Skip to main content

Οικισμοί της Καστοριάς που αρχίζουν από Τ

 

Οικισμοί της Καστοριάς που αρχίζουν από Τ

 

Δημήτρη Λιθοξόου

 

 

Τίκφενι / Tikveni / Тиквени. Μετονομάστηκε σε Κολοκυνθού. Στην απογραφή του 2001 ήταν οικισμός του δήμου Αγίας Τριάδος (που μετονομάστηκε το 2004 σε δήμο Μεσοποταμίας), του νομού Καστορίας. Πρόκειται για ένα μακεδονόφωνο χριστιανικό χωριό, οι κάτοικοι του οποίου προσχώρησαν στην εξαρχία πριν την επανάσταση του Ίλιντεν. Το χωριό κάηκε τον Ιανουάριο του 1903 από τον οθωμανικό στρατό, για τα αυτονομιστικά φρονήματα του. Πριν τους βαλκανικούς πολέμους ζούσαν εδώ περίπου 200 άτομα. Στο χωριό δεν εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες. Το 1928 είχε 220 κατοίκους. Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου, η ελληνική διοίκηση θεωρούσε τους κατοίκους του οικισμού, ως άτομα ανθελληνικών φρονημάτων. Το Μάρτιο του 1944, αντάρτες επιτέθηκαν στο Τίκφενι και σκότωσαν τουλάχιστον δύο μέλη του κομιτάτου, μία γυναίκα και δύο κορίτσια. Λίγο αργότερα τον ίδιο χρόνο, ορισμένοι κάτοικοι του χωριού, οργανωμένοι στο κομιτάτο, αναγκάστηκαν να φύγουν στη Βουλγαρία. Το 1949 τέσσερις αριστερές οικογένειες κατέφυγαν στην Γιουγκοσλαβία. Μεταπολεμικά υπήρξε μετανάστευση μερίδας του πληθυσμού προς την Αυστραλία και τη Γερμανία.

 

Πηγές

Тиквени / Костурско: 35 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Τίκφενι Καστορίας: «Χωρίον έχον 200 χριστιανούς, εκκλησίαν και χάνιον» [Σχινάς 1886].

Tikveni [Αυστριακός Χάρτης].

Тиквени / Костурска каза, 190 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Tikveni, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Τικφωνή: «Προχθές οι Τούρκοι επυρπόλησαν τα σχισματικά χωρία Τικφωνή, Ζουμπανίτσαν και Γκορέντσι ως ενεχόμενα εις το Κομιτάτον και προστατεύοντα του Βουλγάρους ληστάς» [ΕΜΠΡΟΣ, 31.1.1903, σ. 3].

Tikveni / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 360 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Τίκβενι, εξαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και εξαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Τίκφενι: «Το χωρίο προσεχώρησε τη εξαρχία τω 1902, αλλ' ο ιερεύς τελεί την λειτουργίαν ελληνιστί, μη μνημονεύων ούτε του πατριάρχου ούτε του εξάρχου» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Τίκβενι Καστορίας: «200 ορθόδοξοι Έλληνες υπό την βουλγαρικήν τρομοκρατίαν από του 1904» [Χαλκιόπουλος 1910].

Τίκβενι καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Τίκβενη Καστορίας, 207 άτομα (117 άρρενες και 90 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Τίκβενη Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Ζουπάνιστας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Тиквени, 15 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Τίκβενη Καστορίας, 145 άτομα (66 άρρενες και 157 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκε μία περιουσία κάτοικου που μετανάστευσε στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Ο συνοικισμός Τίκβενη της κοινότητος Τσετιρακίου (Μεσοποταμιάς) μετονομάζεται εις Κολοκυθού» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Κολοκυνθού (Τίκβενι) Καστορίας, 220 άτομα (118 άρρενες και 102 θήλεις). Υπήρχε ένας πρόσφυγας πού ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 202 και ετεροδημότες 18 [Απογραφή 1928].

Τίκβενη (Κολοκυνθού), υπήρχαν 35 ξενόφωνες οικογένειες, όλες δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Κολοκυνθού Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 282 (134 άρρενες και 148 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 61 [Γρηγορίου].

Тиквени: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων τόσο το 1912, όσο και το 1940 [Симовски].

