Skip to main content

Οικισμοί της Καστοριάς που αρχίζουν από Σ

 

Οικισμοί της Καστοριάς που αρχίζουν από Σ

 

Δημήτρη Λιθοξόου

 

  

Στατιστικές πληροφορίες

 

Σιάκι Καστορίας: «Χωρίον έχον 300 κατοίκους οθωμανούς, χάνιον και δεξαμενάς» [Σχινάς 1886].

Šak [Αυστριακός Χάρτης].

Шакъ / Костурска каза, 550 μουσουλμάνοι Αλβανοί [Кънчов 1900].

Σιάκε Καστορίας: «600 Μουσουλμάνοι» [Χαλκιόπουλος 1910].

Σιάκι καζά Καστορίας, μουσουλμανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Σιάκι Καστορίας, 632 άτομα (357 άρρενες και 275 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Σιάκι Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Σιάκι Καστορίας, 690 άτομα (355 άρρενες και 335 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Σιάκι γραφείου Καστορίας, έγινε καθαρά προσφυγικός οικισμός. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 67 προσφυγικές οικογένειες (266 άτομα) [ΕΑΠ].

Σιακ, μουσουλμανικός οικισμός, έφυγαν 95 οικογένειες μουσουλμάνων (683 άτομα) και ήρθαν 69 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο [Πελαγίδης].

Οι περισσότεροι πρόσφυγες που ήρθαν μιλούσαν ποντιακά [Χατζησαββίδης].

«Η κοινότης Σιακίου, μετονομάζεται εις κοινότητα Κομνηνάδων και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Σιάκι εις Κομνηνάδες» [ΦΕΚ 206 / 28.9.1927].

Κομνηνάδες (Σιάκι) Καστορίας, 254 άτομα (125 άρρενες και 129 θήλεις). Υπήρχαν 244 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (119 άρρενες και 125 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 240 και ετεροδημότες 14. Επίσης έξι δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Κομνηνάδες Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 423 (198 άρρενες και 225 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 74 [Γρηγορίου].

Шак: Οικισμός Αλβανών το 1912. Οικισμός προσφύγων Ποντίων το 1940 [Симовски].

Κομνηνάδες, 443 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Κομνηνάδες Καστορίας: 246 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Semasi [Αυστριακός Χάρτης].

Сéмаси / Костурска каза, 50 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Semasi / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 80 πατριαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Σέμασι, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Σέμαση: Σχισματικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Ελληνικόν μετά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Ομιλούν την μακεδονικήν γλώσσα. Έχει διορισθεί Έλλην διδάσκαλος. Ουδείς κίνδυνος. Υπάρχουν 6 ελληνικαί οικογένειαι (41 ψυχαί) [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Σέμασι καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Σέμασι Καστορίας, 54 άτομα (31 άρρενες και 23 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Σέμασι Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Χρούπιστας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Семаси, πέντε σπίτια χριστιανών Σλάβων και ένα μουσουλμάνων Αλβανών [Милојевић 1920].

Σέμασι Καστορίας, 49 άτομα (27 άρρενες και 22 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκε μία περιουσία κάτοικου που μετανάστευσε στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Ο συνοικισμός Σέμασι της κοινότητος Άργους Ορεστικού μετονομάζεται εις Κρεμαστόν» [ΦΕΚ 156 / 8.8.1928].

Κρεμαστόν (Σέμαση) Καστορίας, 46 άτομα (25 άρρενες και 21 θήλεις). Υπήρχε μία γυναίκα που ήρθε πρόσφυγας μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 40 και ετεροδημότες 6 [Απογραφή 1928].

Σέμασι (Κρεμαστόν), υπήρχαν 6 ξενόφωνες οικογένειες. Αποσκιρτήσαντες εκ του Πατριαρχείου εις την Σλαυικήν Εξαρχίαν. Ο άρρην πληθυσμός γνωρίζει ή ομιλεί και την ελληνικήν [Στατιστική 1932].

