Skip to main content

Δήμος Ευρωστίνης Κορινθίας (όρια 1900) [2010]


 

Δήμος Ευρωστίνης (όρια 1900): πληροφορίες για τα χωριά και τον πληθυσμό [1700-1996]

 

Δημήτρη Λιθοξόου

 

Η εξεταζόμενη περιοχή ταυτίζεται γεωγραφικά με τα όρια του Δήμου Ευρωστίνης των αρχών του 20ου αιώνα.

Οι πληροφορίες που παραθέτω, εκτείνονται χρονικά από το 1700 έως το 1996.

Τα στοιχεία αφορούν τα παλιά ονόματα των χωριών και τις μετονομασίες τους, τα επώνυμα των ανθρώπων, τον αριθμό των κατοίκων, τη μητρική γλώσσα των προγόνων τους, τις κατοικίες, τη γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή του τόπου, καθώς επίσης τις διοικητικές μεταβολές.

Αυγό - Λυκοποριά

 

Η πρώτη ονομασία σχετίζεται με το όνομα του παρακείμενου λόφου Αβγό.

Αυγόν δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 180 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Αυγόν δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι 180, [Μηλιαράκης 1886, 130].

Αυγόν δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 450 [Χουλιαράκης Α2, 121].

Αυγόν δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 472 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Αυγόν δήμου Ευρωστίνης: 1,20 ώρ. από Δερβένι, 472 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 484].

Αυγόν δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 557 [Απογραφή 1907, 385].

Aυγόν δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 361, κριθάρι 9, φασόλια 42, κουκιά 2, βίκος 2, ντομάτες 1, παντζάρια 1, κρεμμύδια 2, σκόρδα 1, άλλα λαχανικά 2, καρπούζια και πεπόνια 1, σανός κριθάρι 2, σανός βίκος 11, σανός λαθούρι 1, τριφύλλι 3, αγραναπαύσεις 258, κήποι οπορωφόρων δέντρων 45, καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 2, μη καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 1, σταφύλια φαγητού 1, σταφύλια κρασιού 152, σταφίδα κορινθιακή 800, σταφίδα σουλτανίνα 23, λιόδεντρα 83, ιδιωτικά δάση 84, γόνιμες εκτάσεις ακαλλιέργητες 122, άγονες εκτάσεις 88, βαλτοτόπια 2 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Αυγόν δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 26, μουλάρια 38, γαϊδούρια 30, βοοειδή 17, πρόβατα 247, γουρούνια 7, κατσίκια 97, κότες 791, γαλοπούλες 36, χήνες 1, πάπιες 108, φραγκόκοτες 3, περιστέρια 9, κουνέλια 383, κυψέλες 15, [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Αυγόν ή Λυκοποριά, έδρα της κοινότητος Αυγού ή Λυκοποριάς ,του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Αυγόν ή Λυκοποριά, της κοινότητας Αυγού ή Λυκοποριάς, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 633, οικογένειες 128 [Απογραφή 1920, 16, 136-137].

Αυγόν ή Λυκοποριά, της κοινότητας Αυγού ή Λυκοποριάς, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 721 [Απογραφή 1928, 25].

Λυκοποριά. Πηγές 1, πηγάδια 150. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 300, κριθάρι 25, βίκος 100. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 55.000, μηλιές 70, πορτοκαλιές και μανταρινιές 1.100, βερικοκιές 1.800, λεμονιές 3.000, ελιές 7.000, αμυγδαλιές 200. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 37, άλογα 54, γαϊδούρια 45, πρόβατα 220, κατσίκια 160 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 119, 121, 123].

Λυκοποριά: απογραφή 1940 κάτοικοι 797, απογραφή 1951 κάτοικοι 796, απογραφή 1961 κάτοικοι 992 [ΚΕΔΚΕ 1962, 147].

Λυκοποριάς κοινότης. Νοικοκυριά 226, διαμένοντα σε μη κανονικές κατοικίες 3, χωρίς μαγειρείο 30, χωρίς λουτρό ή ντους 208, χωρίς ηλεκτρικό φως 8, χωρίς αποχωρητήριο 20, χωρίς πόσιμο νερό 22 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.19].

Λυκοποριάς κοινότης πεδινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 1.946, αμπέλια 304, ετήσια φυτά 450, αγραναπαύσεις 371, κοφτολίβαδα 1, βοσκοτόπια 10. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 14.900, εσπεριδοειδή 45.800, άλλα καρποφόρα 6.100. Αριθμός ζώων: άλογα 64, μουλάρια 17, γαϊδούρια 140, βοοειδή 22, πρόβατα 130, κατσίκια 258, γουρούνια 1, πουλερικά 2.254, κυψέλες 40 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Λυκοποριά, Λυκοποριάς Κορινθίας: υψόμετρο 10, κάτοικοι 852 [Απογραφή 1971, 262].

Λυκοποριά, Λυκοποριάς Κορινθίας: κάτοικοι 864 [Απογραφή 1981, 121].

Λυκοποριά, Λυκοποριάς Κορινθίας: κάτοικοι 1.042 [Απογραφή 1991, 143].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΑΛΟΓΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΒΟΥΡΒΟΠΟΥΛΟΣ, ΒΡΑΧΝΟΣ, ΒΥΖΑΣ, ΓΙΑΝΝΑΚΟΥΛΗΣ, ΓΚΟΛΦΙΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΑΜΑΛΑΣ, ΔΕΛΗΣ, ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΟΥΡΔΟΥΜΑΣ, ΔΟΥΡΗΣ, ΙΩΑΝΝΟΥ, ΚΑΖΗΣ, ΚΑΛΕΣΙΟΣ, ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ, ΚΑΡΑΒΑΣ, ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ, ΚΑΣΣΙΟΣ, ΚΑΥΚΑΣ, ΚΕΚΕΡΗΣ, ΚΙΛΙΑΣ, ΚΙΟΥΣΗΣ, ΚΟΚΙΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΡΑΒΑΡΙΤΗΣ, ΛΙΟΡΔΟΣ, ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΟΥΓΙΟΣ, ΜΠΑΡΛΑΣ, ΝΙΑΣΚΟΣ, ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΝΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΠΑΜΕΝΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΠΠΑΣ, ΠΑΥΛΟΥ, ΠΟΛΙΤΗΣ, ΣΙΕΤΗΣ, ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΤΑΥΡΟΥ, ΤΑΜΠΟΥΚΟΣ, ΤΣΙΜΠΟΥΞΗΣ, ΦΑΤΟΥΡΟΣ, ΦΟΥΤΡΗΣ, ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

 

Βουζάνικα - Βυζιάνικα

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Βυζάς. Οι κάτοικοι του χωριού προέρχονται από τον Κούτο.

Βουζάνικα δήμου Ευρωστίνης: 2 ώρ. από Δερβένι [Νουχάκης 1901, 484].

Βουζάνικα δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 48 [Απογραφή 1907, 385].

Βιζιάνικα δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 50, φασόλια 3, ντομάτες 1, κρεμμύδια 1, άλλα λαχανικά 1, σανός βίκος 20, τριφύλλι 10, αγραναπαύσεις 50, σταφύλια κρασιού 60, σταφίδα κορινθιακή 100, λιόδεντρα 20 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Βουζάνικα ή Βυζιάνικα, οικισμός της κοινότητος Κούτου, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 21].

Βουζάνικα ή Βυζιάνικα, της κοινότητας Χελυδορίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 21 [Απογραφή 1920, 21].

Βυζδιάνικα, της κοινότητας Χελυδορίου (Κούτου), της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 61 [Απογραφή 1928, 30].

Βυζιάνικα: απογραφή 1940 κάτοικοι 60, απογραφή 1951 κάτοικοι 73, απογραφή 1961 κάτοικοι 48 [ΚΕΔΚΕ 1962, 257].

Βυζιάνικα, Χελυδορέου Κορινθίας: υψόμετρο 110, κάτοικοι 13 [Απογραφή 1971, 206].

Βυζιάνικα, Χελυδορέου Κορινθίας: κάτοικοι 4 [Απογραφή 1981, 122].

Βυζιάνικα, Χελυδορέου Κορινθίας: κάτοικοι 13 [Απογραφή 1991, 144].

 

Δερβένι - Δερβένιον

 

Ονομασία προερχόμενη από την τουρκική λέξη derbent. Πρόκειται για ονομασία που δινόταν την οθωμανική περίοδο σε στενό πέρασμα, φυλασσόμενο από αρματολούς για τον κίνδυνο ληστών. Σχετικά επώνυμα είναι τα Δερβένης και Δερβενιώτης. Το δεύτερο ως πατριδωνυμικό.

Δερβένιον, Πεταλού και Λυγιά δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 414, πρωτεύουσα χειμερινή [Χουλιαράκης Α2, 59].

Δερβένιον δήμου Ευρωστίνης: Χειμερινή πρωτεύουσα, κάτοικοι 414, σπίτια 150. Το τουρκικό όνομα του χωριού προήλθε από τη στενή διάβαση μεταξύ βουνού και θάλασσας. Το χωριό διασχίζει δρόμος, στον οποίο βρίσκονται αρκετά καλά σπίτια, αποθήκες και μαγαζιά. Συνοικίες του Δερβενίου είναι η Λυγιά και η Πεταλού [Μηλιαράκης 1886, 128].

Δερβένιον δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 796, πρωτεύουσα χειμερινή [Χουλιαράκης Α2, 121].

Δερβένι δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 571, πρωτεύουσα χειμερινή [Χουλιαράκης Α2, 189].

Δερβένιον δήμου Ευρωστίνης: 10,30 ώρ. από Κόρινθο, 571 κάτοικοι. Έδρα δήμου από 1ης Νοεμβρίου μέχρι τέλος Μαρτίου. Έχει αστυνομία, ειρηνοδικείο, ταχυδρομείο, τηλεγραφείο, ελληνικό σχολείο [Νουχάκης 1901, 484-485].

Δερβένι δήμου Ευρωστίνης, πρωτεύουσα χειμερινή, κάτοικοι 910 [Απογραφή 1907, 385].

Δερβένι δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 85, κριθάρι 8, καλαμπόκι 1, φασόλια 49, κουκιά 9, ρεβίθια 1, μπιζέλια 1, βίκος 3, πατάτες 1, ντομάτες 4, παντζάρια 1, κρεμμύδια 4, σκόρδα 1, πράσα 1, άλλα λαχανικά 6, καρπούζια και πεπόνια 1, σανός κριθάρι 16, σανός βίκος 1, τριφύλλι 18, αγραναπαύσεις 6, κήποι οπορωφόρων δέντρων 1, κήποι λουλουδιών 1, μη καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 2, σταφύλια φαγητού 1, σταφύλια κρασιού 306, σταφίδα κορινθιακή 516, σταφίδα σουλτανίνα 13, λιόδεντρα 360, ιδιωτικά δάση 95, γόνιμες εκτάσεις ακαλλιέργητες 104, άγονες εκτάσεις 3 [Γεωργική Απογραφή 1911, 658, 659, 738, 739, 818-819, 898, 899].

Δερβένι δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 16, μουλάρια 58, γαϊδούρια 39, βοοειδή 4, πρόβατα 685, γουρούνια 17, κατσίκια 223, κότες 1.205, γαλοπούλες 142, χήνες 2, πάπιες 21, φραγκόκοτες 7, περιστέρια 134, κουνέλια 83, κυψέλες 70, [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Δερβένι, έδρα της κοινότητος Δερβενίου, του τέως δήμου Δερβενίου (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Δερβένιον, της κοινότητας Δερβενίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 1237 [Απογραφή 1920, 30].

Η κοινότης Δερβενίου της επαρχίας Κορινθίας μετονομάζεται εις κοινότητα Στενοπόρου και ο ομώνυμος αυτή οικισμός Δερβένι εις Στενόπορον (ΦΕΚ 193/20.9 1928) [Χουλιαράκης Β, 337-338].

Στενόπορον (Δερβένι), της κοινότητας Στενοπόρου (Δερβενίου), της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 1.068 [Απογραφή 1928, 30].

Η κοινότης Στενοπόρου (πρώην Δερβένι) της επαρχίας Κορινθίας του νομού Αργολίδος και Κορινθίας, μετονομάζεται εις κοινότητα Ακταίου και ο ομώνυμος αυτή οικισμός συνοικισμός Στενόπορον (Δερβένι) εις Ακταίον (ΦΕΚ 431/ 12/12/1929) [Χουλιαράκης Β, 355].

Η κοινότης Ακταίου μετονομάζεται εις Δερβενίου και ο οικισμός Ακταίον εις Δερβένι (ΦΕΚ 390/16.12.1933) [Χουλιαράκης Β, 378].

Δερβένιον και Πεταλού. Πηγάδια 250. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 60, κριθάρι 30. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 7.500, πορτοκαλιές και μανταρινιές 1.300, βερικοκιές 250, λεμονιές 7.500, ελιές 20.000, κερασιές 4.000, βυσσινιές 40, ροδακινιές 300, αμυγδαλιές 100. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 70, άλογα 34, γαϊδούρια 20, πρόβατα 250, κατσίκια 250. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 20. Κυψέλες 20 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 119, 121, 123].

Δερβένιον: απογραφή 1940 κάτοικοι 1.112, απογραφή 1951 κάτοικοι 1.022, απογραφή 1961 κάτοικοι 1.353 [ΚΕΔΚΕ 1962, 61].

Δερβενίου κοινότης. Νοικοκυριά 395, διαμένοντα σε μη κανονικές κατοικίες 4, χωρίς μαγειρείο 42, χωρίς λουτρό ή ντους 368, χωρίς ηλεκτρικό φως 23, χωρίς αποχωρητήριο 19, χωρίς πόσιμο νερό 9 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.17].

Δερβενίου κοινότης πεδινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 2.057, αμπέλια 567, ετήσια φυτά 450, αγραναπαύσεις 148, κοφτολίβαδα 2, βοσκοτόπια 23. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 27.100, εσπεριδοειδή 39.700, άλλα καρποφόρα 8.000. Αριθμός ζώων: άλογα 16, μουλάρια 24, γαϊδούρια 125, βοοειδή 4, πρόβατα 47, κατσίκια 156, γουρούνια 10, πουλερικά 5.051, κυψέλες 111 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Δερβένιον, Δερβενίου Κορινθίας: υψόμετρο 10, κάτοικοι 1.232 [Απογραφή 1971, 214].

Δερβένιον, Δερβενίου Κορινθίας: κάτοικοι 1.171 [Απογραφή 1981, 120].