Κολοκυνθού, 24 Μαρτίου 1944: «Στην Κολοκυνθού οι Αντάρτες συνέλαβαν αιχμαλώτους, κατά τη δική τους μαρτυρία, έξι Κομιτατζήδες, δύο εκ των οποίων εσκότωσαν με τα ρόπαλα στο προσφυγικό χωριό Μελάνθιο, δύο έστειλαν στην έδρα της μονάδας τους στο ελληνόφωνο χωριό Λάγγα, ενώ για τους άλλους δύο δεν έδωσαν στοιχεία. Σκοτώθηκε επίσης κατά τη συμπλοκή μία γυναίκα και πνίγηκαν στον Αλιάκμονα δύο μικρά κορίτσια κάτω από άγνωστες συνθήκες» [Κολιόπουλος Α, 175-176].

Κολοκυνθού, 280 κάτοικοι, όλοι σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β κατά 60% [Στατιστική 1945].

Тиквени: Μεταξύ Μαρτίου 1948 και Αυγούστου 1950, η ελληνική διοίκηση πήρε 21 παιδιά από το χωριό στο ίδρυμα της βασίλισσας Φρειδερίκης «Αγία Τριάδα» στη Θεσσαλονίκη. Από την άλλη, δύο παιδιά του χωριού τα οδήγησαν οι αντάρτες, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης [Мартинова, 51-52].

Κολοκυνθού Καστορίας: 204 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

Το 1932 έπληξε το χωριό μια δεκαπενθήμερη επιδημία τύφου, κατά τη διάρκεια της οποίας πέθαναν πολλά παιδιά. Το καλοκαίρι του 1944 ορισμένοι κάτοικοι του χωριού, που συμμετείχαν στο κομιτάτο, κατέφυγαν στο Πλέβεν (Πλέβνα) της Βουλγαρίας, όπου φαίνεται να υπήρχε παρουσία μεταναστών από το Τίκφενι, από τα τέλη του 19ου αιώνα. Υπάρχουν μαρτυρίες για κλοπές ζώων στο χωριό από παρακρατικούς, τον Ιούλιο του 1945. Παρακρατικοί βιαιοπράγησαν το 1946 κατά της αυτονομίστριας Evgenia Kolevichin, κατοίκου του Τίκφενι. Στο τέλος του εμφυλίου πολέμου κατέφυγαν από εδώ, ως πολιτικοί πρόσφυγες, τρεις οικογένειες στην Οχρίδα και μία στα Σκόπια. Τέλη του '50, αρχές του '60, βρέθηκαν σαν οικονομικοί μετανάστες στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, 26 κάτοικοι του χωριού. Επίσης κάποιες άλλες οικογένειες δούλεψαν για ένα διάστημα στο Ανόβερο της Γερμανίας και κατόπιν επέστρεψαν ως συνταξιούχοι στην ιδιαίτερη πατρίδα τους [Vic Nicholas].

Στις νεότερες απογραφές ο πραγματικός πληθυσμός του οικισμού ήταν --> 1961: 215, 1971: 285, 1981: 604, 1991: 614, 2001: 704.

Υψόμετρο 670 [Λεξικό ΕΣΥΕ].

 