Κρεμαστόν Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 77 (39 άρρενες και 38 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 11 [Γρηγορίου].

Семаси: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Κρεμαστόν, 70 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Κρεμαστόν Καστορίας: 65 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Шестайова / Костурско: 60 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Sistova, χριστιανοί ορθόδοξοι: 600 [Synvet 1878].

Σίστεβον Καστορίας: «Χωρίον με 850 χριστιανούς» [Σχινάς 1886].

Šestovo [Αυστριακός Χάρτης].

Шестеово / Костурска каза, 890 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Sestovo, λειτουργία πατριαρχικού και εξαρχικού σχολείου [Χάρτης Κοντογιάννη].

Chestovo / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 544 εξαρχικοί και 496 πατριαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 53 μαθητές και ενός πατριαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 6 μαθητές [Brancoff 1905].

Σιστέοβον, εξαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και εξαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Σιστέοβον: «Εκ των δύο εν αυτώ ελληνικών εκκλησιών, η μία κατελήφθη υπό των αποσκιρτησάντων σχισματικών τω 1891, η δ' ετέρα τω 1903» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Σιέστοβον Καστορίας: «350 ορθόδοξοι Έλληνες, υπό την βουλγαρικήν τρομοκρατίαν από του 1904 και 500 σχισματικοί βουλγαρίζοντες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Σιστέβον καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Σίτσεβον Καστορίας, 602 άτομα (269 άρρενες και 333 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Σίτσεβον (Σιτσέβον) Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Шештеово, 150 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Σίτσεβον (Σιστέβον) Καστορίας, 573 άτομα (218 άρρενες και 355 θήλεις) - 137 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν 14 περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Σιτσέβου, μετονομάζεται εις κοινότητα Σιδηροχωρίου και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Σίτσεβον εις Σιδηροχώρι» [ΦΕΚ 156 / 8.8.1928].

Σιδηροχώρι (Σίτσεβον) Καστορίας, 628 άτομα (253 άρρενες και 375 θήλεις). Δεν υπήρχαν πρόσφυγες που να ήρθαν μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 620 και ετεροδημότες 8. Επίσης 43 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Σίστεβον (Σιδηροχώρι), υπήρχαν 70 ξενόφωνες οικογένειες, όλες δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Σιδηροχώριον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 609 (275 άρρενες και 334 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 679 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 128 [Γρηγορίου].

Шештеово: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Σιδηροχώριον, 550 κάτοικοι, όλοι σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β. Έδρασαν αντεθνικώς 24. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 22. Ευρίσκονται εις τας οικίας των ανενόχλητοι 2 [Στατιστική 1945].

Σιδηροχώριον Καστορίας: 315 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Σέτομα Καστορίας: «Χωρίον με 150 χριστιανούς και 250 οθωμανούς» [Σχινάς 1886].

Šetoma [Αυστριακός Χάρτης].

Сетъмо (Сетома) / Костурска каза, 190 χριστιανοί Βούλγαροι και 150 Τούρκοι [Кънчов 1900].

Setom, λειτουργία εξαρχικού σχολείου [Χάρτης Κοντογιάννη].

Setomo / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 320 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Σέτομα, εξαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και εξαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Σέτομα: «Σχισματικόν από του 1903» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Σέτομα Καστορίας: «200 ορθόδοξοι Έλληνες, διατελούντες υπό την βουλγαρικήν τρομοκρατίαν από του 1904 και 250 Μουσουλμάνοι» [Χαλκιόπουλος 1910].

Σέτομα καζά Καστορίας, μικτός οικισμός χριστιανών και μουσουλμάνων [Χάρτης Κοντογόνη].

Σέτομα Καστορίας, 408 άτομα (204 άρρενες και 204 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Σέτομα Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Сетома, 90 σπίτια χριστιανών Σλάβων και 60 μουσουλμάνων Σλάβων [Милојевић 1920].