Δερβένιον, Δερβενίου Κορινθίας: κάτοικοι 1.060 [Απογραφή 1991, 142].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΝΔΡΙΕΛΟΣ, ΑΡΦΑΡΙΩΤΗΣ, ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΒΥΖΑΣ, ΓΕΡΑΡΗΣ, ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ, ΓΙΟΓΙΟΣ, ΓΙΟΥΡΟΥΚΟΣ, ΓΚΟΚΟΣ, ΓΚΟΛΦΙΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΡΙΒΑΣ, ΔΑΜΑΛΑΣ, ΔΕΛΗΣ, ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΟΡΜΠΑΡΑΚΗΣ, ΔΟΥΣΚΑΣ, ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ, ΖΑΒΑΛΗΣ, ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, ΙΩΑΝΝΟΥ, ΚΑΘΑΡΕΙΟΣ, ΚΑΪΤΣΑΣ, ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΡΟΥΖΟΣ, ΚΑΤΣΑΡΟΣ, ΚΕΚΕΡΗΣ, ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ, ΚΟΝΤΟΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΟΡΔΟΥΛΗΣ, ΚΟΡΡΑΣ, ΚΟΥΚΙΟΣ, ΚΟΥΛΑΜΑΣ, ΚΟΥΣΟΥΛΟΣ, ΛΑΖΑΝΑΣ, ΛΑΛΙΩΤΗΣ, ΛΑΛΟΣ, ΛΟΥΖΙΩΤΗΣ, ΜΑΚΡΗΣ, ΜΑΝΕΤΑΣ, ΜΑΝΕΤΤΑΣ, ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΑΡΑΜΑΘΑΣ, ΜΕΛΙΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΕΝΤΖΕΛΙΔΗΣ, ΜΕΤΕΒΕΛΗΣ, ΜΟΥΓΙΟΣ, ΜΠΑΜΠΑΣΗΣ, ΝΙΑΝΙΑΡΟΣ, ΝΙΚΟΛΟΥΛΙΑΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΡΟΔΡΟΜΙΔΗΣ, ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΑΡΑΜΠΑΛΗΣ, ΣΙΑΠΙΚΑΣ, ΣΙΟΚΟΡΕΛΟΣ, ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΤΑΘΗΣ, ΤΟΛΙΑΣ, ΦΕΙΔΑΚΗΣ, ΦΡΑΝΤΖΗΣ, ΧΑΪΔΕΜΕΝΟΣ, ΧΙΝΟΣ, ΨΑΡΡΟΣ.

 

Εβροστιναίικα

 

 Εβροστιναίικα: απογραφή 1940 κάτοικοι 60, απογραφή 1951 κάτοικοι 217, απογραφή 1961 κάτοικοι 127 [ΚΕΔΚΕ 1962, 65].

Εβροστιναίικα, Εβροστίνης Κορινθίας: υψόμετρο 320, κάτοικοι 102 [Απογραφή 1971, 219].

Εβροστιναίικα, Εβροστίνης Κορινθίας: κάτοικοι 91 [Απογραφή 1981, 120].

 

Επάνω Αιγιαλός - Άνω Αιγιαλός


 

 Αιγιαλός Επάνω δήμου Ευρωστίνης: 1 ώρ. από Δερβένι [Νουχάκης 1901, 484].

Επάνω Αιγιαλός δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 263 [Απογραφή 1907, 385].

Επάνω Αιγιαλός, οικισμός της κοινότητος Κουνιανίκων, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Επάνω Αιγιαλός, της κοινότητας Ευρωστίνης, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 35 [Απογραφή 1920, 35].

Άνω Αιγιαλός, της κοινότητας Ευρωστίνης (Κουνιανίκων), της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 128 [Απογραφή 1928, 25].

Επάνω Γυαλός. Υψόμετρο 200, πηγές 1, πηγάδια 8 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 119].

Άνω Αιγιαλός: απογραφή 1940 κάτοικοι 200, απογραφή 1951 κάτοικοι 211, απογραφή 1961 κάτοικοι 317 [ΚΕΔΚΕ 1962, 65].

Άνω Αιγιαλός, Εβροστίνης Κορινθίας: υψόμετρο 300, κάτοικοι 255 [Απογραφή 1971, 185].

Άνω Αιγιαλός, Εβροστίνης Κορινθίας: κάτοικοι 209 [Απογραφή 1981, 120].

Άνω Αιγιαλός, Εβροστίνης-Ροζενών Κορινθίας: κάτοικοι 236 [Απογραφή 1991, 142].

Στην περιοχή βρέθηκαν αποθηκευτικά πιθάρια των πρώτων χριστιανικών χρόνων [Κορδώσης 1981, 69].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΚΑΤΟΥΦΑΣ, ΚΟΡΔΟΥΛΗΣ, ΤΣΟΚΑΝΑΣ, ΤΣΟΥΡΙΔΗΣ.

 

Ζάχουλη ή Ζάχολη – Ευρωστίνη – Εβροστίνα

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Ζάχουλης. Πρόκειται για σλάβικο όνομα. Πατριδωνυμικά επώνυμα: Ζαχουλίτης και Ζαχολίτης.

Zacoli: 300 φαμίλιες [Pouqueville 1827, 184].

Zakholi: 357 φαμίλιες / Γαλλική απογραφή 1830 [Χουλιαράκης Α1, 34].

Ζάχολη δήμου Ζαχόλης: Έδρα του δήμου. Α. Μετσελόπουλος δήμαρχος, Α. Σπυρόπουλος εισπράκτορας [Πίνακας 1837, 4].

Ζάχολη δήμου Ζάχολης: Έδρα του δήμου. Ένα σχολείο δημοτικό Β΄ τάξεως. Υγειονομικός και τελωνειακός σταθμός. Συμβολαιογραφείο. Σπίτια 208, κάτοικοι 1.160 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 384].

Ζάχολη δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι 1.926. Αποτελείται από τις συνοικίες Κουνιάνικα, Ζερβιάνικα, Μαυριάνικα, Φειδακιάνικα και Μελισσαρέικα. Στα Κουνιάνικα εδρεύει η δημοτική αρχή. Το χειμώνα οι κάτοικοι κατεβαίνουν στα πεδινά [Μηλιαράκης 1886, 128].

Ζάχολη (Ζερβιάνικα, Κουνιάνικα, Μαυριάνικα) δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 660, κριθάρι 19, καλαμπόκι 50, φασόλια 404, κουκιά 1, ρεβίθια 1, βίκος 1, πατάτες 1, ντομάτες 32, παντζάρια 1, κρεμμύδια 3, σκόρδα 2, άλλα λαχανικά 62, καρπούζια και πεπόνια 1, σανός κριθάρι 2, σανός βίκος 30, τριφύλλι 1, αγραναπαύσεις 450, κήποι οπορωφόρων δέντρων 46, καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 300, μη καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 500, σταφύλια φαγητού 6, σταφύλια κρασιού 706, σταφίδα κορινθιακή 1.085, λιόδεντρα 254, ιδιωτικά δάση 39 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Ζάχολη (Ζερβιάνικα, Κουνιάνικα, Μαυριάνικα) δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 20, μουλάρια 240, γαϊδούρια 121, βοοειδή 45, πρόβατα 1.162, γουρούνια 1, κατσίκια 1.767, κότες 2.491, γαλοπούλες 31, κουνέλια 166, κυψέλες 30, [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Απόφασις Υπουργείου Εσωτερικών 34947/28.7.1915 (ΦΕΚ 273/11.8.1915). Ο οικισμός και η κοινότης Κουνιανίκων (Ζάχολης), μετωνομάσθησαν εις οικισμόν και κοινότητα Ευρωστίνης (επαρχία Κορινθίας) [Μηλιαράκης Β, 117].

Ζάχολη (Ευρωστίνη): Αρ. 147 (23 Ιουλίου 1915).- Επί του υπ’ αρ. 24439 εγγράφου του υπουργείου της 6 Ιουνίου.- Επιστρέφεται το αντίγραφον του υπ’ αρ. 6 πρακτικού του κοινοτικού συμβουλίου Ζάχολης. Η Ζάχολη, το περιληπτικόν όνομα πέντε συνοικισμών, εν οις και η έδρα της κοινότητος τα Κουνιάνικα, ορθόν είναι να μετονομασθή ως σλαβώνυμος, κατάλληλον δε νομίζομεν την εκλογήν του νέου ονόματος, ην απεφάσισε το κοινοτικόν συμβούλιον μετονομάσαν Ευρωστίνην, “επειδή, ως λέγει, ευρίσκεται εις τας υπωρείας του όρους Ευρωστίνης, ης το όνομα έφερεν άλλοτε ο δήμος”. Και το μεν όνομα του δήμου Ευρωστίνης, εις ον περιελαμβάνετο η Ζάχολη, δεν είναι αρχαίον (το αρχαίον του όρους όνομα είναι άγνωστον), αλλ’ επλάσθη υπό λογίων, μετασκευασάντων ούτω την δημώδην ονομασίαν Βροστίνα ή Βρεστίνα. Η τοπωνυμία αύτη, απαντώσα και εν Λακεδαίμονι υπό τον τύπον Βρέστενα (ίσως δε και εν Βοιωτία ως Βρεστεμίται), κατά πάσαν πιθανότητα, είναι ξενική, Αλλ’ είναι εύφωνος και έχει καθιερωθεί υπό της χρήσεως» [Πολίτης 1920 65-66].

Ευρωστίνη (Ζάχολη ή Κουνιάνικα), έδρα θερινή της κοινότητας Ευρωστίνης (Κουνιανίκων), της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 601 [Απογραφή 1928, 25].

Ευρωστίνη (Ζάχολη). Από τις 190 οικογένειες που κατοικούν στη Ζάχολη το καλοκαίρι, το χειμώνα κατεβαίνουν οι 75 στον Επάνω Γυαλό, οι 104 στα Ροζενά και οι 5 σε διάφορα άλλα μέρη. Οι 6 παραμένουν μόνιμα στο χωριό. Υψόμετρο 850, πηγές 12. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 400, κριθάρι 80, βίκος 70, φασόλια και καλαμπόκι 500. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 1.000, ελιές 7.500, αμυγδαλιές 500. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 83, άλογα 17, γαϊδούρια 47, βοοειδή 2, πρόβατα 319, κατσίκια 610. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 20. Κυψέλες 20 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 19, 119, 121, 123].

Ζάχολη: Μετά τον Μηλιαράκη και ο Ross αναφέρεται στο όνομα αυτό ως σλαβικό. Αν και είναι φυσικό να είναι ένα σύνθετο όνομα που περιέχει το σλαβικό za, που σημαίνει «πίσω», δεν μπορώ να εξηγήσω το όνομα [Vasmer 1941, 124].

Εβροστίνα: απογραφή 1940 κάτοικοι 636, απογραφή 1951 κάτοικοι 186, απογραφή 1961 κάτοικοι 13 [ΚΕΔΚΕ 1962, 65].

Εβροστίνης κοινότης ορεινή. Νοικοκυριά 95, διαμένοντα σε μη κανονικές κατοικίες 3, χωρίς μαγειρείο 18, χωρίς λουτρό ή ντους 91, χωρίς ηλεκτρικό φως 13, χωρίς αποχωρητήριο 2 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.17].

Εβροστίνης κοινότης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 706, αμπέλια 551, ετήσια φυτά 677, αγραναπαύσεις 93. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 15.500, εσπεριδοειδή 5.000, άλλα καρποφόρα 6.400. Αριθμός ζώων: άλογα 29, μουλάρια 37, γαϊδούρια 76, βοοειδή 14, πρόβατα 255, κατσίκια 303, πουλερικά 1.059, κυψέλες 23 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Εβροστίνα, Εβροστίνης Κορινθίας: υψόμετρο 660, κάτοικοι 6 [Απογραφή 1971, 218]. Εβροστίνα, Εβροστίνης Κορινθίας: κάτοικοι 114 [Απογραφή 1981, 120].

Εβροστίνα, Εβροστίνης-Ροζενών Κορινθίας: κάτοικοι 123 [Απογραφή 1991, 142].

Η παλιά Ζάχολη βρισκόταν ανατολικά της σημερινής, στη θέση Αχούρι, όπου υπάρχει το τοπωνύμιο Παλιοζάχολη. Σε έγγραφα του γειτονικού μοναστηριού του Προφήτη Ηλία, γίνεται αναφορά στην οικογένεια των Μαμωνάδων, κατοίκων της περιοχής Ζάχολης. Πιθανόν να υπήρχε κάστρο Sachuli, που καταστράφηκε στο σεισμό του 1402 [Κορδώσης, 271-272].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΓΚΟΛΦΙΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΕΝΔΡΙΝΕΛΛΗΣ, ΚΑΪΤΣΑΣ, ΝΙΚΟΛΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΣΟΚΑΝΑΣ.

 

Ζερβιάνικα

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Ζερβός ή Ζέρβας.

Ζερβιάνικα δήμου Ζάχολης: 5 λεπτά από τον Πύργο, 470 κάτοικοι [Σταματάκης 1846, 74].

Ζερβιάνικα δήμου Ζάχολης: Προϊόντα σταφίδα, δημητριακοί καρποί, κρασί, λάδι, μετάξι. Ένας μικρός ποταμός χρήσιμος. Σπίτια 122, κάτοικοι 645 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 384].

Ζερβιάνικα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 570 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Ζερβιάνικα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 152 [Χουλιαράκης Α2, 121].

Ζερβιάνικα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 229 [Χουλιαράκης Α2, 189]. Ζερβιάνικα δήμου Ευρωστίνης: 2,30 ώρ. από Δερβένι, 229 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 484].

Ζερβιάνικα δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 167 [Απογραφή 1907, 385].

Ζερβιάνικα, οικισμός της κοινότητος Κουνιανίκων, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

 

Καραβιάνικα

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Καραβιάς ή Καραβάς.

Καραβιάνικα και Πύργος δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 564 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Καραβιάνικα και Πύργος δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι 564 [Μηλιαράκης 1886, 128].

Καραβιάνικα δήμου Ευρωστίνης: 2,30 ώρ. από Δερβένι [Νουχάκης 1901, 484].

 

Κουνιάνικα

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Κούνιος ή Κούνιας. Έχει συνδεθεί με τη σλάβικη λέξη konj για το άλογο.

Κουνιάνικα δήμου Ζάχολης: 15 λεπτά από τον Πύργο, 767 κάτοικοι [Σταματάκης 1846, 74].

