Skip to main content

Αρχική σελίδα

Ο Δημήτρης Λιθοξόου (Taşçı)* γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954, από μητέρα Αρβανίτισα της Αττικής και πατέρα πρόσφυγα Ρωμιό από τις Σαράντα Εκκλησιές (Kırklareli) της Ανατολικής Θράκης.

Υπήρξε μέλος συντακτικής επιτροπής στις εφημερίδες ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΣΗΜΑΙΑ και ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ (1980-1982) και στα περιοδικά ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗΣ (1982-1989), ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ (1989-1990), ΛΕΒΙΑΘΑΝ (1989-1992) και ЗОРА (1994-1996).

Το 1973 συμμετείχε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Υπήρξε μέλος του ΚΚΕ μ-λ (1976-1982), της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ (1987-1988), της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ (1991 –1992) και της μακεδονικής μειονοτικής οργάνωσης ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ (1994-1997 & 2004-2009).

16 χρόνια στα θρανία.

28 μήνες φαντάρος (στον Έβρο).

30 χρόνια ένσημα στον ιδιωτικό τομέα (25 από αυτά βαρέα).

4 χρόνια ανεργία.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

Από το 1998 ζει στην Κορινθία.

Είναι άθεος, άεθνος, μετααριστερός, ευρωπαϊστής.

Βιβλία:

Μειονοτικά ζητήματα και εθνική συνείδηση στην Ελλάδα – Ατασθαλίες της ελληνικής ιστοριογραφίας, Λεβιάθαν, Αθήνα 1991 και επανέκδοση 1992.

Димитри Литоксоу, Малцинските прашања и националната свест во Грција, Скопје 1994.

Ελληνικός αντιμακεδονικός αγώνας – Από το Ίλιντεν στη Ζαγκορίτσανη (1903 – 1905), Μεγάλη Πορεία, Αθήνα 1998. Δεύτερη έκδοση: Μπατάβια, Θεσσαλονίκη 2006.

Димитрис Литоксоу, Грчка антимакедонска борба, Аз-Буки, Скопје 2004.

Σύμμικτος Λαός ή περί Ρωμιών και Αλλοφώνων σπαράγματα, Μπατάβια, Θεσσαλονίκη 2005.

Димитрис Литоксоу, Измешана нација, Аз-Буки, Скопје 2005.

Μειονοτικά ζητήματα και εθνική συνείδηση στην Ελλάδα, τρίτη έκδοση αναθεωρημένη, Μπατάβια, Θεσσαλονίκη 2006.

Dimitris Lithoxou, The Greek Anti-Macedonian Struggle, From St. Elias' Day to Zagorichani (1903-1905), Az-Buki, Skopje 2007 & Salient Publishing, North Melbourne, 2013.

facebook: Lithoksou Dhimitris

e-mail: lithoksou@yahoo.gr

* Για το όνομά μου, το Λιθοξόου, να πω πως πρόκειται για μία λέξη που δεν διασώθηκε αγράμματα στο στόμα ενός λαού. Το «λιθοξόος» υπάρχει σαν λέξη μέσα στα λεξικά της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, για ένα επάγγελμα που οι Ρωμιοί το λέγανε «πετράς» ή «πελεκάνος». Το λόγιο λοιπόν λιθοξόος, ένας πατριαρχικός δάσκαλος των Σαράντα Εκκλησιών (Kırklareli) της Ανατολικής Θράκης, στα τέλη του 19ου αιώνα, αποφάσισε να δώσει για επώνυμο στην οικογένεια μου, βαφτίζοντας τον παππού μου, την πρώτη μέρα που πήγε στο σχολείο. Ήταν συνηθισμένο τότε, οι δάσκαλοι να μετονομάζουν τους μαθητές τους, σύμφωνα με τα εθνικά γούστα τους. Στην περίπτωση της δικής μου φαμίλιας, το τούρκικο Ταστσής (taşçı: νταμαρτζής) που είχε μέχρι τότε για επώνυμο, θεωρήθηκε βάρβαρο και άλλαξε με το ελληνικό Λιθοξόος. Η γενική Λιθοξόου, προέκυψε αργότερα από λάθος μεταγραφής ενός απρόσεκτου αστυφύλακα.