Σέτομα Καστορίας, 408 άτομα (177 άρρενες και 231 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Σέτομον γραφείου Καστορίας, έγινε μικτός οικισμός γηγενών και προσφύγων. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 25 προσφυγικές οικογένειες (104 άτομα) [ΕΑΠ].

Σέτομο, μικτός οικισμός μουσουλμάνων και χριστιανών, έφυγαν 30 οικογένειες μουσουλμάνων (164 άτομα) και ήρθαν 25 οικογένειες προσφύγων: 16 από τη τη Μικρά Ασία και 9 από τον Πόντο [Πελαγίδης].

«Ο συνοικισμός Σέτομα της κοινότητος Καστορίας μετονομάζεται εις Κεφαλάρι» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Κεφαλάρι (Σέτομα) Καστορίας, 371 άτομα (155 άρρενες και 216 θήλεις). Υπήρχαν 81 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (33 άρρενες και 48 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 367 και ετεροδημότες 4 [Απογραφή 1928].

Σέτομον (Κεφαλάρι), υπήρχαν 5 ξενόφωνες οικογένειες, όλες δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Κεφαλάριον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 563 (261 άρρενες και 302 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 121 [Γρηγορίου].

Сетома: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και μουσουλμάνων Τούρκων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και χριστιανών προσφύγων το 1940 [Симовски].

Κεφαλάριον, 580 κάτοικοι, εκ των οποίων 290 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β. Έδρασαν αντεθνικώς 67. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 30. Ευρίσκονται εις φυλακή δυνάμει ενταλμάτων 5. Ευρίσκονται εις τας οικίας των ανενόχλητοι 32 [Στατιστική 1945].

Κεφαλάριον Καστορίας: 311 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Σκούμσκον Καστορίας: 200 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Skonsko [Αυστριακός Χάρτης].

Skumskon, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Σκούμτσκον: Ελληνικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Ελληνικόν κατά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Γλώσσα ελληνική. Υπάρχουν 22 ελληνικαί οικογένειαι (164 ψυχαί). Λειτουργία ενός ελληνικού αρρεναγωγείου με ένα διδάσκαλο [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Σκούμσκον Καστορίας: «200 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Σκούνσκον καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Σκούντσκον Καστορίας, 150 άτομα (74 άρρενες και 76 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Σκούντσκον Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Λόγγας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Σκούμτσικον Καστορίας, 169 άτομα (73 άρρενες και 96 θήλεις) - 26 οικογένειες [Απογραφή 1920].

«Η κοινότης Σκουμιτσίκου, μετονομάζεται εις κοινότητα Βράχου και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Σκούμτσικον εις Βράχος» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Βράχος (Σκούμτσικον) Καστορίας, 231 άτομα (121 άρρενες και 110 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 188 και ετεροδημότες. Επίσης έξι δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Βράχος Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 285 (145 άρρενες και 140 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 307 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 72 [Γρηγορίου].

Скумско (Сконско): Οικισμός χριστιανών Ελλήνων (Κατσαούνηδων) το 1912. Οικισμός χριστιανών Ελλήνων (Κατσαούνηδων) το 1940 [Симовски].

Βράχος, 280 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Βράχος Καστορίας: 200 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Σκρεπάρι Καστορίας: «Χωρίον έχοντος 90 χριστιανούς και εκκλησίαν» [Σχινάς 1886].

Škrapari [Αυστριακός Χάρτης].

Шкрапари / Костурска каза, 90 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Chkrepar / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 50 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Σκράπαρι, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Σκράπαρη: Σχισματικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Ελληνικόν μετά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Ομιλούν την μακεδονικήν γλώσσα. Έχει διορισθεί Έλλην διδάσκαλος. Ουδείς κίνδυνος. Υπάρχουν 5 ελληνικαί οικογένειαι (41 ψυχαί) [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Σκρεπάρι καζά Καστορίας [Χάρτης Κοντογόνη].