Σύγχρονα επώνυμα οικογενειών

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (10), ΑΜΙΤΣΑΣ, ΑΝΤΩΝΙΟΥ (4), ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ (4), ΑΡΓΥΡΙΟΥ (2), ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (5), ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΓΙΟΒΑΝΗΣ, ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ, ΔΕΛΗΠΑΛΑΣ, ΔΗΜΑΚΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (8), ΔΟΡΔΟΜΟΖΗΣ, ΕΥΘΥΜΙΟΥ (2), ΖΗΝΔΡΟΣ (2), ΖΗΣΙΑΔΗΣ (6), ΖΗΣΗΣ, ΖΙΩΓΑΣ (4), ΖΟΛΩΤΑΣ (1), ΖΟΡΜΠΑΣ (2), ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ (4), ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, ΘΕΟΔΩΡΟΥ (2), ΘΩΜΑΣ, ΙΩΑΝΝΟΥ (4), ΚΑΛΑΪΤΖΗΣ, ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ, ΚΑΣΑΡΗΣ, ΚΟΚΙΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΟΚΚΙΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΟΡΟΒΕΤΣΗΣ, ΚΟΥΚΟΥΛΗΣ, ΚΟΥΤΛΑΣ, ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΙΝΑΣ (3), ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (14), ΚΩΤΣΟΠΟΥΛΟΣ (3), ΛΑΜΠΡΟΥ (2), ΛΕΚΚΟΣ, ΛΙΤΣΟΣ (3), ΛΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΑΚΡΗΣ (2), ΜΑΡΚΟΥ, ΜΑΥΡΟΒΙΤΗΣ, ΜΟΥΣΙΑΣ (2), ΜΠΑΖΙΝΑΣ, ΜΠΕΝΙΑΣ, ΜΠΕΤΣΙΟΣ, ΜΠΙΝΙΑΚΟΣ (6), ΜΠΟΥΝΤΑΣΗΣ, ΜΠΟΥΤΑΣΗΣ (4), ΝΑΤΣΙΑΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ (19), ΝΙΚΟΛΗΣ, ΝΙΚΟΥ, ΝΙΤΣΑΣ (7), ΝΤΑΚΟΥΛΑΣ (2), ΝΤΑΛΙΑΝΗΣ (3), ΝΤΟΥΚΑΣ, ΠΑΝΤΑΖΗΣ (2), ΠΑΠΑΔΑΜΟΣ, ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, ΠΑΠΑΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΠΑΝΑΟΥΜ, ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ, ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ, ΠΑΣΧΑΛΗΣ (6), ΠΑΤΣΕΑΣ (4), ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΕΤΡΟΥ (2), ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ (5), ΠΙΣΣΙΟΣ, ΡΕΒΒΑΣ (2), ΡΟΤΣΙΑΣ, ΣΙΑΜΙΔΗΣ, ΣΙΜΟΣ (2), ΣΜΟΛΙΚΑΣ, ΣΤΕΡΓΙΑΔΗΣ, ΣΤΕΡΓΙΟΥ (5), ΣΩΤΗΡΑΣ, ΤΑΣΙΟΣ (3), ΤΟΚΑΤΛΙΔΗΣ (2), ΤΟΠΟΥΖΗΣ, ΤΟΡΗΣ (3), ΤΡΟΜΑΡΑΣ (2), ΤΣΑΓΚΑΣ (3), ΤΣΑΚΑΣ, ΤΣΑΛΔΙΚΑΣ (3), ΤΣΙΚΟΣ, ΤΣΟΥΚΑΛΗΣ, ΤΣΟΥΜΑΝΗΣ (3), ΤΥΠΟΥ, ΦΑΣΟΥΛΑΣ, ΦΑΣΟΥΛΗΣ (2), ΦΙΛΙΟΥ (2), ΦΩΤΙΑΔΗΣ, ΧΑΛΚΙΑΣ (2), ΧΑΝΤΖΑΡΑΣ (2), ΧΡΗΣΤΟΥ (12).

 

 

Στατιστικές πληροφορίες για άλλους οικισμούς

 

Ταρστενίκ Καστορίας: «Τσιφλικίου οικουμένου υπό 70 οικογενειών Τουρκαλβανών» [Σχινάς 1886].

Trestika [Αυστριακός Χάρτης].

Τρέστικα Καστορίας: «220 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Τρέστικα καζά Καστορίας, μουσουλμανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Τέρστικα Καστορίας, 140 άτομα (74 άρρενες και 66 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Τέρστικα Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Κόρτσιστας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Трстика, 5 σπίτια μουσουλμάνων Σλάβων, 8 σπίτια μουσουλμάνων Βλάχων και 7 σπίτια μουσουλμάνων Αλβανών [Милојевић 1920].

Τέρστικα Καστορίας, 144 άτομα (75 άρρενες και 69 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Τέρστικα γραφείου Καστορίας, έγινε καθαρά προσφυγικός οικισμός. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 11 προσφυγικές οικογένειες (40 άτομα) [ΕΑΠ].

Τέρστικα, μουσουλμανικός οικισμός, έφυγαν 18 οικογένειες μουσουλμάνων (115 άτομα) και ήρθαν 12 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο [Πελαγίδης].

«Ο συνοικισμός Τέρστικα της κοινότητος Φτεριά μετονομάζεται εις Ακόντιον» [ΦΕΚ 156 / 8.8.1928].

