Skip to main content

Ορισμένες παρατηρήσεις σχετικά με τη συμφωνία για το Μακεδονικό


 

Ορισμένες παρατηρήσεις σχετικά με τη συμφωνία για το Μακεδονικό


 

Δημήτρης Λιθοξόου

16.6.2018

 


 

H πρωτοβουλία για την επίτευξη της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Μακεδονίας ήταν της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, που επιδιώκουν τη σταθεροποίηση των Δυτικών Βαλκανίων και την αποτροπή της περαιτέρω ρωσικής διείσδυσης στην περιοχή. Η ένταξη της Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ θεωρείται άμεσης προτεραιότητας σε αυτό το σχεδιασμό.

Οι πολιτικές δυνάμεις στη γειτονική χώρα που ανέλαβαν τη διακυβέρνησή της, μετά τις τελευταίες εκλογές συμφωνούν με αυτή την στρατηγική.

H εθνικά μακεδονική πλειοψηφία της κυβέρνησης, αναθεωρεί το μακεδονικό εθνικό αφήγημα, αποσυνδέοντάς το από την αρχαιότητα και συνδέοντάς το με τη σλαβική ιστορία και τον πολιτισμό.

Στην Ελλάδα, ο Σύριζα, προφανώς κάτω από νατοϊκή και ευρωπαϊκή πίεση, ξαναρχίζει τις διαπραγματεύσεις πάνω στην υπάρχουσα ελληνική γραμμή για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Επιπλέον, ευθυγραμμιζόμενος με τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού έθνους, ενσωματώνει στη ρητορική του τα ιδεολογήματα της εθνικής αρχαιοπληξίας.

Η Νέα Δημοκρατία, ουσιαστικά εγκαταλείπει τη θέση της σύνθετης ονομασίας και τα στελέχη της κατεβαίνουν στα συλλαλητήρια που διοργανώνουν οι ακροδεξιοί με τους κληρικούς. Η εικόνα του “φιλελεύθερου και ευρωπαϊστή” Κυριάκου Μητσοτάκη καταρρέει και στη θέση του αποκαλύπτεται ένας ακόμα πολιτικάντης λαϊκιστής με εθνικιστικό λόγο. Το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί τη δεξιά στροφή, επιστρέφοντας στην αντιμακεδονική πολιτική του ιδρυτή του.

 

Η συμφωνία που επιτυγχάνεται, χαιρετίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Από την άλλη, θεωρείται απαράδεκτη από τους εθνικιστές (αλλά και τους αντιιμπεριαλιστές) και των δύο χωρών.

 

Συνυπολογίζοντας όλα όσα προαναφέρθηκαν, θεωρώ πως τα βασικά θετικά στοιχεία αυτής της συμφωνίας είναι πως:

 

Αποκαθιστά τις σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες.

Οδηγεί τη “Βόρεια Μακεδονία” στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.

Αναγνωρίζει τη “μακεδονική” ιθαγένεια και τη “μακεδονική” γλώσσα.