Σκράπαρη Καστορίας, 46 άτομα (25 άρρενες και 21 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Σκράπαρη (Σιδάπαρη) Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Ασπροκκλησιάς [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Шкрапари, 3 σπίτια χριστιανών Σλάβων και 3 εξελληνισμένων Σλάβων [Милојевић 1920].

Σκράπαρη (Σιδάπαρη) Καστορίας, 48 άτομα (27 άρρενες και 21 θήλεις) [Απογραφή 1920].

«Ο συνοικισμός Σκράπαρι της κοινότητος Ασπροκκλησιάς μετονομάζεται εις Ασπρονέρι» [ΦΕΚ 156 / 8.8.1928].

Ασπρονέρι (Σκράπαρι) Καστορίας, 47 άτομα (26 άρρενες και 21 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 41 και ετεροδημότες 6 [Απογραφή 1928].

Ασπρονέριον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 114 (55 άρρενες και 59 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 14 [Γρηγορίου].

Шкапари: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Ασπρονέρι, 100 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Ασπρονέριον Καστορίας: 57 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Σλάτινα Καστορίας: «Χωρίου οικουμένου υπό 500 ως έγγιστα χριστιανών, έχοντος δε εκκλησίαν και χάνιον» [Σχινάς 1886].

Slatina [Αυστριακός Χάρτης].

Слатина / Костурска каза, 120 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Σλάτινα Καστορίας: «500 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Σλάτινα καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Σλάτινα Καστορίας, 349 άτομα (179 άρρενες και 170 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Σλάτινα Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τους οικισμούς Μιροσλάβιστα και Βύσαντσκον [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Σλάτινα Καστορίας, 325 άτομα (132 άρρενες και 193 θήλεις) [Απογραφή 1920].

«Η κοινότης Σλαταίνης, μετονομάζεται εις κοινότητα Χρυσής και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Σλάτινα εις Χρυσή» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Χρυσή (Σλάτινα) Καστορίας, 383 άτομα (170 άρρενες και 213 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 378 και ετεροδημότες 5 [Απογραφή 1928].

Χρυσή Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 507 (262 άρρενες και 245 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 526 [Απογραφή 1940].

Слатина: Οικισμός χριστιανών Ελλήνων (Κατσαούνηδων) το 1912. Οικισμός χριστιανών Ελλήνων (Κατσαούνηδων) το 1940 [Симовски].

Χρυσή, 507 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Χρυσή Καστορίας: 385 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

Μεταπολεμικά αρκετοί κάτοικοι του χωριού μετοίκησαν στο χωριό Μανιάκοι και στην πόλη της Καστοριάς [Νατσούλης].

 

Сливени / Костурско: 71 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Σλίβενι Καστορίας: «Χωρίου έχοντος 60 οικογενείας χριστιανικάς βουλγαροφώνους και οθωμανικάς» [Σχινάς 1886].

Sliveni [Αυστριακός Χάρτης].

Сливени / Костурска каза, 270 μουσουλμάνοι Αλβανοί [Кънчов 1900].

Σλήβενι Καστορίας: «400 Μουσουλμάνοι» [Χαλκιόπουλος 1910].

Σλίβενι καζά Καστορίας, μουσουλμανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Σλίβενη Καστορίας, 420 άτομα (228 άρρενες και 192 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Σλίβενη Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Сливени, 15 σπίτια μουσουλμάνων Αλβανών [Милојевић 1920].

Σλίβενη Καστορίας, 430 άτομα (296 άρρενες και 316 θήλεις) - 74 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Σλίβενη γραφείου Καστορίας, έγινε καθαρά προσφυγικός οικισμός. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 80 προσφυγικές οικογένειες (337 άτομα) [ΕΑΠ].

Σλίβενη, μουσουλμανικός οικισμός, έφυγαν 60 οικογένειες μουσουλμάνων (460 άτομα) και ήρθαν 81 οικογένειες προσφύγων: 2 από τη Θράκη, 5 από τη Μικρά Ασία και 74 από τον Πόντο [Πελαγίδης].