Κουνιάνικα δήμου Ζάχολης: Προϊόντα σταφίδα, δημητριακοί καρποί, κρασί, λάδι, μετάξι. Ένας μικρός ποταμός χρήσιμος. Σπίτια 145, κάτοικοι 655 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 384].

Κουνιάνικα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 700, πρωτεύουσα θερινή [Χουλιαράκης Α2, 59].

Κουνιάνικα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 610, πρωτεύουσα θερινή [Χουλιαράκης Α2, 121].

Κουνιάνικα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 716, πρωτεύουσα θερινή [Χουλιαράκης Α2, 189].

Κουνιάνικα δήμου Ευρωστίνης: 2,30 ώρ. από Δερβένι, 716 κάτοικοι. Έδρα δήμου από 1ης Απριλίου μέχρι τέλος Οκτωβρίου. Οι κάτοικοι του χωριού το χειμώνα κατεβαίνουν στα πεδινά [Νουχάκης 1901, 484].

Κουνιάνικα δήμου Ευρωστίνης, πρωτεύουσα θερινή, κάτοικοι 228 [Απογραφή 1907, 385].

Κουνιάνικα, έδρα της κοινότητος Κουνιανίκων, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Κουνιάνικα ή Ευρωστίνη, έδρα θερινή της κοινότητας Ευρωστίνης, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 0 [Απογραφή 1920, 57].

Κουνιάνικα: Ένα δύσκολο όνομα. Πιθανότατη σύνδεση με το σλαβικό Konjь, που σημαίνει «άλογο» [Vasmer 1941, 124].

 

Κούτος – Χελυδόριον – Χελυδόρεον - Χελυδόρεο

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Κούτος.

Κόντου δήμου Ζάχολης: 5 λεπτά από τον Πύργο, 515 κάτοικοι [Σταματάκης 1846, 74].

Κόντου δήμου Ζάχολης: Προϊόντα σταφίδα, δημητριακοί καρποί, κρασί, λάδι, μετάξι. Ένα ρέμα χρήσιμο. Σπίτια 90, κάτοικοι 495 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 384].

Κούτος δήμου Ευρωστίνης, χωριό [Μηλιαράκης 1886, 128-129].

Κούτος δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 500 [Χουλιαράκης Α2, 121].

Κούτος δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 567 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Κούτος δήμου Ευρωστίνης: 2 ώρες από Δερβένι, 567 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 484].

Κούτος δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 348 [Απογραφή 1907, 385].

Κούτος δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 1.038, κριθάρι 4, καλαμπόκι 15, φασόλια 132, κουκιά 1, φακή 2, μπιζέλια 1, πατάτες 1, ντομάτες 4, παντζάρια 6, κρεμμύδια 3, άλλα λαχανικά 29, καρπούζια και πεπόνια 3, σανός κριθάρι 1, τριφύλλι 1, αγραναπαύσεις 390, κήποι οπορωφόρων δέντρων 5, μη καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 3, σταφύλια φαγητού 4, σταφύλια κρασιού 305, σταφίδα κορινθιακή 577, σταφίδα σουλτανίνα 36, λιόδεντρα 24, ιδιωτικά δάση 303, γόνιμες εκτάσεις ακαλλιέργητες 30, άγονες εκτάσεις 51 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Κούτος δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 1, μουλάρια 53, γαϊδούρια 19, βοοειδή 46, πρόβατα 269, γουρούνια 1, κατσίκια 336, κότες 667, γαλοπούλες 65, περιστέρια 140, κουνέλια 26, κυψέλες 6 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Κούτος, έδρα της κοινότητος Κούτου, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 21].

Απόφασις Υπουργείου Εσωτερικών 11075/9.4.1915 (ΦΕΚ 135/1915). Ο οικισμός και η κοινότης Κούτου μετωνομάσθησαν εις συνοικισμόν και κοινότητα Χελυδορίου (επαρχία Κορινθίας) [Χουλιαράκης Β, 114].

Κούτου (Χελυδόριον): «Αρ. 81. (13 Μαρτίου 1915).- Επί του υπ’ αρ. 3986 εγγράφου του υπουργείου της 29 Ιανουαρίου.- Επιστρέφεται η υπ’ αρ. 1097 αναφορά της νομαρχίας Αργολίδος και Κορινθίας μετά των συνημμένων αυτή. Δεν είναι μεν ακριβής ο ισχυρισμός του κοινοτικού συμβουλίου Κούτου, ότι η κοινότης αυτών κείται εγγύτερον πάσης άλλης εις τους πρόποδας του όρους Χελυδορέων, διότι ο κλάδος ούτος της Κυλλήνης τα Χελυδόρεα, είναι το νυν καλούμενον Μαύρον Όρος, πλησιέστερα δ’ εις αυτό και επ’ αυτού είναι άλλα χωρία (Γελίνη, Σοφιανά, Σκούπα). Αλλ’ επειδή τα χωρία ταύτα δεν πρόκειται να μεταβάλωσιν όνομα, ενώ η κοινότης Κούτου φαίνεται θεωρούσα αναγκαίον την αποβολήν του σημερινού ονόματος αυτής, ως δυσφήμου ίσως, δεν κρίνομεν άτοπον την απόφασιν αυτής. Προτιμότερον δ’ όμως νομίζομεν να δοθεί εις την κοινότητα όνομα εσχηματισμένον από του όρους, να ονομασθεί δηλ. Χελυδόριον, όπως μη άνευ ανάγκης η αυτή τοπωνυμία χρησιμοποιείται προς δήλωσιν δύο διαφόρων εγγύς τόπων. Άλλως δε ο προτεινόμενος υπό του κοινοτικού συμβουλίου τύπος του ονόματος η Χελυδόρεα είναι πλημμελής, διότι η ορθή εκφορά είναι κατά πληθυντικόν αριθμόν του ουδετέρου (τα Χελυδόρεα)» [Πολίτης 1920, 63-64].

Χελυδόριον της κοινότητας Χελυδορίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 369 [Απογραφή 1920, 119].

Χελιδόριον (Κούτος), της κοινότητας Χελυδορίου (Κούτου), της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 281 [Απογραφή 1928, 30].

Χελυδόριον (Κούτος). Από τις 105 οικογένειες του χωριού, το χειμώνα κατεβαίνουν οι 90 στα Μεντουργιάνικα και οι 15 στα Βυζιάνικα. Υψόμετρο 800, πηγές 20. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 6.500, μηλιές 50, πορτοκαλιές και μανταρινιές 100, βερικοκιές 50, λεμονιές 600, ελιές 6.500, κερασιές 300, βυσσινιές 200, ροδακινιές 30, δαμασκηνιές 15, αμυγδαλιές 50, καρυδιές 300. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 87, άλογα 12, γαϊδούρια 35, βοοειδή 4, πρόβατα 250, κατσίκια 250. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 20. Κυψέλες 30 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 19, 121, 123].

Χελυδόριον (Κούτος) και Μεντουργιάνικα. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 300, κριθάρι 100, βίκος 100, φασόλια και καλαμπόκι 100 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 119].

Χελυδόριον: απογραφή 1940 κάτοικοι 248. Χελυδόρεον: απογραφή 1951 κάτοικοι 89, απογραφή 1961 κάτοικοι 25 [ΚΕΔΚΕ 1962, 257].

Χελυδορέου κοινότης. Νοικοκυριά 107, χωρίς μαγειρείο 14, χωρίς λουτρό ή ντους 107, χωρίς ηλεκτρικό φως 107, χωρίς αποχωρητήριο 12, χωρίς πόσιμο νερό 6 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.20].

Χελυδορέου κοινότης ορεινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 1.182, αμπέλια 545, ετήσια φυτά 445, αγραναπαύσεις 137, βοσκοτόπια 3. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 14.700, εσπεριδοειδή 11.200, άλλα καρποφόρα 4.000. Αριθμός ζώων: άλογα 39, μουλάρια 53, γαϊδούρια 34, βοοειδή 3, πρόβατα 103, κατσίκια 106, πουλερικά 929, κυψέλες 50 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Χελυδόρεον, Χελυδορέου Κορινθίας: υψόμετρο 660, κάτοικοι 11 [Απογραφή 1971, 335].

Χελυδόρεον, Χελυδορέου Κορινθίας: κάτοικοι 9 [Απογραφή 1981, 122].

Χελυδόρεον, Χελυδορέου Κορινθίας: κάτοικοι 23 [Απογραφή 1991, 144].

 

ΚούτσιΚορφιώτισσα

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Κούτσης. Πατριδωνυμικό: Κουτσιώτης. Το όνομα έχει σχέση με αλβανική λέξη για το κουτάβι. Στην Αλβανία υπάρχουν επτά χωριά με το όνομα kuci.

Κάτοικοι Αρβανίτες.

Chuci [Alberghetti 1704].

Kouki: 6 φαμίλιες / Γαλλική απογραφή 1830 [Χουλιαράκης Α1, 34].

Κούτσι δήμου Παναρήτης: χωριό [Πίνακας 1837, 4].

Κούτσι δήμου Ζάχολης: Προϊόντα κριθάρι, ρόβι, κουκιά. Σπίτια 18, κάτοικοι 95 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 384].

Κούτσι δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι 154 Αλβανοί, [Μηλιαράκης 1886, 130].

Κούτσι δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 154 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Κούτσι δήμου Νεμέας: Κάτοικοι 135 [Μηλιαράκης 1886, 163].

Κούτσιον δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 202 [Χουλιαράκης Α2, 121].

Κούτσι δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 229 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Κούτσι δήμου Ευρωστίνης: 1 ώρ. από Δερβένι, 229 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 484].

Κούτσι δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 263 [Απογραφή 1907, 385].

Κούτσι δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 707, κριθάρι 314, καλαμπόκι 24, φασόλια 4, κουκιά 22, ρεβίθια 1, φακή 16, ρόβι 22, βίκος 26, ντομάτες 12, κρεμμύδια 3, σκόρδα 2, άλλα λαχανικά 2, καρπούζια και πεπόνια 1, αγραναπαύσεις 971, μη καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 45, σταφύλια φαγητού 4, σταφύλια κρασιού 105, σταφίδα κορινθιακή 327, σταφίδα σουλτανίνα 14, λιόδεντρα 4, γόνιμες εκτάσεις ακαλλιέργητες 15 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Κούτσι δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 1, μουλάρια 34, γαϊδούρια 24, βοοειδή 69, πρόβατα 527, κατσίκια 290, κότες 477, γαλοπούλες 4, περιστέρια 4, κουνέλια 12, κυψέλες 3 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Κούτσι, οικισμός της κοινότητος Κουτσίου-Τσερεουνίου, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Κούτσι της κοινότητας Κουτσίου-Τσερεγουνίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 258, οικογένειες 48 [Απογραφή 1920, 58, 182-183].

Β. Δ. 17.3.1922 (ΦΕΚ 40/21.3.1922): Ο οικισμός Κούτσι, της κοινότητος Κούτσι-Τσερεούνι, ανεγνωρίσθη εις ιδίαν ομώνυμον κοινότητα (νομός Αργολίδος και Κορινθίας) [Χουλιαράκης Β, 191].

Η κοινότης Κούτσι, μετονομάζεται εις κοινότητα Κορφιωτίσσης και ο ομώνυμος αυτή οικισμός Κούτσι εις Κορφιώτισσα (ΦΕΚ 206/28.9.1927) [Χουλιαράκης Β, 303].

Κορφιώτισσα (Κούτσι), της κοινότητας Κορφιωτίσσης (Κουτσίου), της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 283 [Απογραφή 1928, 27].

Κορφιώτισσα (Κούτσι). Υψόμετρο 700, πηγές 15, πηγάδια 15. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 800, βίκος 300. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 200, ελιές 5.000. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 75, άλογα 3, γαϊδούρια 3, πρόβατα 250, κατσίκια 160. Κυψέλες 20 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 120, 121, 123].

Κορφιώτισσα: απογραφή 1940 κάτοικοι 278, απογραφή 1951 κάτοικοι 259, απογραφή 1961 κάτοικοι 235 [ΚΕΔΚΕ 1962, 47, 123].

Κορφιωτίσσης κοινότης. Νοικοκυριά 53, διαμένοντα σε μη κανονικές κατοικίες 2, χωρίς μαγειρείο 7, χωρίς λουτρό ή ντους 51, χωρίς ηλεκτρικό φως 51, χωρίς αποχωρητήριο 7 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.18].

Κορφιωτίσσης κοινότης ορεινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 142, αμπέλια 866, ετήσια φυτά 883, αγραναπαύσεις 469, βοσκοτόπια 173. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 9.400, εσπεριδοειδή 500, άλλα καρποφόρα 1.000. Αριθμός ζώων: άλογα 12, μουλάρια 66, γαϊδούρια 25, πρόβατα 140, κατσίκια 311, γουρούνια 1, πουλερικά 1.001, κυψέλες 65 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Κορφιώτισσα, Κορφιωτίσσης Κορινθίας: υψόμετρο 740, κάτοικοι 168 [Απογραφή 1971, 247].

Κορφιώτισσα, Κορφιωτίσσης Κορινθίας: κάτοικοι 144 [Απογραφή 1981, 120].

Κορφιώτισσα, Κορφιωτίσσης Κορινθίας: κάτοικοι 149 [Απογραφή 1991, 142].

Το όνομα Κούτσι είναι αλβανικό [Κορδώσης 1981, 344].

Σύμφωνα μια παράδοση η κάτοικοι του χωριού Κούτσι ήρθαν από κάποιο άλλο χωριό της Ηπείρου, με το ίδιο όνομα. Είναι Αρβανίτες, αλλά μετά το 1860, δε μιλούσαν δημόσια τα αρβανίτικα. Ιδρυτές του χωριού θεωρούνται δυο βοσκοί, οι Μήτρος και Γεωργάκης πού έφτασαν εδώ με τις οικογένειές και τα πρόβατα τους. Τοπωνύμια-θέσεις: Βαρ Γιάννη (βαρ = μνήμα), Βορό (= αυλή), Βίδι (= φτελιά), Γκούμα, Θέκριζα (= ρίζα σίκαλης), Κατουνίστρα, Κάνταλη, Κουγουγέρες, Κιαφιλιάζορι, Κεραμίδα, Κρο-Λουζί, Κρογιάρα, Κρόριζα, Κρόι Πάλη (κρο & κρόι = βρύση), Λαταριά, Μάρτιζα, Μανουσάκιζα, Μπρόσιακας, Μουζάλα, Ντούσια-Ντούσκα, Ντουφεκιάρι, Ντρες Βαρκό (ντρες = είδος χόρτου, βαρκό = ελώδες), Παθίστρα, Σπατ-Μάδι (= μεγάλη πλάτη), Σιέλτι (= ιτιά), Σιάλεζα, Σκουμουντέρι (σκουμ = αφρός, ντέρι = γουρουνιού), Τρανό Ρέμα, Χούνη, Χαρ Μπόρι [Γιαννόπουλος 1972].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΙΣΥΡΗΣ, ΠΑΝΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ.

