [Πελαγίδης].

Οι περισσότεροι πρόσφυγες που ήρθαν μιλούσαν ποντιακά [Χατζησαββίδης].

«Η κοινότης Όσσιανης, μετονομάζεται εις κοινότητα Οινόης και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Όσσιανη εις Οινόη» [ΦΕΚ 206 / 28.9.1927].

Οινόη (Όσιανη) Καστορίας, 602 άτομα (275 άρρενες και 327 θήλεις). Υπήρχαν 572 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (256 άρρενες και 316 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 589 και ετεροδημότες 13. Επίσης 18 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Οινόη Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 990 (481 άρρενες και 509 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 1.040 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 169 [Γρηγορίου].

Ошени: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και μουσουλμάνων Μακεδόων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και προσφύγων Ποντίων το 1940 [Симовски].

Οινόη, 1.019 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Οινόη Καστορίας: 1.003 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Osnitchiniki, χριστιανοί ορθόδοξοι: 600 [Synvet 1878].

Οσνίτσανι Καστορίας: 300 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Осничани / Костурска каза, 840 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Osnitsani, λειτουργία πατριαρχικού σχολείου και εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Osnitchani / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 960 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Οσνήτσιανη: Σχισματικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Ανάμικτον μετά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Εάν αφεθούν έως σήμερον θα ενισχυθούν οι Βούλγαροι. Υπάρχουν 27 ελληνικαί οικογένειαι (139 ψυχαί) και 14 βουλγαρικαί (79 ψυχαί). Λειτουργία ενός ελληνικού αρρεναγωγείου με ένα διδάσκαλο [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Οσνίτσανι: «Περιέχει ευαρίθμους οικογενείας βουλγαριζούσας, αίτινες από καιρού εις καιρόν παρέχουσι τοις ορθοδόξοις πράγματα» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Οσνίτσανι Καστορίας: «578 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Οσνίτσανη καζά Καστορίας [Χάρτης Κοντογόνη].

Οσνίτσανη Καστορίας, 354 άτομα (189 άρρενες και 165 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Οσνίτσανη Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τους οικισμούς Μαγγέλα και Μαρτσίστα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Οσνίτσανη Καστορίας, 253 άτομα (93 άρρενες και 160 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν 40 περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Οσνίτσανης, μετονομάζεται εις κοινότητα Καστανοφύτου και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Οσνίτσανη εις Καστανόφυτον» [ΦΕΚ 206 / 28.9.1927].

Καστανόφυτον (Οσνίτσανη) Καστορίας, 249 άτομα (98 άρρενες και 151 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 244 και ετεροδημότες 5 [Απογραφή 1928].

Οσνίτσανη (Καστανόφυτον), υπήρχαν 45 ξενόφωνες οικογένειες. Αποσκιρτήσαντες εκ του Πατριαρχείου εις την Σλαυικήν Εξαρχίαν [Στατιστική 1932].

Καστανόφυτον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 349 (160 άρρενες και 189 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 50 [Γρηγορίου].

Сничени (Осничени): Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Καστανόφυτον, Άνω Περιβόλι και Κάτω Περιβόλι: 482 κάτοικοι, εκ των οποίων 241 ήταν σλαυόφωνοι [Στατιστική 1945].

Καστανόφυτον Καστορίας: 106 κάτοικοι [Απογραφή 1951].