Ακόντιον (Τέρστικας) Καστορίας, 40 άτομα (17 άρρενες και 23 θήλεις). Υπήρχαν 40 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (17 άρρενες και 23 θήλεις). Και οι 40 ήταν ομοδημότες [Απογραφή 1928].

Ακόντιον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 69 (32 άρρενες και 37 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Трстика: Οικισμός μουσουλμάνων Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών προσφύγων το 1940 [Симовски].

Άνω Φτεριά, Κάτω Φτεριά και Ακόντιον, 511 κάτοικοι, εκ των οποίων 91 ήταν σλαυόφωνοι [Στατιστική 1945].

Ακόντιον Καστορίας: 55 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Тиквени / Костурско: 35 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Τίκφενι Καστορίας: «Χωρίον έχον 200 χριστιανούς, εκκλησίαν και χάνιον» [Σχινάς 1886].

Tikveni [Αυστριακός Χάρτης].

Тиквени / Костурска каза, 190 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Tikveni, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Tikveni / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 360 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Τίκβενι, εξαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και εξαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Τίκφενι: «Το χωρίο προσεχώρησε τη εξαρχία τω 1902, αλλ' ο ιερεύς τελεί την λειτουργίαν ελληνιστί, μη μνημονεύων ούτε του πατριάρχου ούτε του εξάρχου» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Τίκβενι Καστορίας: «200 ορθόδοξοι Έλληνες υπό την βουλγαρικήν τρομοκρατίαν από του 1904» [Χαλκιόπουλος 1910].

Τίκβενι καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Τίκβενη Καστορίας, 207 άτομα (117 άρρενες και 90 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Τίκβενη Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Ζουπάνιστας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Тиквени, 15 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Τίκβενη Καστορίας, 145 άτομα (66 άρρενες και 157 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκε μία περιουσία κάτοικου που μετανάστευσε στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Ο συνοικισμός Τίκβενη της κοινότητος Τσετιρακίου (Μεσοποταμιάς) μετονομάζεται εις Κολοκυθού» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Κολοκυνθού (Τίκβενι) Καστορίας, 220 άτομα (118 άρρενες και 102 θήλεις). Υπήρχε ένας πρόσφυγας πού ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 202 και ετεροδημότες 18 [Απογραφή 1928].

Τίκβενη (Κολοκυνθού), υπήρχαν 35 ξενόφωνες οικογένειες, όλες δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Κολοκυνθού Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 282 (134 άρρενες και 148 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 61 [Γρηγορίου].

Тиквени: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Κολοκυνθού, 280 κάτοικοι, όλοι σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β κατά 60% [Στατιστική 1945].

Κολοκυνθού Καστορίας: 204 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Тиџолище / Костурско: 95 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Τυχόβλιστα Καστορίας: 500 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Tiholišta [Αυστριακός Χάρτης].

Тиолища (Тиолишча) / Костурска каза, 500 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Tiholista, λειτουργία πατριαρχικού σχολείου και εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Tiholichta / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 560 εξαρχικοί και 232 πατριαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 39 μαθητές και ενός πατριαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 20 μαθητές [Brancoff 1905].

Τειχόβλιστα, εξαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και εξαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Τειχόβλιστα: «Η εκκλησία κατελήφθη υπό των Βουλγάρων τω 1902, τω δε 1904 επανήλθε εις την Ορθοδοξίαν. Εκηρύχθη οριστικώς σχισματικόν τω 1906» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Τειχόβλιστα Καστορίας: «500 ορθόδοξοι Έλληνες, υπό την βουλγαρικήν τρομοκρατίαν από του 1904» [Χαλκιόπουλος 1910].

Τιχόλιστα καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Τειχόλιστα Καστορίας, 443 άτομα (245 άρρενες και 198 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Τειχόλιστα Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τον οικισμό Κονδορόπη [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Тиовлишча, 150 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Τειχόλιστα Καστορίας, 604 άτομα (266 άρρενες και 338 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν τρεις περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Τειχολίστης, μετονομάζεται εις κοινότητα Τειχειού και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Τειχόλιστα εις Τειχειό» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Τειχειόν (Τειχολίστα) Καστορίας, 697 άτομα (306 άρρενες και 391 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 669 και ετεροδημότης ένας [Απογραφή 1928].