 

Λούζη – Ελληνικόν - Ελληνικό

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Λούζης. Πατριδωνυμικό: Λουζιώτης. Έχει συνδεθεί με σλαβική λέξη για τη λακκούβα. Το όνομα Luzi το έχουν Αρβανίτες του Μοριά το 1463. Στην Αλβανία υπάρχουν τρία χωριά με το όνομα Luzi.

Κάτοικοι Αρβανίτες.

Lusi [Nani 1703].

Lussi [Alberghetti 1704].

Louzi: 17 φαμίλιες / Γαλλική απογραφή 1830 [Χουλιαράκης Α1, 34].

Λούζι δήμου Αιγείρας: χωριό [Πίνακας 1837, 4].

Λούζι δήμου Ζάχολης: 1 ώρα και 15 λεπτά από τον Πύργο, 109 κάτοικοι [Σταματάκης 1846, 74].

Λούζι δήμου Ζάχολης: Προϊόντα δημητριακοί καρποί, όσπρια. Ένα μικρό δάσος Σπίτια 20, κάτοικοι 98 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 385].

Λούζι δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 151 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Λούζι δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι 151 Αλβανοί, [Μηλιαράκης 1886, 128].

Λούζι δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 160 [Χουλιαράκης Α2, 121].

Lùzi: Κάτοικοι Αλβανοί [Philippson 1890, 33].

Λούζι δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 143 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Λούζι δήμου Ευρωστίνης: 3 ώρ. από Δερβένι, 143 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 484].

Λούζι δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 181 [Απογραφή 1907, 385].

Λούζι δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 467, κριθάρι 73, καλαμπόκι 31, φασόλια 4, κουκιά 16, ρεβίθια 1, φακή 7, βίκος 64, ντομάτες 1, παντζάρια 1, κρεμμύδια 1, σκόρδα 1, αγκινάρες 1, καρπούζια και πεπόνια 1, αγραναπαύσεις 272, σταφύλια φαγητού 41, σταφύλια κρασιού 56, σταφίδα κορινθιακή 321, σταφίδα σουλτανίνα 11 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Λούζι δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 1, μουλάρια 26, γαϊδούρια 19, βοοειδή 39, πρόβατα 211, γουρούνια 2, κατσίκια 68, κότες 289, γαλοπούλες 3, πάπιες 8, περιστέρια 10, κουνέλια 24, κυψέλες 11 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Λούζι, έδρα της κοινότητος Λουζίου, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Λούζι της κοινότητας Λουζίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 176, οικογένειες 42 [Απογραφή 1920, 64, 190-191].

Λούζι, της κοινότητας Λουζίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 207 [Απογραφή 1928, 27].

Η κοινότης Λούζι της επαρχίας Κορινθίας του αυτού νομού, μετονομάζεται εις κοινότητα Ελληνικών και ο ομώνυμος αυτή οικισμός Λούζι εις Ελληνικά (ΦΕΚ 386/8.12.1939) [Χουλιαράκης Β, 365].

Ελληνικόν (Λούζι). Υψόμετρο 600, πηγές 3, πηγάδια 9. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 400, κριθάρι 30, βίκος 300, φασόλια και καλαμπόκι 70. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 500, βερικοκιές 150, λεμονιές 50, ελιές 7.000, βυσσινιές 300, ροδακινιές 50, αμυγδαλιές 50. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 43, άλογα 3, γαϊδούρια 3, βοοειδή 2, πρόβατα 90, κατσίκια 180. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 10. Κυψέλες 5 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 119, 121, 123].

Λούζι: Θα πρέπει να σχετίζεται με το σλαβικό luža, που σημαίνει «λακκούβα», λέξη που υπάρχει όμως μόνο στα σλοβένικα [Vasmer 1941, 125].

Ελληνικόν: απογραφή 1940 κάτοικοι 217, απογραφή 1951 κάτοικοι 196, απογραφή 1961 κάτοικοι 192 [ΚΕΔΚΕ 1962, 66].

Ελληνικού κοινότης. Νοικοκυριά 50, χωρίς μαγειρείο 1, χωρίς λουτρό ή ντους 50, χωρίς ηλεκτρικό φως 50, χωρίς αποχωρητήριο 24 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.17].

Ελληνικού κοινότης πεδινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 104, αμπέλια 516, ετήσια φυτά 881, αγραναπαύσεις 122. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 6.400, εσπεριδοειδή 2.200, άλλα καρποφόρα 6.700. Αριθμός ζώων: άλογα 12, μουλάρια 49, γαϊδούρια 20, βοοειδή 5, πρόβατα 75, κατσίκια 310, πουλερικά 574 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Ελληνικόν, Ελληνικού Κορινθίας: υψόμετρο 510, κάτοικοι 140 [Απογραφή 1971, 220].

Ελληνικόν, Ελληνικού Κορινθίας: κάτοικοι 90 [Απογραφή 1981, 120].

Ελληνικόν, Ελληνικού Κορινθίας: κάτοικοι 114 [Απογραφή 1991, 142].

Σε έγγραφο της μονής του Προφήτη Ηλιού της Ζάχολης μνημονεύεται το τοπωνύμιο Παλιολούζι [Κορδώσης 1981, 300].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΔΕΛΗΣ, ΜΕΤΑΞΑΣ, ΧΑΝΤΗΣ.

 

Λουτρέικα

 

Λουτρέικα δήμου Ευρωστίνης: 2 ώρ. από Δερβένι [Νουχάκης 1901, 484].

Λουτρέικα, της κοινότητας Κάτω Λουτρού, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 124 [Απογραφή 1928, 26].

 

Λουτρό – Λουτρόν – Άνω Λουτρόν – Άνω Λουτρό

 

Το όνομα συνδέθηκε με την εδώ ύπαρξη λουτρών κατά το παρελθόν. Πατριδωνυμικό: Λουτριώτης.

Κάτοικοι Αρβανίτες.

Lutro [Nani 1703].

Loutro: 20 φαμίλιες [Pouqueville 1827, 184].

Loutro: 9 φαμίλιες / Γαλλική απογραφή 1830 [Χουλιαράκης Α1, 34].

Λουτρά δήμου Αιγείρας: χωριό [Πίνακας 1837, 4].

Λουτρόν δήμου Ζάχολης: 2 ώρες και 15 λεπτά από τον Πύργο, 44 κάτοικοι [Σταματάκης 1846, 74].

Λουτρό δήμου Ζάχολης: Προϊόντα σταφίδα, δημητριακοί καρποί, κρασί. Σπίτια 30, κάτοικοι 140 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 385].

Λουτρόν (Άνω και Κάτω) δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 266 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Λουτρό (Άνω και Κάτω) δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι 266 Αλβανοί, [Μηλιαράκης 1886, 130].

Λουτρόν δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 413 [Χουλιαράκης Α2, 122].

Lutrà: Κάτοικοι Αλβανοί [Philippson 1890, 33].

Λουτρόν δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 385 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Λουτρός Άνω και Κάτω δήμου Ευρωστίνης: 2,15 ώρ. από Δερβένι, 385 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 484].

Άνω Λουτρόν δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 148 [Απογραφή 1907, 385].

Άνω Λουτρόν δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 314, κριθάρι 2, φασόλια 6, κουκιά 10, ρεβίθια 1, φακή 6, βίκος 6, ντομάτες 1, κρεμμύδια 1, σκόρδα 1, άλλα λαχανικά 1, καρπούζια και πεπόνια 1, σανός κριθάρι 3, αγραναπαύσεις 297, σταφύλια κρασιού 43, σταφίδα κορινθιακή 118, σταφίδα σουλτανίνα 4, λιόδεντρα 6 [Γεωργική Απογραφή 1911, 658, 659, 738, 739, 818-819, 898, 899].

Άνω Λουτρόν δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 2, μουλάρια 14, γαϊδούρια 17, βοοειδή 18, πρόβατα 207, γουρούνια 14, κατσίκια 31, κότες 222, γαλοπούλες 9, περιστέρια 5, κουνέλια 12, κυψέλες 5, [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Άνω Λουτρόν, οικισμός της κοινότητος Κάτω Λουτρού, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Άνω Λουτρόν της κοινότητας Κάτω Λουτρού, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 131 [Απογραφή 1920, 64].

Άνω Λουτρόν, της κοινότητας Κάτω Λουτρού, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 122 [Απογραφή 1928, 26].

Λουτρόν. Πηγές 2, πηγάδια 100. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 600, κριθάρι 20, βίκος 400. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 4.300, μηλιές 10, πορτοκαλιές και μανταρινιές 100, βερικοκιές 900, λεμονιές 250, ελιές 3.000, κερασιές 100, βυσσινιές 300, αμυγδαλιές 1.000. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 25, άλογα 17, γαϊδούρια 50, πρόβατα 230, κατσίκια 120. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 20. Κυψέλες 25 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 119, 121, 122].

Άνω Λουτρόν: απογραφή 1940 κάτοικοι 141, απογραφή 1951 κάτοικοι 128, απογραφή 1961 κάτοικοι 133 [ΚΕΔΚΕ 1962, 107].

Άνω Λουτρόν, Κάτω Λουτρού Κορινθίας: υψόμετρο 210, κάτοικοι 13 [Απογραφή 1971, 262].

Άνω Λουτρόν, Κάτω Λουτρού Κορινθίας: κάτοικοι 8 [Απογραφή 1981, 120]. Άνω Λουτρόν, Κάτω Λουτρού Κορινθίας: κάτοικοι 113 [Απογραφή 1991, 142].

Το όνομα Λουτρό οφείλεται σε θερμά λουτρά ή σε αρχαία ερείπια που οι ντόπια θεώρησαν για λουτρά. Στις αρχές του 19ου αιώνα υπήρχαν ερείπια κτηριακών εγκαταστάσεων, αλλά όχι νερά [Κορδώσης 1981, 310].

 

Κάτω Λουτρόν – Κάτω Λουτρό

 

Δημιουργήθηκε, στην αρχή σαν καλύβια, από τους αρβανίτες κατοίκους του Λουτρού.

Λουτρός Κάτω και Άνω δήμου Ευρωστίνης: 2,10 ώρ. από Δερβένι, 385 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 484].

Λουτρόν Κάτω δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 285 [Απογραφή 1907, 385].

Κάτω Λουτρόν δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 116, κριθάρι 1, φασόλια 3, κουκιά 2, ρεβίθια 1, φακή 1, φάβα 1, μπιζέλια 1, λούπινα 1, πατάτες 1, ντομάτες 2, παντζάρια 1, κρεμμύδια 2, σκόρδα 2, πράσα 1, άλλα λαχανικά 2, καρπούζια και πεπόνια 2, σανός βίκος 1, τριφύλλι 1, αγραναπαύσεις 65, κήποι οπορωφόρων δέντρων 1, σταφύλια φαγητού 1, σταφύλια κρασιού 43, σταφίδα κορινθιακή 124, λιόδεντρα 20, συκιές 2 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Κάτω Λουτρόν δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 3, μουλάρια 10, γαϊδούρια 11, βοοειδή 6, πρόβατα 37, γουρούνια 2, κατσίκια 18, κότες 154, γαλοπούλες 4, χήνες 7, πάπιες 1, κουνέλια 28, [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Κάτω Λουτρόν, έδρα της κοινότητος Κάτω Λουτρού, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Κάτω Λουτρόν της κοινότητας Κάτω Λουτρού, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 212 [Απογραφή 1920, 64].

Κάτω Λουτρόν, της κοινότητας Κάτω Λουτρού, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 204 (συνυπολογίστηκαν και 40 άτομα που βρίσκονταν στο «λιμάνι»;) [Απογραφή 1928, 26].

Κάτω Λουτρόν: απογραφή 1940 κάτοικοι 313, απογραφή 1951 κάτοικοι 321, απογραφή 1961 κάτοικοι 379 [ΚΕΔΚΕ 1962, 107].

Κάτω Λουτρού κοινότης. Νοικοκυριά 122, χωρίς μαγειρείο 7, χωρίς λουτρό ή ντους 113, χωρίς ηλεκτρικό φως 10, χωρίς αποχωρητήριο 3 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.18].

Κάτω Λουτρού κοινότης ορεινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 880, αμπέλια 580, ετήσια φυτά 600, αγραναπαύσεις 277, βοσκοτόπια 58. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 11,900, εσπεριδοειδή 14.500, άλλα καρποφόρα 11.900. Αριθμός ζώων: άλογα 18, μουλάρια 23, γαϊδούρια 86, πρόβατα 107, κατσίκια 78, πουλερικά 2.804, κυψέλες 128 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Κάτω Λουτρόν, Κάτω Λουτρού Κορινθίας: υψόμετρο 5, κάτοικοι 421 [Απογραφή 1971, 262].

Κάτω Λουτρόν, Κάτω Λουτρού Κορινθίας: κάτοικοι 396 [Απογραφή 1981, 120].

Κάτω Λουτρόν, Κάτω Λουτρού Κορινθίας: κάτοικοι 661 [Απογραφή 1991, 142].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΡΑΒΑΣ, ΚΑΡΟΥΚΗΣ, ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ, ΚΕΛΛΑΡΗΣ, ΚΛΑΔΟΥΧΟΣ, ΚΟΥΡΗΣ, ΜΕΡΤΙΚΑΣ, ΜΕΤΑΞΑΣ, ΝΑΤΣΙΟΣ, ΞΕΝΟΣ, ΠΑΝΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ, ΦΙΛΗΣ, ΨΥΛΛΑΣ.

 

Λυγιά

 

Το όνομα της έχει συνδεθεί με το ομώνυμο φυτό. Υπάρχει ωστόσο και επώνυμο Λυγιάς.

Λυγιά και Δερβένιον δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 414 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Λυγιά δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 499 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Λυγιά δήμου Ευρωστίνης: 20 λεπτά από Δερβένι, 499 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 484].

Λυγιά δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 350 [Απογραφή 1907, 385].