Οι περισσότεροι πρόσφυγες που ήρθαν μιλούσαν ποντιακά [Χατζησαββίδης].

«Η κοινότης Σλίβενης, μετονομάζεται εις κοινότητα Κορομηλιάς και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Σλίβενη εις Κορομηλιά» [ΦΕΚ 156 / 8.8.1928].

Κορομηλιά (Σλίβενη) Καστορίας, 315 άτομα (149 άρρενες και 166 θήλεις). Υπήρχαν 304 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (144 άρρενες και 160 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 309, ετεροδημότες πέντε και ένας αλλοδαπός. Επίσης 24 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Κορομηλέα Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 496 (243 άρρενες και 253 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 514 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 93 [Γρηγορίου].

Сливени: Οικισμός μουσουλμάνων Αλβανών το 1912. Οικισμός προσφύγων Ποντίων και Μικρασιατών το 1940 [Симовски].

Κορομηλιά, 502 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Κορομηλέα Καστορίας: 338 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Σλήμνιτσα και Σδράλτσι Καστορίας: «Ταύτα έχουσι κατοίκους 800 χριστιανούς, εκκλησίαν, σχολείον αρρένων» [Σχινάς 1886].

Slimnišča [Αυστριακός Χάρτης].

Слимнища / Костурска каза, 150 χριστιανοί Βούλγαροι και 150 χριστιανοί Έλληνες [Кънчов 1900].

Slimnichta / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 320 πατριαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός πατριαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 20 μαθητές [Brancoff 1905].

Σλήμιστα: Ελληνικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Ελληνικόν μετά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Γλώσσα Ελληνική. Υπάρχουν 30 ελληνικαί οικογένειαι (315 ψυχαί). Λειτουργία ενός ελληνικού αρρεναγωγείου με ένα διδάσκαλο [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Σλήμνιτσα Καστορίας: «750 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Σλίμιστα καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Σλήμιστα Καστορίας, 174 άτομα (91 άρρενες και 83 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Σλήμιστα Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Σδράλτσης [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Слимишта, 40 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

«Ο συνοικισμός Σλήμιτσα της κοινότητος Σδράλτσης μετονομάζεται εις Μηλίτσα» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Μηλίτσα (Σλήμιστα) Καστορίας, 303 άτομα (170 άρρενες και 133 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 294 και ετεροδημότες 9 [Απογραφή 1928].

Μηλίτσα Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 406 (214 άρρενες και 192 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 409 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 88 [Γρηγορίου].

Слимништа: Οικισμός εξελληνισμένων χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός εξελληνισμένων χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Μηλίτσα, 433 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Μηλίτσα Καστορίας: 390 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Σλήμιτσα Καστορίας: «Χωρίον έχοντος 750 χριστιανούς» [Σχινάς 1886].

Slimica [Αυστριακός Χάρτης].

Slivnitza / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 400 πατριαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός πατριαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 35 μαθητές [Brancoff 1905].

Σλήμνιστα, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Σλημνίτσα Κορυτσάς: «94 ορθόδοξοι Έλληνες και 400 Μουσουλμάνοι» [Χαλκιόπουλος 1910].

Σλίμνιτσα καζά Κορυτσάς, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Σλήμνιτσα Καστορίας, 567 άτομα (277 άρρενες και 290 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Σλήμνιτσα Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τους οικισμούς Πελκάτη και Γράμμοστα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Слимица, 80 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Σλήμνιτσα Καστορίας, 612 άτομα (296 άρρενες και 316 θήλεις) - 116 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Σλήμνιτσα Καστορίας, 366 άτομα (174 άρρενες και 192 θήλεις). Υπήρχαν τρεις πρόσφυγες (άρρενες) πού ήρθαν μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 326, ετεροδημότες 15 και αλλοδαποί 25. Επίσης 38 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Σλίμνιτσα Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 343 (160 άρρενες και 183 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 389 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 122 [Γρηγορίου].