Τειχόλιστα (Τειχειό), υπήρχαν 80 ξενόφωνες οικογένειες, όλες δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Τοιχίον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 844 (419 άρρενες και 425 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 831 [Απογραφή 1940].

Тиолишта: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Τειχειό, 869 κάτοικοι, εκ των οποίων 869 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β κατά 50%. Έδρασαν αντεθνικώς 50. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 15. Ευρίσκονται εις τας οικίας των ανενόχλητοι 35 [Στατιστική 1945].

Τοιχίον Καστορίας: 801 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Τούχουλι Καστορίας: 300 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Tuhuli [Αυστριακός Χάρτης].

Тухолъ / Костурска каза, 240 χριστιανοί Έλληνες [Кънчов 1900].

Τούχλι Καστορίας: «294 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Τούχουλι καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Τούχουλη Καστορίας, 334 άτομα (183 άρρενες και 151 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Τούχουλη Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Κοτέλτσι [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Τούχουλα Καστορίας, 334 άτομα (170 άρρενες και 164 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Τούχουλι, μικτός οικισμός μουσουλμάνων και χριστιανών, έφυγαν 10 οικογένειες μουσουλμάνων (50 άτομα) [Πελαγίδης].

«Ο συνοικισμός Τούχουλη της κοινότητος Αγίου Νέστορος μετονομάζεται εις Πεύκος» [ΦΕΚ 156 / 8.8.1928].

Πεύκος (Τούχουλα) Καστορίας, 372 άτομα (191 άρρενες και 181 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 357, ετεροδημότες 13 και αλλοδαποί 2 [Απογραφή 1928].

Τούχουλι (Πεύκος), υπήρχαν 4 ξενόφωνες οικογένειες, όλες δεδηλωμένων αλβανικών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Πεύκος Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 470 (224 άρρενες και 246 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 470 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 51 [Γρηγορίου].

Тухол (Тул): Οικισμός χριστιανών Ελλήνων (Κατσαούνηδων) το 1912. Οικισμός χριστιανών Ελλήνων (Κατσαούνηδων) το 1940 [Симовски].

Πεύκον, 470 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Πεύκος Καστορίας: 264 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Чакони Бозор / Костурско: 66 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Τσάκωνι Καστορίας: 81 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Cakoni [Αυστριακός Χάρτης].

Цакони / Костурска каза, 200 χριστιανοί Βούλγαροι και 150 μουσουλμάνοι Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Tzakoni / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 296 πατριαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός πατριαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 15 μαθητές [Brancoff 1905].

Τσάκονι Καστορίας: «350 ορθόδοξοι Έλληνες, υπό την βουλγαρική τρομοκρατίαν από του 1904» [Χαλκιόπουλος 1910].

Τσάκονι καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Τσάκωνη Καστορίας, 423 άτομα (234 άρρενες και 189 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Τσάκωνα Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Цакони, 60 σπίτια χριστιανών Σλάβων, 4 χριστιανών Βλάχων και 20 Τούρκων [Милојевић 1920].

Τσάκωνη Καστορίας, 354 άτομα (166 άρρενες και 188 θήλεις) 77 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκε μία περιουσία κάτοικου που μετανάστευσε στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

Τσάκωνη γραφείου Καστορίας, έγινε μικτός οικισμός γηγενών και προσφύγων. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 26 προσφυγικές οικογένειες (106 άτομα) [ΕΑΠ].

Τσάκονη, μικτός οικισμός μουσουλμάνων και χριστιανών, έφυγαν 40 οικογένειες μουσουλμάνων (200 άτομα) και ήρθαν 28 οικογένειες προσφύγων: 10 από τη Μικρά Ασία και 18 από τον Πόντο [Πελαγίδης].

Τσακώνη Καστορίας, 341 άτομα (160 άρρενες και 181 θήλεις). Υπήρχαν 92 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (40 άρρενες και 52 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 333 και ετεροδημότες 8. Επίσης 23 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Τσάκωνη, υπήρχαν 42 ξενόφωνες οικογένειες [Στατιστική 1932].

Τσάκονη Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 448 (218 άρρενες και 230 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 459 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 113 [Γρηγορίου].

Цакони: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και μουσουλμάνων Τούρκων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και προσφύγων (Ποντίων και Μικρασιατών) το 1940 [Симовски].