Λυγιά δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 53, κριθάρι 1, φασόλια 50, κουκιά 10, ρεβίθια 1, μπιζέλια 1, βίκος 1, πατάτες 1, ντομάτες 17, παντζάρια 1, κρεμμύδια 17, άλλα λαχανικά 17, καρπούζια και πεπόνια 1, σανός κριθάρι 2, σανός βίκος 25, τριφύλλι 1, αγραναπαύσεις 25, κήποι οπορωφόρων δέντρων 80, σταφύλια κρασιού 40, σταφίδα κορινθιακή 153, λιόδεντρα 450, ιδιωτικά δάση 5, άγονες εκτάσεις 30 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Λυγιά δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 8, μουλάρια 29, γαϊδούρια 12, βοοειδή 5, πρόβατα 60, κατσίκια 40, κότες 300, γαλοπούλες 13, πάπιες 50, κουνέλια 150 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Λυγιά, οικισμός της κοινότητος Σκούπας, του τέως δήμου Δερβενίου (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Λυγιά της κοινότητας Δερβενίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 369 [Απογραφή 1920, 64].

Λυγιά, της κοινότητας Λυγιάς, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 470 [Απογραφή 1928, 27].

Λυγιά. Πηγάδια 100. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 200, κριθάρι 100, βίκος 200. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 25.000, πορτοκαλιές και μανταρινιές 1.100, βερικοκιές 1.100, λεμονιές 6.500, ελιές 15.000, κερασιές 500, ροδακινιές 500. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 34, άλογα 24, γαϊδούρια 40, πρόβατα 150, κατσίκια 150. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 30. Κυψέλες 10 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 119, 121, 123].

Λυγιά: απογραφή 1940 κάτοικοι 515, απογραφή 1951 κάτοικοι 485, απογραφή 1961 κάτοικοι 561 [ΚΕΔΚΕ 1962, 145].

Λυγιάς κοινότης. Νοικοκυριά 121, διαμένοντα σε μη κανονικές κατοικίες 1, χωρίς μαγειρείο 6, χωρίς λουτρό ή ντους 104, χωρίς ηλεκτρικό φως 9, χωρίς αποχωρητήριο 8, χωρίς πόσιμο νερό 4 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.19].

Λυγιάς κοινότης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 940, αμπέλια 431, ετήσια φυτά 356, αγραναπαύσεις 380, κοφτολίβαδα 4, βοσκοτόπια 85. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 11.800, εσπεριδοειδή 24.900, άλλα καρποφόρα 2.000. Αριθμός ζώων: άλογα 27, μουλάρια 25, γαϊδούρια 46, βοοειδή 1, πρόβατα 84, κατσίκια 101, πουλερικά 966, κυψέλες 5 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Λυγιά, Λυγιάς Κορινθίας: υψόμετρο 10, κάτοικοι 413 [Απογραφή 1971, 262].

Λυγιά, Λυγιάς Κορινθίας: κάτοικοι 345 [Απογραφή 1981, 121].

Λυγιά, Λυγιάς Κορινθίας: κάτοικοι 458 [Απογραφή 1991, 143].

Ο Κορδώσης θεωρεί το Λυγιά φυτώνυμο [Κορδώσης 1981, 342].

Φυτώνυμο θεωρούν τη Λυγιά και οι Δορμπαράκης – Πανουτσοπούλου [Δορμπαράκης-Πανουτσοπούλου 1992, 221-222].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΑΛΕΞΙΟΥ, ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ, ΘΩΜΑΣ, ΚΑΖΑΝΤΖΗΣ, ΚΑΤΟΥΦΑΣ, ΚΕΚΕΡΗΣ, ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ, ΚΟΡΔΟΥΛΗΣ, ΚΟΥΡΤΖΗΣ, ΛΑΛΟΣ, ΛΑΜΠΡΙΝΟΣ, ΛΑΤΣΙΝΟΣ, ΜΑΓΓΑΝΙΑΣ, ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΕΛΙΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΟΥΓΙΟΣ, ΜΠΟΪΛΕΣ, ΠΑΠΑΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΥΛΗΣ, ΣΙΩΡΗΣ, ΣΚΕΡΟΣ, ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΑΡΝΑΡΗΣ, ΦΙΛΙΠΠΟΥ, ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ.

 

Μαύρα Λιθάρια

 

Η ονομασία υπήρχε ως θέση, πολύ πριν τη δημιουργία του οικισμού.

Μαύρα Λιθάρια, της κοινότητας Στενοπόρου (Δερβενίου), της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 40 [Απογραφή 1928, 30].

Μαύρα Λιθάρια: απογραφή 1940 κάτοικοι 80, απογραφή 1951 κάτοικοι 70, απογραφή 1961 κάτοικοι 87 [ΚΕΔΚΕ 1962, 61].

Μαύρα Λιθάρια, Δερβενίου Κορινθίας: υψόμετρο 10, κάτοικοι 79 [Απογραφή 1971, 267].

Μαύρα Λιθάρια, Δερβενίου Κορινθίας: κάτοικοι 64 [Απογραφή 1981, 120].

Μαύρα Λιθάρια, Δερβενίου Κορινθίας: κάτοικοι 80 [Απογραφή 1991, 142].

Ως τοπωνύμιο υπάρχει από τις αρχές του 17ου αιώνα. Στην περιοχή βρέθηκε τάφος της ύστερης ρωμαϊκής εποχής [Κορδώσης 1981, 69, 312].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΔΕΛΗΣ, ΚΟΡΔΟΥΛΗΣ, ΚΟΥΚΙΟΣ.

 

Μαυριάνικα

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Μαύρος ή Μαυριάνος.

Μαυριάνικα δήμου Ζάχολης: 5 λεπτά από τον Πύργο, 542 κάτοικοι [Σταματάκης 1846, 74].

Μαυριάνικα δήμου Ζάχολης: Προϊόντα σταφίδα, δημητριακοί καρποί, κρασί, λάδι, μετάξι. Ένας μικρός ποταμός, ένα ρέμα χρήσιμο, ένα μικρό έλος. Σπίτια 145, κάτοικοι 655 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 384].

Μαυριάνικα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 656 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Μαυριάνικα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 635 [Χουλιαράκης Α2, 122].

Μαυριάνικα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 513 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Μαυριάνικα δήμου Ευρωστίνης: 2,30 ώρ. από Δερβένι, 513 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 484].

Μαυριάνικα δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 189 [Απογραφή 1907, 385].

Μαυριάνικα, οικισμός της κοινότητος Κουνιανίκων, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

 

Μεντουργιάνικα


 

Οι κάτοικοί του προέρχονται από τον Κούτο. Γι’ αυτό στην αρχή το χωριό λεγόταν Κουτιώτικα. Το όνομα Μεντουργιάνικα το πήρε από το επώνυμο του πρώτου οικιστή, που λεγόταν Μεντούρης [Δορμπαράκης-Πανουτσοπούλου 1992, 255].

Κουτιώτικα δήμου Ευρωστίνης: 1 ώρ. από Δερβένι [Νουχάκης 1901, 484].

Τα Κουτιώτικα είναι η πρώτη ονομασία των Μεντουργιάνικων [Δορμπαράκης-Πανουτσοπούλου 1992, 255].

Μεντουργιάνικα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 690 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Μεντουριάνι δήμου Ευρωστίνης: 2 ώρ. από Δερβένι, 690 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 484].

Μεντουριάνικα δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 196 [Απογραφή 1907, 385].

Μεντουργιάνικα δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 30, κριθάρι 15, φασόλια 20, κουκιά 10, ντομάτες 10, κρεμμύδια 10, άλλα λαχανικά 10, σανός βίκος 20, αγραναπαύσεις 15, σταφύλια κρασιού 15, σταφίδα κορινθιακή 35, λιόδεντρα 15 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Μεντουργιάνικα δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 3, μουλάρια 60, γαϊδούρια 20, βοοειδή 41, πρόβατα 350, κατσίκια 400, κότες 600, πάπιες 20, περιστέρια 50, κουνέλια 100, κυψέλες 25 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Μεντουριάνικα, οικισμός της κοινότητος Κούτου, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 21].

Μεντουριάνικα της κοινότητας Χελυδορίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 74 [Απογραφή 1920, 70].

Μεντουριάνικα, της κοινότητας Χελυδορίου (Κούτου), της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 239 [Απογραφή 1928, 30].

Μεντουργιάνικα. Υψόμετρο 100, πηγές 1, πηγάδια 10 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13].

Μεντουργιάνικα: απογραφή 1940 κάτοικοι 239, απογραφή 1951 κάτοικοι 313, απογραφή 1961 κάτοικοι 375 [ΚΕΔΚΕ 1962, 257].

Μεντουργιάνικα, Χελυδορέου Κορινθίας: υψόμετρο 100, κάτοικοι 295 [Απογραφή 1971, 270].

Μεντουργιάνικα, Χελυδορέου Κορινθίας: κάτοικοι 226 [Απογραφή 1981, 122].

Μεντουργιάνικα, Χελυδορέου Κορινθίας: κάτοικοι 209 [Απογραφή 1991, 144].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΟΝΤΟΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΟΥΡΗΣ, ΚΟΥΣΟΥΛΟΣ, ΜΑΡΑΜΑΘΑΣ, ΜΟΥΓΙΟΣ.

 

Μονή Προφήτη Ηλιού ή Προφήτη Ηλία

 

 Μονή Προφήτου Ηλιού δήμου Ζάχολης: διατηρούμενη [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 385].

Μονή Προφήτου Ηλιού δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 10 άτομα [Χουλιαράκης Α2, 59].

Μονή Προφήτου Ηλία δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 13 άτομα [Χουλιαράκης Α2, 122].

Μονή Προφήτη Ηλία δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 15 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Προφήτης Ηλίας δήμου Ευρωστίνης: μονή, 2,15 ώρ. από Δερβένι, 15 άτομα [Νουχάκης 1901, 484].

Μονή Προφήτου Ηλιού, της κοινότητας Χελυδορίου (Κούτου), της επαρχίας Κορινθίας, άτομα 14 [Απογραφή 1928, 30].

 

Νέαι Βρυσούλαι – Νέες Βρυσούλες

 

Το χωριό δημιουργήθηκε μετά από μεγάλη κατολίσθηση, που σημειώθηκε το 1942 στο Τσερεγούνι και κατέστρεψε τα σπίτια του χωριού. Το νέο χωριό κτίστηκε μεταξύ 1950-1955, με δάνεια της Κτηματικής Τράπεζας [Δορμπαράκης-Πανουτσοπούλου 1992, 243].

Κάτοικοι Αρβανίτες.

Νέαι Βρυσούλαι: απογραφή 1961 κάτοικοι 129 [ΚΕΔΚΕ 1962, 47].

Νέαι Βρυσούλαι, Νέων Βρυσουλών (Βρυσουλών) Κορινθίας: υψόμετρο 720, κάτοικοι 169 [Απογραφή 1971, 206].

Νέαι Βρυσούλαι, Νέων Βρυσουλών Κορινθίας: κάτοικοι 172 [Απογραφή 1981, 121].

Νέαι Βρυσούλαι, Νέων Βρυσουλών Κορινθίας: κάτοικοι 173 [Απογραφή 1991, 143].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΒΑΛΙΜΗΤΗΣ, ΚΑΡΑΒΑΣ, ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ.

 

Παραλία Πεταλούς

 

 Περιοχή ανάμεσα στο Δερβένι και τα Μαύρα Λιθάρια.

Παραλία Πεταλούς: απογραφή 1961 κάτοικοι 84 [ΚΕΔΚΕ 1962, 199].

Παραλία Πεταλούς, Πεταλούς Κορινθίας: υψόμετρο 5, κάτοικοι 76 [Απογραφή 1971, 297].

 

Πεταλού

 

Όνομα σχετιζόμενο προφανώς με εκείνο της γυναίκας ενός Πεταλά. Το όνομα πρέπει να προϋπήρχε του οικισμού, ως όνομα θέσης.

 Πεταλού, Δερβένιον και Λυγιά δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 414 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Πεταλού δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 125 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Πεταλού δήμου Ευρωστίνης: 15 λεπτά από Δερβένι, 125 κάτοικοι. Υπάρχουν ερείπια του ναού της Αφροδίτης [Νουχάκης 1901, 484].

Πεταλού δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 303 [Απογραφή 1907, 385].

Πεταλού δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 65, κριθάρι 11, φασόλια 50, κουκιά 15, φακή 1, ντομάτες 15, κρεμμύδια 15, σκόρδα 1, άλλα λαχανικά 15, καρπούζια και πεπόνια 1, σανός κριθάρι 4, σανός βρώμη 1, σανός βίκος 25, τριφύλλι 3, αγραναπαύσεις 50, κήποι οπορωφόρων δέντρων 2, σταφύλια φαγητού 4, σταφύλια κρασιού 88, σταφίδα κορινθιακή 212, σταφίδα σουλτανίνα 2, λιόδεντρα 106, συκιές 1, ιδιωτικά δάση 5, γόνιμες εκτάσεις ακαλλιέργητες 2, άγονες εκτάσεις 5 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Πεταλού δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 12, μουλάρια 28, γαϊδούρια 10, βοοειδή 3, πρόβατα 82, κατσίκια 46, κότες 220, γαλοπούλες 13, πάπιες 100, κουνέλια 100 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Πεταλού, οικισμός της κοινότητος Δερβενίου, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Πεταλού της κοινότητας Δερβενίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 202 [Απογραφή 1920, 92].

Πεταλού, της κοινότητας Στενοπόρου (Δερβενίου), της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 153 [Απογραφή 1928, 30].

Β. Δ. 30.7.1950 (ΦΕΚ 170/7-8.1950): Ο οικισμός Πεταλούς της κοινότητος Δερβενίου, αναγνωρίζεται εις ιδίαν ομώνυμον κοινότητα (επαρχία Κορινθίας) [Χουλιαράκης Γ, 61].

Πεταλού: απογραφή 1940 κάτοικοι 268, απογραφή 1951 κάτοικοι 238, απογραφή 1961 κάτοικοι 158 [ΚΕΔΚΕ 1962, 61, 199].

Πεταλούς κοινότης. Νοικοκυριά 58, χωρίς μαγειρείο 6, χωρίς λουτρό ή ντους 56, χωρίς ηλεκτρικό φως 2, χωρίς αποχωρητήριο 3 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.19].

Πεταλούς κοινότης ημιορεινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 365, αμπέλια 166, ετήσια φυτά 371, αγραναπαύσεις 54. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 7.800, εσπεριδοειδή 11.400, άλλα καρποφόρα 1.900. Αριθμός ζώων: άλογα 3, μουλάρια 11, γαϊδούρια 38, βοοειδή 4, πρόβατα 39, κατσίκια 49, πουλερικά 508, κυψέλες 5 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Πεταλού, Πεταλούς Κορινθίας: υψόμετρο 50, κάτοικοι 128 [Απογραφή 1971, 297].