Слимница ή Сливинца: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Σλήμνιτσα, 345 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Τρίλοφον (Σλίμνιτσα) Καστορίας: 7 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Staričani [Αυστριακός Χάρτης].

Старичани / Костурска каза, 350 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Staritchani / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 520 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Σταρίτσιανη: Σχισματικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Ανάμικτον κατά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Εάν εκλείψει ο φόβος και το χρήμα, θα γίνει βουλγαρικόν. Υπάρχουν 20 ελληνικαί οικογένειαι (128 ψυχαί) και 28 βουλγαρικαί (142 ψυχαί). Λειτουργία ενός ελληνικού αρρεναγωγείου και ενός ελληνικού παρθεναγωγείου με ένα διδάσκαλο και μία διδασκάλισσα. Λειτουργία ενός βουλγαρικού αρρεναγωγείου με ένα διδάσκαλο και μία διδασκάλισσα [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Σταρίτσαινα: «Περιέχει ευαρίθμους οικογενείας βουλγαριζούσας, αίτινες από καιρού εις καιρόν παρέχουσι τοις ορθοδόξοις πράγματα» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Σταρίτσανι Καστορίας: «450 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Σταρίτσανη καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Σταρίτσανη Καστορίας, 340 άτομα (167 άρρενες και 173 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Σταρίτσανη Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τους οικισμούς Γκόσινον, Ψόχωρι και Λούδοβον [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Старичани, 50 σπίτια χριστιανών Σλάβων και 4 εξελληνισμένων Σλάβων [Милојевић 1920].

Σταρίτσανη Καστορίας, 238 άτομα (87 άρρενες και 151 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν οκτώ περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Σταριτσάνης, μετονομάζεται εις κοινότητα Λακκωμάτων και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Σταρίτσανη εις Λακκώματα» [ΦΕΚ 206 / 28.9.1927].

Λακκώματα (Σταρίτσανη) Καστορίας, 290 άτομα (134 άρρενες και 156 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Και οι 290 ήταν ομοδημότες [Απογραφή 1928].

Σταρίτσανη (Λακκώματα), υπήρχαν 50 ξενόφωνες οικογένειες. Αποσκιρτήσαντες εκ του Πατριαρχείου εις την Σλαυικήν Εξαρχίαν. Ο άρρην πληθυσμός γνωρίζει ή ομιλεί και την ελληνικήν [Στατιστική 1932].

Λακκώματα Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 434 (244 άρρενες και 190 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 78 [Γρηγορίου].

Старичани: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Λακκώματα, 300 κάτοικοι, εκ των οποίων 250 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β κατά 50%. Έδρασαν αντεθνικώς 28. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 22. Ευρίσκονται εις φυλακή δυνάμει ενταλμάτων 1. Παρατηρήσεις: Εξετελέσθησαν υπό ανταρτών 3. Έφυγαν11 το 1943. Έφυγαν 11 μετά τον Μάρτιον 1945. Ευρίσκονται εις Θράκην 2 (1 εις Αλεξανδρούπολιν και 1 εις Ξάνθην) [Στατιστική 1945].

Λακκώματα Καστορίας: 201 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Старь Чифликъ / Костурска каза, 60 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Παλαιό Τσιφλίκι Καστορίας: «Έχον 70 χριστιανούς» [Σχινάς 1886].

Atik Čiftl. [Αυστριακός Χάρτης].

Tchifliko / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 144 πατριαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Παλαιόν Τσιφλ. καζά Καστορίας [Χάρτης Κοντογόνη].

Παλαιόν Τσιφλίκι Καστορίας, 8 άτομα (3 άρρενες και 5 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Παλαιόν Τσιφλίκιον Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Καστορίας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Παλαιόν Τσιφλίκιον Καστορίας, 7 άτομα (3 άρρενες και 4 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Παλαιόν Τσιφλίκι Καστορίας, έρημο [Απογραφή 1928].

Стар Чифлик: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Έρημο το 1940 [Симовски].