Τσάκωνη, 466 κάτοικοι, εκ των οποίων 50 ήταν σλαυόφωνοι. Έδρασαν αντεθνικώς 4. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 2. Ευρίσκονται εις εγκληματικάς συμμορίας 2 [Στατιστική 1945].

Τσάκονη Καστορίας: 386 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Τσήρτσιστα Καστορίας: 120 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Čerčišta [Αυστριακός Χάρτης].

Tsartsista, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Τσάρσιστα γραφείου Καστορίας, έγινε καθαρά προσφυγικός οικισμός. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 8 προσφυγικές οικογένειες (33 άτομα) [ΕΑΠ].

Τσάρσιστα, ήρθαν 8 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο [Πελαγίδης].

Τσαρτσίστα Καστορίας, 56 άτομα (25 άρρενες και 30 θήλεις). Υπήρχαν 32 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (16 άρρενες και 16 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 34 και αλλοδαποί 22 [Απογραφή 1928].

Τσάρτσιστα, υπήρχαν 3 ξενόφωνες οικογένειες, όλες δεδηλωμένων αλβανικών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Τσάρσιστα Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 47 (22 άρρενες και 25 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Чрчишта (Чарчишта): Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός προσφύγων Μικρασιατών το 1940 [Симовски].

Τσάρτσιστα, 54 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

 

Τσερέσνιτσα Καστορίας: «Χωρίον έχον 600 χριστιανούς, εκκλησίαν, χάνιον, κρήνας» [Σχινάς 1886].

Čerešnica [Αυστριακός Χάρτης].

Черешница / Костурска каза, 520 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Ceresnitza, λειτουργία πατριαρχικού και εξαρχικού σχολείου [Χάρτης Κοντογιάννη].

Tcerechnitza / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 640 εξαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 35 μαθητές [Brancoff 1905].

Τσερέσνιτσα, εξαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και εξαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Τζερέσνιτσα: «Σχισματικόν από του 1903» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Τσερέσνιτσα Καστορίας: «200 ορθόδοξοι Έλληνες, υπό την βουλγαρικήν τρομοκρατίαν από του 1904 και 400 σχισματικοί βουλγαρίζοντες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Τσερέσνιτσα καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Τσερέσνιτσα Καστορίας, 660 άτομα (390 άρρενες και 270 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Τσερέσνιτσα Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τους οικισμούς Λίτσιστα και Φωτίνιστα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Черешница, 70 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Τσερέσνιτσα Καστορίας, 343 άτομα (132 άρρενες και 211 θήλεις) - 88 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν δύο περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Τσερεσνίτσης, μετονομάζεται εις κοινότητα Πολυκεράσου και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Τσερέσνιτσα εις Πολυκέρασο» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Πολυκέρασον (Τσερέσνιτσα) Καστορίας, 328 άτομα (149 άρρενες και 179 θήλεις). Δεν υπήρχαν πρόσφυγες που να ήρθαν μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 303, ετεροδημότες 20 και 5 αλλοδαποί. Επίσης 9 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Τσερέσνιτσα (Πολυκέρασος), υπήρχαν 70 ξενόφωνες οικογένειες, όλες δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Πολυκέρασον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 397 (174 άρρενες και 223 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 403 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 93 [Γρηγορίου].

Черешница: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Πολυκέρασος, 1.031 κάτοικοι, εκ των οποίων 1.000 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β. Έδρασαν αντεθνικώς 300. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 17. Ευρίσκονται εις τας οικίας των ανενόχλητοι 283 [Στατιστική 1945].

Πολυκέρασον Καστορίας: 87 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Чернохавище / Костурско: 44 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Tchirnolista, χριστιανοί ορθόδοξοι: 600 [Synvet 1878].

Τσερνόλιστα Καστορίας: «Έχει 300 χριστιανούς, εκκλησίαν» [Σχινάς 1886].

Črnovišta [Αυστριακός Χάρτης].

Чърновища / Костурска каза, 260 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Tcharnovichta / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 368 εξαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 34 μαθητές [Brancoff 1905].