Πεταλού, Δερβενίου Κορινθίας: κάτοικοι 112 [Απογραφή 1981, 120].

Πεταλού, Δερβενίου Κορινθίας: κάτοικοι 112 [Απογραφή 1991, 142].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΓΚΟΛΦΙΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΘΑΡΕΙΟΣ, ΚΑΪΤΣΑΣ, ΚΟΥΝΗΣ, ΚΟΥΡΤΕΣΗΣ, ΧΙΝΟΣ.

 

Πιτσά – Άνω Πιτσά

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Πιτσάς. Πατριδωνυμικό: Πιτσαδιώτης. Το όνομα πιτσά στα αλβανικά σημαίνει «το μικρό κορίτσι». Στην Αλβανία υπάρχουν τρία χωριά με το όνομα Picari.

Κάτοικοι Αρβανίτες.

Petta: 23 φαμίλιες / 102 κάτοικοι [Grimani 1700].

Pizza [Nani 1703].

Pizza [Alberghetti 1704].

Pitsa: 45 φαμίλιες / Γαλλική απογραφή 1830 [Χουλιαράκης Α1, 34].

Πιτσά δήμου Αιγείρας: Έδρα του δήμου. Α. Κραβαρίτης δήμαρχος, Μ. Οικονόμου εισπράκτορας [Πίνακας 1837, 4].

Πιτσά δήμου Ζάχολης: 1 ώρα από τον Πύργο, 485 κάτοικοι [Σταματάκης 1846, 74].

Πιτσά δήμου Ζάχολης: Προϊόντα κρασί, λάδι, κριθάρι. Ένα μικρό δάσος. Το υπερκείμενο βουνό έχει ύψος 1.144 μέτρα. Σπίτια 102, κάτοικοι 417 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 384].

Πιτζά δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 616 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Μπιτσά δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι 216 Αλβανοί, [Μηλιαράκης 1886, 130].

Πιτσά δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 655 [Χουλιαράκης Α2, 122].

Pitzà: Κάτοικοι Αλβανοί [Philippson 1890, 33].

Πιτσά δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 712 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Πιτσά δήμου Ευρωστίνης: 2,30 ώρ. από Δερβένι, 712 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 484].

Πιτσά δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 749 [Απογραφή 1907, 385].

Πιτσά δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 2.396, κριθάρι 259, καλαμπόκι 159, φασόλια 2, κουκιά 25, φακή 6, ρόβι 1, βίκος 182, πατάτες 1, ντομάτες 7, παντζάρια 1, κρεμμύδια 8, σκόρδα 1, πράσα 1, αγκινάρες 1, άλλα λαχανικά 8, καρπούζια και πεπόνια 8, σανός βίκος 2, αγραναπαύσεις 1.744, κήποι οπορωφόρων δέντρων 17, σταφύλια φαγητού 12, σταφύλια κρασιού 345, σταφίδα κορινθιακή 800, σταφίδα σουλτανίνα 2, λιόδεντρα 54, γόνιμες εκτάσεις ακαλλιέργητες 51 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Πιτσά δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 9, μουλάρια 84, γαϊδούρια 99, βοοειδή 169, πρόβατα 887, γουρούνια 19, κατσίκια 436, κότες 1.364, γαλοπούλες 30, χήνες 3, πάπιες 5, περιστέρια 99, κουνέλια 20, κυψέλες 41 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Πιτσά, έδρα της κοινότητος Πιτσών, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 21].

Πιτσά της κοινότητας Πιτσά, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 837, οικογένειες 164 [Απογραφή 1920, 93, 218-219].

Πιτσά, της κοινότητας Πιτσά, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 816 [Απογραφή 1928, 29].

Πιτσά. Όλες οι οικογένειες αναβαίνουν στο Άνω Πιτσά το καλοκαίρι και μένουν ένα μήνα για το θερισμό των σιτηρών. Πηγές 1, πηγάδια 180. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 1.500, κριθάρι 50, βίκος 500. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 7.000, μηλιές 10, πορτοκαλιές και μανταρινιές 30, βερικοκιές 3.500, λεμονιές 300, ελιές 20.000, κερασιές 40, βυσσινιές 10, αμυγδαλιές 1.000. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 95, άλογα 66, γαϊδούρια 60, βοοειδή 9, πρόβατα 500, κατσίκια 550. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 10. Κυψέλες 10 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 19, 119, 121, 123].

Άνω Πιτσά: απογραφή 1940 κάτοικοι 106, απογραφή 1951 κάτοικοι 9, απογραφή 1961 κάτοικοι 19 [ΚΕΔΚΕ 1962, 205].

Άνω Πιτσά, Πιτσών Κορινθίας: υψόμετρο 960, κάτοικοι 4 [Απογραφή 1971, 300]. Άνω Πιτσά, Πιτσών Κορινθίας: κάτοικοι 5 [Απογραφή 1981, 121].

Άνω Πιτσά, Πιτσών Κορινθίας: κάτοικοι 2 [Απογραφή 1991, 143].

Το όνομα Πιτσά είναι αλβανικό [Κορδώσης 1981, 325].

Το Άνω Πιτσά είχε τρεις μαχαλάδες. Οι κάτοικοι του χωριού είναι Αρβανίτες. Οι πρώτοι Πιτσαδέοι ήταν κλέφτες. Μέχρι το 1900, η κλεψιά ήταν πολύ διαδεδομένη στο χωριό, ακόμα και για αστείο. Λόγω της αρβανίτικης γλώσσας, οι κάτοικοι δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν παλιά με τους Ζαχολίτες και τους Τρικαλίτες. Από τις αρχές του 20ου αιώνα τα αρβανίτικα δε τα μιλούσαν παρουσία ξένων. Τα ελληνικά οι Πιτσαδέοι τα έλεγαν «σκληρίτικα» επειδή είχαν δύσκολη προφορά. Όταν μιλούσαν ελληνικά, το γράμμα «κ» το πρόφεραν ως «τσ», π.χ. «θα σου τσατσίτσω το τσεφάλι». Γι’ αυτό οι κάτοικοι των γύρω χωριών τους έλεγαν «Τσετσέδες». Σύμφωνα με μια παράδοση ο πληθυσμός του οικισμού κατάγεται από το χωριό Πιτσάρι της Αλβανίας. Τοπωνύμια-θέσεις της περιοχής είναι τα: ρέμα Προλιοφάτα ή Ματσίνη, ρέμα Ντρεσούλη ή Σμερτιάς, ρέμα Στιφούγια, λόφος Τσούκα, σπηλιά Σαφτουλή, σπηλιά Γκολέμη, σπηλιά Σκαφιδιά, σπηλιά Μερέση, Καταφίδι, Σκεμπ Κούκι (Βράχος Κόκκινος), Ραπανά, Ντούσια, βρύση Κρόι Πάλη, βρύση Κρόι Πέτα, , βρύση Κρόι Κάλπη, βρύση Κρόι Νεζίρη, ρέμα Πρόι Τσάκα, ρέμα Πρόι Ντίελκρόι» σημαίνει βρύση και «πρόι» ρέμα) [Σταματόπουλος 1979].

 

Κάτω Πιτσά

 

Το χωριό δημιουργήθηκε, στην αρχή σαν καλύβια, από τους αρβανίτες κατοίκους του Πιτσά.

Καλύβια του Μπιτσά ή Κάτω Μπιτσά δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι 288, [Μηλιαράκης 1886, 130].

Πιτσαδέικα δήμου Ευρωστίνης: 2 ώρ. από Δερβένι, χειμερινή διαμονή [Νουχάκης 1901, 484].

Κάτω Πιτσά: απογραφή 1940 κάτοικοι 785, απογραφή 1951 κάτοικοι 717, απογραφή 1961 κάτοικοι 805 [ΚΕΔΚΕ 1962, 205].

Πιτσών κοινότης. Νοικοκυριά 210, διαμένοντα σε μη κανονικές κατοικίες 3, χωρίς μαγειρείο 16, χωρίς λουτρό ή ντους 199, χωρίς ηλεκτρικό φως 27, χωρίς αποχωρητήριο 84, χωρίς πόσιμο νερό 19 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.19].

Πιτσών κοινότης ορεινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 1.498, αμπέλια 745, ετήσια φυτά 1.379, αγραναπαύσεις 543, βοσκοτόπια 105. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 19.900, εσπεριδοειδή 23.700, άλλα καρποφόρα 11.300. Αριθμός ζώων: άλογα 62, μουλάρια 67, γαϊδούρια 158, βοοειδή 7, πρόβατα 505, κατσίκια 291, πουλερικά 2.415, κυψέλες 13 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Κάτω Πιτσά, Πιτσών Κορινθίας: υψόμετρο 4, κάτοικοι 783 [Απογραφή 1971, 300].

Κάτω Πιτσά, Πιτσών Κορινθίας: κάτοικοι 780 [Απογραφή 1981, 121].

Κάτω Πιτσά, Πιτσών Κορινθίας: κάτοικοι 872 [Απογραφή 1981, 143].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΑΔΑΜ, ΒΑΛΙΜΗΤΗΣ, ΓΕΩΡΓΑΣ, ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΕΛΗΣ, ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΖΙΩΖΙΩΚΟΣ, ΖΩΓΡΑΦΟΣ, ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΝΕΛΛΟΣ, ΚΑΡΑΒΑΣ, ΚΑΣΚΑΡΑΣ, ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ, ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ, ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΑΝΤΖΙΚΟΣ, ΜΕΡΤΙΚΑΣ, ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΝΤΑΛΗΣ, ΝΤΡΕΣ, ΠΑΝΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΡΗΓΑΣ, ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΑΜΠΟΥΚΟΣ, ΦΙΛΗΣ, ΧΑΝΤΕΣ.

 

Πύργος

 

Το χωριό πήρε το όνομά του από τον παλιό πύργο της οικογένειας των Μαμωνάδων, που διατηρείται σήμερα αναπαλαιωμένος. Πατριδωνυμικό: Πυργιώτης.

Πύργος δήμου Ζάχολης: Έδρα του δήμου, 12 ώρες και 30 λεπτά από την Κόρινθο, 380 κάτοικοι [Σταματάκης 1846, 74].

Πύργος δήμου Ζάχολης: Προϊόντα σταφίδα, δημητριακοί καρποί, κρασί, λάδι, μετάξι. Ένας μικρός ποταμός χρήσιμος. Σπίτια 70, κάτοικοι 430 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 384].

Πύργος και Καραβιάνικα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 564, κατάφυτο με καρυδιές, πεύκα, κυπαρίσσια. Υπάρχει παλιός πύργος [Χουλιαράκης Α2, 59].

Πύργος και Καραβιάνικα δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι 564 [Μηλιαράκης 1886, 128].

Πύργος δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 624 [Χουλιαράκης Α2, 122].

Πύργος δήμου Ευρωστίνης: 1,30 ώρ. από Δερβένι [Νουχάκης 1901, 484].

Πύργος δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 720 [Απογραφή 1907, 385].

Πύργος δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 1.162, κριθάρι 202, καλαμπόκι 80, βρώμη 27, φασόλια 65, κουκιά 21, φακή 33, φάβα 1, μπιζέλια 1, ρόβι 4, βίκος 44, πατάτες 2, ντομάτες 3, παντζάρια 1, κρεμμύδια 4, σκόρδα 2, άλλα λαχανικά 14, καρπούζια και πεπόνια 2, κανναβούρι 3, σανός κριθάρι 3, σανός βρώμη 2, σανός βίκος 29, τριφύλλι 2, αγραναπαύσεις 1.094, κήποι οπορωφόρων δέντρων 4, καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 7, μη καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 7, σταφύλια φαγητού 3, σταφύλια κρασιού 349, σταφίδα κορινθιακή 1259, σταφίδα σουλτανίνα 4, λιόδεντρα 81, ιδιωτικά δάση 46, γόνιμες εκτάσεις ακαλλιέργητες 37, άγονες εκτάσεις 59 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Πύργος δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 6, μουλάρια 97, γαϊδούρια 33, βοοειδή 64, πρόβατα 360, γουρούνια 2, κατσίκια 448, κότες 862, γαλοπούλες 37, χήνες 6, πάπιες 59, περιστέρια 38, κουνέλια 212, κυψέλες 48 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Πύργος, έδρα της κοινότητος Πύργου, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 21].

Πύργος της κοινότητας Πύργου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 695, οικογένειες 139 [Απογραφή 1920, 96, 222-223].

Πύργος, της κοινότητας Πύργου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 699 [Απογραφή 1928, 30].

Πύργος. Υψόμετρο 800, πηγές 15, πηγάδια 35. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 2.000, κριθάρι 500, βίκος 2.000, φασόλια και καλαμπόκι 100. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 3.000, βερικοκιές 500, ελιές 25.000, κερασιές 2.000, βυσσινιές 1.000, δαμασκηνιές 500, αμυγδαλιές 1.000, καρυδιές 1.000. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 140, άλογα 16, γαϊδούρια 60, βοοειδή 7, πρόβατα 400, κατσίκια 600. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 120. Κυψέλες 120 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 119, 121, 123].

Πύργος: απογραφή 1940 κάτοικοι 812, απογραφή 1951 κάτοικοι 738, απογραφή 1961 κάτοικοι 677 [ΚΕΔΚΕ 1962, 209].

Πύργου κοινότης. Νοικοκυριά 168, χωρίς λουτρό ή ντους 165, χωρίς ηλεκτρικό φως 168, χωρίς αποχωρητήριο 2 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.19].

Πύργου κοινότης ορεινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 1.424, αμπέλια 1.660, ετήσια φυτά 2.339, αγραναπαύσεις 595, βοσκοτόπια 60. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 29.300, εσπεριδοειδή 1.300, άλλα καρποφόρα 11.300. Αριθμός ζώων: άλογα 63, μουλάρια 131, γαϊδούρια 47, βοοειδή 22, πρόβατα 438, κατσίκια 384, γουρούνια 1, πουλερικά 1.846, κυψέλες 59 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Πύργος, Πύργου Κορινθίας: υψόμετρο 640, κάτοικοι 622 [Απογραφή 1971, 308].

Πύργος, Πύργου Κορινθίας: κάτοικοι 612 [Απογραφή 1981, 121].