 

Στένσκον Καστορίας: 120 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Stensko [Αυστριακός Χάρτης].

Стѣнско / Костурска каза, 126 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Stenesko / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 144 πατριαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Στένσκον, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Στένσκον Καστορίας: «170 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Στέντσκο καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Στέντσκον Καστορίας, 145 άτομα (67 άρρενες και 78 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Στένσκον Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Νεστραμίου [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Стенско, 16 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Στένσκον Καστορίας, 130 άτομα (63 άρρενες και 67 θήλεις) [Απογραφή 1920].

«Ο συνοικισμός Στένσκον της κοινότητος Νεστραμίου (Αγίου Νέστορος) μετονομάζεται εις Στενά» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Στενά (Στένσκον) Καστορίας, 148 άτομα (64 άρρενες και 84 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 146 και ετεροδημότες 2 [Απογραφή 1928].

Στέντσκον (Στενά), υπήρχαν 18 ξενόφωνες οικογένειες [Στατιστική 1932].

Στενά Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 204 (95 άρρενες και 109 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 52 [Γρηγορίου].

Стенско: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Στενά, 204 κάτοικοι, εκ των οποίων 180 ήταν σλαυόφωνοι [Στατιστική 1945].

Στενά Καστορίας: 25 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Sfetedela: «κατοικείται από διακόσιες τουρκικές και χριστιανικές οικογένειες» [Pouqueville 1826].

Σφατανεντέλια Καστορίας: «Χωρίον έχον 70 κατοίκους ων οι πλείστοι οθωμανοί, τέμενος, κρήνας και χάνιον 50 κτηνών εις απόστασιν 10΄της ώρας» [Σχινάς 1886].

Св. Недѣля / Костурска каза, 80 χριστιανοί Βούλγαροι και 350 μουσουλμάνοι Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Sveta Nedelia / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 120 πατριαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Σφέτα Νεδέλλα, μουσουλμανικό και πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908, μουσουλμανικό και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Σφέτα Νεντέλα Καστορίας: «175 ορθόδοξοι Έλληνες και 375 Μουσουλμάνοι» [Χαλκιόπουλος 1910].

Σβέτα Νέδελα (Αγία Κυριακή) καζά Καστορίας, μικτός οικισμός χριστιανών και μουσουλμάνων [Χάρτης Κοντογόνη].

Αγία Κυριακή Καστορίας, 450 άτομα (232 άρρενες και 218 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Αγία Κυριακή Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Свата Недеља, 13 σπίτια χριστιανών Σλάβων και 57 μουσουλμάνων Σλάβων [Милојевић 1920].

Αγία Κυριακή Καστορίας, 395 άτομα (207 άρρενες και 188 θήλεις) - 92 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Αγία Κυριακή γραφείου Καστορίας, έγινε καθαρά προσφυγικός οικισμός. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 60 προσφυγικές οικογένειες (205 άτομα) [ΕΑΠ].

Αγία Κυριακή, μουσουλμανικός οικισμός, έφυγαν 180 οικογένειες μουσουλμάνων (467 άτομα) και ήρθαν 60 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο [Πελαγίδης].

Οι περισσότεροι πρόσφυγες που ήρθαν μιλούσαν ποντιακά [Χατζησαββίδης].

Αγία Κυριακή Καστορίας, 264 άτομα (116 άρρενες και 148 θήλεις). Υπήρχαν 221 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (93 άρρενες και 126 θήλεις). Και οι 264 ήταν ομοδημότες. Επίσης 11 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Αγία Κυριακή, υπήρχαν τρεις ξενόφωνες οικογένειες [Στατιστική 1932].

Αγία Κυριακή Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 427 (192 άρρενες και 235 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 412 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 79 [Γρηγορίου].

Света Недела: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και μουσουλμάνων Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και προσφύγων Ποντίων το 1940 [Симовски].

Αγία Κυριακή, 405 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Αγία Κυριακή Καστορίας: 362 κάτοικοι [Απογραφή 1951].