Τσερνόλιστα, εξαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και εξαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Τσερνόλιστα: «Από του 1906 ετελείτο η λειτουργία εκ περιτροπής, ότε κατηργήθη το σύστημα τούτο, του χωρίου προσελθόντος εις την Ορθοδοξίαν. Μετά το Σύνταγμα όμως, κυβερνητική ανοχή, η εκκλησία κατελήφθη υπό των Βουλγάρων» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Τσερνόλιστα Καστορίας: «100 ορθόδοξοι Έλληνες, υπό την βουλγαρικήν τρομοκρατίαν από του 1904 και 200 σχισματικοί βουλγαρίζοντες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Τσερνόβιστα καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Τσερνόλιστα Πρεσπών, 207 άτομα (108 άρρενες και 99 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Τσερνόλιστα Φλωρίνης, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Ποδοβίστας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Црновишта, 40 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Τσερνολίστα Καστορίας, 325 άτομα (116 άρρενες και 209 θήλεις) - 62 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν επτά περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Τσερνολίστης, μετονομάζεται εις κοινότητα Μαυροκάμπου και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Τσερνολίστα εις Μαυρόκαμπος» [ΦΕΚ 206 / 28.9.1927].

Μαυρόκαμπος (Τσερνολίστα) Καστορίας, 328 άτομα (126 άρρενες και 202 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 283 και ετεροδημότες 45. Επίσης 10 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Τσερνόλιστα (Μαυρόκαμπος), υπήρχαν 56 ξενόφωνες οικογένειες, εκ των οποίων 50 ήταν δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Μαυρόκαμπος Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 332 (145 άρρενες και 187 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 340 [Απογραφή 1940].

Чрновишта ή Црновишта: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Μαυρόκαμπος, 350 κάτοικοι, εκ των οποίων 325 ήταν σλαυόφωνοι [Στατιστική 1945].

Μαυρόκαμπος Καστορίας: 199 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Tzeteroki: «κεφαλοχώρι με εκατό εστίες» [Pouqueville 1826].

Tcetorok, χριστιανοί ορθόδοξοι: 1.800 [Synvet 1878].

Τσετιρόκι Καστορίας: «Χωρίον έχον 110 οικογενείας χριστιανών και Οθωμανών, εκκλησίαν, τέμενος, 2 χάνια 120 κτηνών και υδρευόμενον εκ του παραρρέοντος ποταμού της Όσανης» [Σχινάς 1886].

Čotorozi (Četrok) [Αυστριακός Χάρτης].

Четирокъ / Костурска каза, 360 χριστιανοί Βούλγαροι και 440 μουσουλμάνοι Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Tseteroki, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Tchetirok / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 456 εξαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 41 μαθητές [Brancoff 1905].

Τσετερόκι: «Σχισματικό από του 1902» [Εκκλησιαστική Αλήθεια 1909].

Τσετιρόκι Καστορίας: «850 ορθόδοξοι Έλληνες τρομοκρατούμενοι υπό του 1904 και 200 Μουσουλμάνοι» [Χαλκιόπουλος 1910].

Τσετιρόκι καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Τσετεράκι Καστορίας, 888 άτομα (436 άρρενες και 452 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Τσετεράκη (Τσετιράκη) Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Четирок, 55 σπίτια χριστιανών Σλάβων και 110 Τούρκων [Милојевић 1920].

Τσετεράκι (Τσετιράκι) Καστορίας, 1.021 άτομα (505 άρρενες και 516 θήλεις) - 187 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Τσετερόκιον γραφείου Καστορίας, έγινε μικτός οικισμός γηγενών και προσφύγων. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 141 προσφυγικές οικογένειες (594 άτομα) [ΕΑΠ].

Τσετερόκι, μικτός οικισμός μουσουλμάνων και χριστιανών, έφυγαν 140 οικογένειες μουσουλμάνων (300 άτομα) και ήρθαν 140 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο [Πελαγίδης].

Οι περισσότεροι πρόσφυγες που ήρθαν μιλούσαν ποντιακά [Χατζησαββίδης].

«Η κοινότης Τσετιρακίου, μετονομάζεται εις κοινότητα Μεσοποταμιάς και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Τσετιράκι εις Μεσοποταμιά» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Μεσοποταμιά (Τσετριράκι) Καστορίας, 1.083 άτομα (515 άρρενες και 568 θήλεις). Υπήρχαν 545 πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (245 άρρενες και 300 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 1.080 και ετεροδημότες 3 [Απογραφή 1928].

Μεσοποταμιά Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 1.552 (761 άρρενες και 791 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 347 [Γρηγορίου].

Четирок: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και μουσουλμάνων Τούρκων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων και προσφύγων Ποντίων το 1940 [Симовски].

Μεσοποταμιά, 1.643 κάτοικοι, εκ των οποίων 700 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις ρευστή κατά 50%. Έδρασαν αντεθνικώς 111. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 74. Ευρίσκονται εις φυλακή δυνάμει ενταλμάτων 3. Ευρίσκονται εις τας οικίας των ανενόχλητοι 35. Παρατηρήσεις: Έφυγαν με Γερμανούς 40. Έφυγαν 36 μετά τον Μάρτιον του 1945 [Στατιστική 1945].

Μεσοποταμιά Καστορίας: 1.271 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

 

Τσούκα Καστορίας: «Έχον 150 οικογενείας χωρικών χριστιανών, εκκλησίαν, βρύσεις και ρεύμα κάτωθεν του χωρίου» [Σχινάς 1886].

Čuka [Αυστριακός Χάρτης].

Чука / Костурска каза, 154 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Tsouka, λειτουργία πατριαρχικού σχολείου και εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Tchouka / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 160 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Τσούκα, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Τσούκα Καστορίας: «150 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Τσούκα καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Τσούκα Καστορίας, 164 άτομα (75 άρρενες και 89 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Τσούκα Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Γκρέντσης [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Чука, 30 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Τσούκα Καστορίας, 149 άτομα (54 άρρενες και 95 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Τσούκα Καστορίας, 152 άτομα (58 άρρενες και 94 θήλεις). Υπήρχε ένας πρόσφυγες πού ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 150 και ετεροδημότες 2 [Απογραφή 1928].

Τσούκα, υπήρχαν 28 ξενόφωνες οικογένειες [Στατιστική 1932].

Τσούκα Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 201 (83 άρρενες και 118 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 46 [Γρηγορίου].

Чука: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Τσούκα, 202 κάτοικοι, εκ των οποίων 186 ήταν σλαυόφωνοι [Στατιστική 1945].

Τσούκα Καστορίας: έρημο. Διά διατάγματος της 20.9.55 μετωνομάσθη "Αρχάγγελος" (ΦΕΚ 287, τ. Α΄ 1953) [Απογραφή 1951].

 

Чурилова / Костурско: 25 οικογένειες, στα τέλη του 15ου αιώνα [Οθωμανικά Αρχεία].

Tcirilovon, χριστιανοί ορθόδοξοι: 600 [Synvet 1878].

Τσιρίλοβον Καστορίας: «Χωρίον έχον 350 χριστιανούς, εκκλησίαν και σχολείον» [Σχινάς 1886].

Ćerilovo [Αυστριακός Χάρτης].

Чурилово / Костурска каза, 390 χριστιανοί Βούλγαροι και 120 Τούρκοι [Кънчов 1900].

Serilovo, λειτουργία πατριαρχικού σχολείου και εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Tchourilovo / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 560 εξαρχικοί Βούλγαροι [Brancoff 1905].

Τσιρίλοβον Καστορίας: «350 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Τσυρίλοβον καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Τσιρίλοβον Καστορίας, 262 άτομα (123 άρρενες και 139 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Τσιρίλοβον Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Κομανίτσοβον [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Чурилово, 70 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Τσιρίλοβον Καστορίας, 151 άτομα (51 άρρενες και 100 θήλεις) [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν δώδεκα περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

Τσιρίλοβον Καστορίας, 140 άτομα (57 άρρενες και 83 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 131 και ετεροδημότες 9 [Απογραφή 1928].

Τσιρίλοβον, υπήρχαν 25 ξενόφωνες οικογένειες, εκ των οποίων 5 ήταν δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Τσιρίλοβον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 154 (76 άρρενες και 78 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 155 [Απογραφή 1940].

Чурилово: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Τσιρίλοβον, 139 κάτοικοι, εκ των οποίων 100 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις ρευστή. Έδρασαν αντεθνικώς 2. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 2 [Στατιστική 1945].

Τσιρίλοβον Καστορίας: 75 κάτοικοι. Διά διατάγματος της 20.9 55 μετωνομάσθη "Άγιος Νικόλαος" (ΦΕΚ 287, τ. Α΄ 1955) [Απογραφή 1951].