Πύργος, Πύργου Κορινθίας: κάτοικοι 529 [Απογραφή 1991, 143].

Τοπωνύμια-θέσεις της περιοχής: Βελτσιές, Στύλος, Πεπελίτσα, Μουσενά, Κάπερνα, Κουτσούρι [Δορμπαράκης-Πανουτσοπούλου 1992, 250].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΑΝΔΡΙΚΟΥ, ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΑΡΟΥΦΟΣ, ΓΚΕΚΗΣ, ΚΑΛΛΙΤΕΡΗΣ, ΚΑΝΕΛΛΑΚΗΣ, ΚΑΡΑΒΑΣ, ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ, ΚΑΣΚΟΥΤΑΣ, ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ, ΚΟΥΣΟΥΛΟΣ, ΚΩΣΤΗΡΗΣ, ΜΕΤΕΒΕΛΗΣ, ΜΟΥΓΙΟΣ, ΜΠΟΥΖΑΣ, ΝΙΑΡΟΣ, ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΕΘΑΙΝΟΣ, ΣΑΡΤΖΗΣ, ΣΤΑΥΡΟΥ, ΦΟΥΤΡΗΣ.

 

Ροδιά – Ροδέα


 

Πρόκειται για φυτώνυμο. Περιοχή μεταξύ Λυγιάς και Δερβενίου.

Ροδιά, της κοινότητας Στενοπόρου (Δερβενίου), της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 214 [Απογραφή 1928, 30].

Ροδέα: απογραφή 1940 κάτοικοι 203.

Ροδιά: απογραφή 1951 κάτοικοι 209 [ΚΕΔΚΕ 1962, 61].

 

 

Ροζενά

 

Το όνομα πρέπει να έχει σχέση με κάποια Ρόζενα, γυναίκα ενός Ρόζη (κατά το Δημήτρενα από το Δημήτρης). Η κατάληξη –ενα ή αινα, για ονόματα γυναικών, είναι σλαβικής προέλευσης. Το τοπωνύμιο πρέπει να προϋπήρχε του οικισμού, ως όνομα θέσης. Χωριά με παρόμοιο όνομα υπάρχουν στη Βουλγαρία και την Αλβανία.

Ροζενά δήμου Ευρωστίνης: 20 λεπτά από Δερβένι, χειμερινή διαμονή [Νουχάκης 1901, 484].

Ροζενά δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 419 [Απογραφή 1907, 385].

Ροζενά, οικισμός της κοινότητος Κουνιανίκων, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Ροζενά, έδρα χειμερινή της κοινότητας Ευρωστίνης, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 875 [Απογραφή 1920, 98].

Ροζενά έδρα χειμερινή της κοινότητας Ευρωστίνης (Κουνιανίκων), της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 464 [Απογραφή 1928, 25].

Δ. 11.7.1929 (ΦΕΚ 228/12.7.1929): Αναγνωρίζεται ως κοινότης ο συνοικισμός Ροζενά της επαρχίας Κορινθίας, υπό το όνομα κοινότης Ροζενών με έδραν τον ομώνυμον συνοικισμόν, αποσπώμενος της κοινότητος Ευρωστίνης [Χουλιαράκης Β, 349].

Ροζενά. Υψόμετρο 100, πηγές 2, πηγάδια 40. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 400, κριθάρι 100, βίκος 100. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 2.000, λεμονιές 200, ελιές 4.500. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 27, άλογα 21, γαϊδούρια 35, πρόβατα 250, κατσίκια 100. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 10 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 119, 121, 123].

Ροζενά: απογραφή 1940 κάτοικοι 402, απογραφή 1951 κάτοικοι 577, απογραφή 1961 κάτοικοι 592 [ΚΕΔΚΕ 1962, 217].

Ροζενών κοινότης. Νοικοκυριά 143, διαμένοντα σε μη κανονικές κατοικίες 1, χωρίς μαγειρείο 8, χωρίς λουτρό ή ντους 141, χωρίς ηλεκτρικό φως 4 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.20].

Ροζενών κοινότης ορεινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 1.304, αμπέλια 701, ετήσια φυτά 601, αγραναπαύσεις 146. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 20.200, εσπεριδοειδή 8.300, άλλα καρποφόρα 9.600. Αριθμός ζώων: άλογα 30, μουλάρια 30, γαϊδούρια 109, βοοειδή 15, πρόβατα 394, κατσίκια 448, γουρούνια 1, πουλερικά 1.362, κυψέλες 104 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Ροζενά, Ροζενών Κορινθίας: υψόμετρο 160, κάτοικοι 557 [Απογραφή 1971, 311].

Ροζενά, Ροζενών Κορινθίας: κάτοικοι 452 [Απογραφή 1981, 121].

Ροζενά, Εβροστίνης-Ροζενών Κορινθίας: κάτοικοι 705 [Απογραφή 1991, 142].

Το όνομα του χωριού είναι σλάβικο (Rozen) [Κορδώσης, 328].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΑΔΑΜ, ΓΕΩΡΓΑΛΑΣ, ΓΚΟΛΦΙΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΕΝΔΡΙΝΕΛΛΗΣ, ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ, ΚΑΪΤΣΑΣ, ΚΑΡΑΒΑΣ, ΚΑΤΟΥΦΑΣ, ΚΟΡΔΟΥΛΗΣ, ΚΟΥΛΑΜΑΣ, ΛΟΓΙΟΣ, ΜΕΛΙΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΕΝΤΖΕΛΙΔΗΣ, ΜΥΛΩΝΑΣ, ΝΙΚΟΛΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΚΑΡΠΕΤΗΣ, ΣΤΑΥΡΟΥ, ΤΟΛΙΑΣ, ΤΣΕΝΕΣ, ΤΣΟΚΑΝΑΣ, ΦΕΙΔΑΚΗΣ.

 

Σαρανταπηχιώτικα

 

Το χωριό δημιουργήθηκε, στην αρχή σαν καλύβια, από κατοίκους του Σαραντάπηχου.

Σαρανταπηχιώτικα δήμου Ευρωστίνης: 1,10 ώρ. από Δερβένι, χειμερινή διαμονή [Νουχάκης 1901, 485].

Σαρανταπηχιώτισσα, της κοινότητας Σαρανταπήχου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 157 [Απογραφή 1928, 29].

Σαρανταπηχιώτικα: πηγάδια 30 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 14].

Σαρανταπηχιώτικα: απογραφή 1940 κάτοικοι 157, απογραφή 1951 κάτοικοι 155, απογραφή 1961 κάτοικοι 171 [ΚΕΔΚΕ 1962, 219].

Σαρανταπηχιώτικα, Σαρανταπήχου Κορινθίας: υψόμετρο 15, κάτοικοι 149 [Απογραφή 1971, 313].

Σαρανταπηχιώτικα, Σαρανταπήχου Κορινθίας: κάτοικοι 144 [Απογραφή 1981, 121].

Σαρανταπηχιώτικα, Σαρανταπήχου Κορινθίας: κάτοικοι 221 [Απογραφή 1991, 14].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΕΝΤΖΕΛΙΔΗΣ, ΠΑΓΚΑΛΟΣ, ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ.

 

Σαραντάπηχο


 

Το όνομα Σαραντάπηχος είναι ρομέικο, συνώνυμο του γίγαντα και δηλώνει το μεγαλόσωμο. Προφανώς πρόκειται για το όνομα του πρώτου ιδρυτή του χωριού.

Sarandapulo: 16 φαμίλιες / 70 κάτοικοι [Grimani 1700].

Sarandapico [Nani 1703].

Sarandapico [Alberghetti 1704].

Saranta-Apicos: 30 φαμίλιες [Pouqueville 1827, 184].

Sarandapikhon: 65 φαμίλιες / Γαλλική απογραφή 1830 [Χουλιαράκης Α1, 34].

Σαραντάπηχον δήμου Χελυδορέας: Έδρα του δήμου. Δ. Σακελαριάδης δήμαρχος, Γ. Βασιλόπουλος εισπράκτορας [Πίνακας 1837, 4].

Σαραντάπηχον δήμου Ζάχολης: 1 ώρα και 30 λεπτά από τον Πύργο, 378 κάτοικοι [Σταματάκης 1846, 74].

Σαραντάπηχον δήμου Ζάχολης: Προϊόντα σταφίδα, δημητριακοί καρποί και κρασί. Ένα μικρό δάσος. Σπίτια 85, κάτοικοι 340 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 384].

Σαραντάπηχον δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 280 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Σαραντάπηχον δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι 288, [Μηλιαράκης 1886, 130].

Σαραντάπηχον δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 132 [Χουλιαράκης Α2, 122].

Σαραντάπηχον δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 166 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Σαραντάπηχον δήμου Ευρωστίνης: 4,15 ώρ. από Δερβένι, 166 κάτοικοι, καλοκαιρινή διαμονή [Νουχάκης 1901, 485].

Σαραντάπηχον δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 140 [Απογραφή 1907, 385].

Σαραντάπηχον δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 70, καλαμπόκι 15, φασόλια 15, φακή 20, ρόβι 25, αγραναπαύσεις 60, καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 500, μη καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 3.000, σταφύλια κρασιού 5, ιδιωτικά δάση 10.000, άγονες εκτάσεις 150 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Σαραντάπηχον δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 2, μουλάρια 25, γαϊδούρια 20, βοοειδή 38, πρόβατα 1.800, κατσίκια 730, κότες 530, πάπιες 30, κουνέλια 50, κυψέλες 20 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Σαραντάπηχον, έδρα της κοινότητος Σαρανταπήχου του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 21].

Σαραντάπηχον της κοινότητας Σαρανταπήχου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 223, οικογένειες 46 [Απογραφή 1920, 99, 228-229].

Σαραντάπηχον, της κοινότητας Σαρανταπήχου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 95 [Απογραφή 1928, 29].

Σαραντάπηχον. Υψόμετρο 1.250, πηγές 12 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 14].

Σαραντάπηχον και Σαρανταπηχιώτικα. Από τις 57 οικογένειες που ζουν το χειμώνα στα Σαρανταπηχιώτικα, οι 40 ανεβαίνουν το καλοκαίρι στο Σαραντάπηχο. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 200, κριθάρι 30, βίκος 40. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 10.000, μηλιές 50, βερικοκιές 1.000, λεμονιές 700, ελιές 3.000, κερασιές 500, καρυδιές 150. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 16, άλογα 9, γαϊδούρια 6, πρόβατα 1.050, κατσίκια 200. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 25. Κυψέλες 20 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 19, 120, 121].

Σαραντάπηχον: απογραφή 1940 κάτοικοι 71, απογραφή 1951 κάτοικοι 3, απογραφή 1961 κάτοικοι 0 [ΚΕΔΚΕ 1962, 219].

Σαρανταπήχου κοινότης. Νοικοκυριά 56, χωρίς μαγειρείο 1, χωρίς λουτρό ή ντους 55, χωρίς αποχωρητήριο 1 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.20].

Σαρανταπήχου κοινότης ορεινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 291, αμπέλια 138, ετήσια φυτά 215, αγραναπαύσεις 116, κοφτολίβαδα 1. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 2.400, εσπεριδοειδή 10.800, άλλα καρποφόρα 1.300. Αριθμός ζώων: άλογα 6, μουλάρια 10, γαϊδούρια 22, βοοειδή 7, πρόβατα 102, κατσίκια 39, πουλερικά 371, κυψέλες 37 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Σαραντάπηχον, Σαρανταπήχου Κορινθίας: υψόμετρο 1.260, κάτοικοι 0 [Απογραφή 1971, 313].

Σαραντάπηχον, Σαρανταπήχου Κορινθίας: κάτοικοι 0 [Απογραφή 1981, 121].

Σαραντάπηχον, Σαρανταπήχου Κορινθίας: κάτοικοι 131 [Απογραφή 1991, 144].

Το όνομα του χωριού ίσως συνδέεται με τη βυζαντινή οικογένεια των Σαραντάπηχων [Κορδώσης 1981, 330].

 

Σκούπα – Καλλιθέα

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Σκούπας. Πατριδωνυμικό: Σκουπιώτης.

Κάτοικοι Αρβανίτες.

Scupa: 34 φαμίλιες / 139 κάτοικοι [Grimani 1700].

Scuppa [Nani 1703].

Scuppa [Alberghetti 1704].

Skoupa: 31 φαμίλιες / Γαλλική απογραφή 1830 [Χουλιαράκης Α1, 34].

Σκούπο δήμου Αιγείρας: χωριό [Πίνακας 1837, 4].

Σκούπα δήμου Ζάχολης: 30 λεπτά από τον Πύργο, 188 κάτοικοι [Σταματάκης 1846, 74].

Σκούπα δήμου Ζάχολης: Προϊόντα σταφίδα, δημητριακοί καρποί και κρασί. Ένας ποταμός μικρό χρήσιμος. Σπίτια 50, κάτοικοι 225 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 384].

Σκούπα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 280 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Σκούπα δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι 414 Αλβανοί, [Μηλιαράκης 1886, 128].

Σκούπα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 322 [Χουλιαράκης Α2, 122].

Σκούπα δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 351 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Σκούπα δήμου Ευρωστίνης: 3,30 ώρ. από Δερβένι, 351 κάτοικοι, καλοκαιρινή διαμονή [Νουχάκης 1901, 485].

Σκούπα δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 338 [Απογραφή 1907, 385].

Σκούπα δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 863, κριθάρι 31, καλαμπόκι 157, φασόλια 66, κουκιά 9, φακή 11, βίκος 12, πατάτες 5, ντομάτες 3, κρεμμύδια 3, σκόρδα 2, σανός βίκος 1, τριφύλλι 1, αγραναπαύσεις 688, κήποι οπορωφόρων δέντρων 1, μη καλλιεργήσιμα βοσκοτόπια 13, σταφύλια φαγητού 7, σταφύλια κρασιού 194, σταφίδα κορινθιακή 355, σταφίδα σουλτανίνα 2, λιόδεντρα 3, ιδιωτικά δάση 51, γόνιμες εκτάσεις ακαλλιέργητες 69 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Σκούπα δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: μουλάρια 43, γαϊδούρια 26, βοοειδή 96, πρόβατα 478, γουρούνια 5, κατσίκια 133, κότες 429, γαλοπούλες 13, χήνες 3, πάπιες 17, φραγκόκοτες 5 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Σκούπα, οικισμός της κοινότητος Σκούπας, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Σκούπα της κοινότητας Σκούπας, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 406, οικογένειες 92 [Απογραφή 1920, 103, 232-233].

Σκούπα, της κοινότητας Σκούπας, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 230 [Απογραφή 1928, 30].

Σκούπα και Σκουπέικα. Οι 98 οικογένειες που ζουν στη Σκούπα το καλοκαίρι, το χειμώνα κατεβαίνουν στα Σκουπέικα. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 500, κριθάρι 30, βίκος 250, φασόλια και καλαμπόκι 100. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 15.000, μηλιές 100, πορτοκαλιές και μανταρινιές 120, βερικοκιές 600, λεμονιές 1.100, ελιές 7.000, κερασιές 300, βυσσινιές 1.500, ροδακινιές 50, δαμασκηνιές 40, αμυγδαλιές 100, καρυδιές 100. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 87, άλογα 9, γαϊδούρια 40, βοοειδή 3, πρόβατα 400, κατσίκια 170. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 20. Κυψέλες 45 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 19, 119, 121, 123].

Β. Δ. 23.7.1953 (ΦΕΚ 195/31.7.1953): Ο συνοικισμός Σκούπα της κοινότητος Σκούπας, εν τη επαρχία και νομώ Κορινθίας, μετονομάζεται Καλλιθέα, η δε ομώνυμος κοινότης, κοινότης Καλλιθέας [Χουλιαράκης Γ, 84].

Σκούπα: απογραφή 1941 κάτοικοι 186, απογραφή 1951 κάτοικοι 0. Καλλιθέα (Σκούπα): απογραφή 1961 κάτοικοι 0 [ΚΕΔΚΕ 1962, 89].

Καλλιθέας (Σκούπας) κοινότης. Νοικοκυριά 100, διαμένοντα σε μη κανονικές κατοικίες 1, χωρίς λουτρό ή ντους 99, χωρίς ηλεκτρικό φως 11, χωρίς αποχωρητήριο 9 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.18].

Καλλιθέα, Καλλιθέας Κορινθίας: υψόμετρο 860, κάτοικοι 0 [Απογραφή 1971, 230].

Καλλιθέα, Καλλιθέας Κορινθίας: κάτοικοι 338 [Απογραφή 1981, 120].

Καλλιθέα, Καλλιθέας Κορινθίας: κάτοικοι 273 [Απογραφή 1991, 142].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΔΟΥΡΗΣ, ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ, ΛΙΟΡΔΟΣ, ΜΠΑΡΛΑΣ, ΠΕΘΑΙΝΟΣ, ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΡΗΓΑΣ,

 

Σκουπέικα - Σκουπαίικα

 

Το χωριό δημιουργήθηκε, στην αρχή σαν καλύβια, από τους αρβανίτες κατοίκους της Σκούπας.

Σκουπέικα δήμου Ευρωστίνης: 1,15 ώρ. από Δερβένι, χειμερινή διαμονή [Νουχάκης 1901, 485].

Σκουπέικα, της κοινότητας Σκούπας, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 172 [Απογραφή 1928, 30].

Σκουπέικα. Υψόμετρο 300, πηγές 40, πηγάδια 4 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13].

Σκουπαίικα: απογραφή 1940 κάτοικοι 255, απογραφή 1951 κάτοικοι 423, απογραφή 1961 κάτοικοι 430 [ΚΕΔΚΕ 1962, 89].

Σκουπαίικα, Καλλιθέας Κορινθίας: υψόμετρο 60, κάτοικοι 340 [Απογραφή 1971, 230].

Σκουπαίικα, Καλλιθέας Κορινθίας: κάτοικοι 0 [Απογραφή 1981, 120].

Σκουπαίικα, Καλλιθέας Κορινθίας: κάτοικοι 0 [Απογραφή 1991, 142].

 

Στόμι – Στόμιον

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Στόμης.

Στόμι δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 345 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Στόμι δήμου Ευρωστίνης [Μηλιαράκης 1886, 131].

Στόμιον δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 459 [Χουλιαράκης Α2, 122].

Στόμι δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 404 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Στόμιον δήμου Ευρωστίνης: 1,05 ώρ. από Δερβένι, 404 κάτοικοι. Υπάρχει ταχυδρομικό γραφείο [Νουχάκης 1901, 485].

Στόμιον δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 626 [Απογραφή 1907, 385].

Στόμιον δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 306, φασόλια 1, κουκιά 1, μπιζέλια 17, πατάτες 1, ντομάτες 1, κρεμμύδια 1, σκόρδα 1, άλλα λαχανικά 24, καρπούζια και πεπόνια 14, σανός βίκος 2, αγραναπαύσεις 7, κήποι οπορωφόρων δέντρων 1, σταφύλια κρασιού 160, σταφίδα κορινθιακή 512, σταφίδα σουλτανίνα 19, λιόδεντρα 127, ιδιωτικά δάση 26 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Στόμιον δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 12, μουλάρια 15, γαϊδούρια 14, βοοειδή 5, πρόβατα 67, γουρούνια 8, κατσίκια 62, κότες 475, γαλοπούλες 74, πάπιες 17, φραγκόκοτες 6, περιστέρια 1, κουνέλια 11 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Στόμιον, έδρα της κοινότητος Στομίου, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 21].

Στόμιον της κοινότητας Στομίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 341, οικογένειες 73 [Απογραφή 1920, 106, 236-237].

Στόμιον, της κοινότητας Στομίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 298 [Απογραφή 1928, 30].

Στόμιον. Πηγάδια 50. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 140, κριθάρι 130, βίκος 130, φασόλια και καλαμπόκι 20. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 3.500, μηλιές 200, πορτοκαλιές και μανταρινιές 1.100, βερικοκιές 1.300, λεμονιές 1.620, ελιές 7.500, κερασιές 300, βυσσινιές 600. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 7, άλογα 15, γαϊδούρια 25, πρόβατα 150, κατσίκια 100. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 25. Κυψέλες 50 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 119, 121, 123].

Στόμιον: απογραφή 1940 κάτοικοι 317, απογραφή 1951 κάτοικοι 262, απογραφή 1961 κάτοικοι 279 [ΚΕΔΚΕ 1962, 219].

Στομίου κοινότης. Νοικοκυριά 73, διαμένοντα σε μη κανονικές κατοικίες 1, χωρίς μαγειρείο 2, χωρίς λουτρό ή ντους 72, χωρίς ηλεκτρικό φως 5, χωρίς αποχωρητήριο 4, χωρίς πόσιμο νερό 9 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.20].

Στομίου κοινότης ημιορεινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 478, αμπέλια 282, ετήσια φυτά 51, αγραναπαύσεις 81. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 4.000, εσπεριδοειδή 15.800, άλλα καρποφόρα 1.700. Αριθμός ζώων: άλογα 6, μουλάρια 4, γαϊδούρια 42, πρόβατα 89, κατσίκια 72, γουρούνια 1, πουλερικά 1.239 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

Στόμιον, Στομίου Κορινθίας: υψόμετρο 10, κάτοικοι 250 [Απογραφή 1971, 322].

Στόμιον, Στομίου Κορινθίας: κάτοικοι 216 [Απογραφή 1981, 121].

Στόμιον, Στομίου Κορινθίας: κάτοικοι 359 [Απογραφή 1981, 144].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΒΡΑΧΝΟΣ, ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ, ΚΑΡΑΝΤΖΑΣ, ΚΙΑΦΑΣ, ΚΟΥΡΗΣ, ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ, ΤΣΑΟΥΣΗΣ, ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ.

 

Τσερεγούνη – Τσερεούνι – Βρυσούλα - Βρυσούλαι

 

Ονομασία σχετιζόμενη με το επώνυμο Τσερεγκούνης.

Κάτοικοι Αρβανίτες.

Το χωριό καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό, από μεγάλη κατολίσθηση που σημειώθηκε το 1942, μετά από καταρρακτώδη βροχή.

Ceregugni [Nani 1703].

Tsirigouni: 8 φαμίλιες / Γαλλική απογραφή 1830 [Χουλιαράκης Α1, 34].

Τσερεγούνι δήμου Παναρήτης: χωριό [Πίνακας 1837, 4].

Τσερεγούνι δήμου Ζάχολης: 2 ώρες από τον Πύργο, 72 κάτοικοι [Σταματάκης 1846, 74].

Τσερεγούνι δήμου Ζάχολης: Προϊόντα κριθάρι, ρόβι, κουκιά. Ένα μεγάλο δάσος. Σπίτια 21, κάτοικοι 110 [Ραγκαβής 1853 ΙΙ, 384].

Τσεραγανή δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1879 κάτοικοι 133 [Χουλιαράκης Α2, 59].

Τσερεγούνι δήμου Ευρωστίνης: Κάτοικοι Αλβανοί, [Μηλιαράκης 1886, 130].

Τσερεγανή δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1889 κάτοικοι 196 [Χουλιαράκης Α2, 122].

Τσερεγούνι δήμου Ευρωστίνης: απογραφή 1896 κάτοικοι 250 [Χουλιαράκης Α2, 189].

Τσερεγούνη δήμου Ευρωστίνης: 4,30 ώρ. από Δερβένι, 250 κάτοικοι [Νουχάκης 1901, 485].

Τσερεούνι δήμου Ευρωστίνης, κάτοικοι 272 [Απογραφή 1907, 385].

Τσερεούνι δήμου Ευρωστίνης. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: σιτάρι 676, κριθάρι 92, καλαμπόκι 34, φασόλια 3, κουκιά 3, φακή 11, βίκος 46, ντομάτες 1, παντζάρια 1, κρεμμύδια 2, σκόρδα 3, αγκινάρες 1, καρπούζια και πεπόνια 1, αγραναπαύσεις 583, κήποι οπορωφόρων δέντρων 5, σταφύλια κρασιού 103, σταφίδα κορινθιακή 208, λιόδεντρα 3 [Γεωργική Απογραφή 1911 Α, 658, 659, 738, 739, 818, 819, 898, 899].

Τσερεούνι δήμου Ευρωστίνης. Αριθμός ζώων, πτηνών και κυψελών: άλογα 2, μουλάρια 36, γαϊδούρια 31, βοοειδή 57, πρόβατα 472, γουρούνια 3, κατσίκια 291, κότες 317 [Γεωργική Απογραφή 1911 Β, 310, 311, 390, 391].

Τσερεούνι, οικισμός της κοινότητος Κουτσίου-Τσερεουνίου, του τέως δήμου Ευρωστίνης (ΦΕΚ 262/1912) [Χουλιαράκης Β, 20].

Τσερεγούνι της κοινότητας Τσερεγουνίου, της επαρχίας Κορινθίας, κάτοικοι 247 [Απογραφή 1920, 112].

Η κοινότης Τσερεγούνι, μετονομάζεται εις κοινότητα Βρυσούλας και ο ομώνυμος αυτή οικισμός Τσερεγούνι εις Βρυσούλα (ΦΕΚ 206/28.9.1927) [Χουλιαράκης Β, 303].

Βρυσούλα (Τσερεγούνι), της κοινότητας Βρυσούλας (Τσερεγουνίου), κάτοικοι 263 [Απογραφή 1928, 25].

Βρυσούλα (Τσερεγούνι). Από τις 46 οικογένειες του χωριού, οι 30 κατεβαίνουν το χειμώνα στην περιοχή Καρυά, που βρίσκεται σε απόσταση μισή ώρα. Υψόμετρο 800, πηγές 150, πηγάδια 9. Καλλιέργειες σε στρέμματα: σιτάρι 800, κριθάρι 200, βίκος 600, φασόλια και καλαμπόκι 50. Αριθμός δέντρων: αχλαδιές 1.300, μηλιές 10, ελιές 15.000, κερασιές 5, βυσσινιές 70, δαμασκηνιές 50, αμυγδαλιές 800, καρυδιές 200. Αριθμός ζώων: Μουλάρια 70, άλογα 4, γαϊδούρια 2, βοοειδή 2, πρόβατα 450, κατσίκια 140. Οικογένειες που διατηρούν κουνέλια 5. Κυψέλες 50 [Αναγνωστοπούλου-Αϊβαλιωτάκη 1939, 13, 19, 120, 121].

Βρυσούλαι: απογραφή 1940 κάτοικοι 245, απογραφή 1951 κάτοικοι 110, απογραφή 1961 κάτοικοι 52 [ΚΕΔΚΕ 1962, 47].

Βρυσουλών κοινότης. Νοικοκυριά 45, διαμένοντα σε μη κανονικές κατοικίες 1, χωρίς λουτρό ή ντους 44, χωρίς ηλεκτρικό φως 44, χωρίς αποχωρητήριο 20 [Συνθήκες Στεγάσεως 1961, 3.5.17].

Βρυσουλών κοινότης ορεινή. Καλλιεργούμενες εκτάσεις σε στρέμματα: καρποφόρα δέντρα 358, αμπέλια 623, ετήσια φυτά 1.310, αγραναπαύσεις 715, κοφτολίβαδα 29, βοσκοτόπια 698. Αριθμός δένδρων: λιόδεντρα 6.800, εσπεριδοειδή 400, άλλα καρποφόρα 1.300. Αριθμός ζώων: άλογα 10, μουλάρια 70, γαϊδούρια 24, βοοειδή 1, πρόβατα 400, κατσίκια 121, πουλερικά 1.009 [Γεωργική Απογραφή 1961, 15, 16, 35, 36, 37, 54, 55, 56].

 

Νέαι Βρυσούλαι – Νέες Βρυσούλες

 

Το χωριό δημιουργήθηκε μετά από μεγάλη κατολίσθηση, που σημειώθηκε το 1942 στο Τσερεγούνι και κατέστρεψε τα σπίτια του χωριού. Το νέο χωριό κτίστηκε μεταξύ 1950-1955, με δάνεια της Κτηματικής Τράπεζας [Δορμπαράκης-Πανουτσοπούλου 1992, 243].

Κάτοικοι Αρβανίτες.

Νέαι Βρυσούλαι: απογραφή 1961 κάτοικοι 129 [ΚΕΔΚΕ 1962, 47].

Νέαι Βρυσούλαι, Νέων Βρυσουλών (Βρυσουλών) Κορινθίας: υψόμετρο 720, κάτοικοι 169 [Απογραφή 1971, 206].

Νέαι Βρυσούλαι, Νέων Βρυσουλών Κορινθίας: κάτοικοι 172 [Απογραφή 1981, 121].

Νέαι Βρυσούλαι, Νέων Βρυσουλών Κορινθίας: κάτοικοι 173 [Απογραφή 1991, 143].

Κοινά επώνυμα οικογενειών του οικισμού το έτος 1996: ΒΑΛΙΜΗΤΗΣ, ΚΑΡΑΒΑΣ, ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ.