Skip to main content

Τα βλάχικα χωριά της περιοχής Βογιούσα

 

Τα βλάχικα χωριά της περιοχής Βογιούσα

 

Δημήτρη Λιθοξόου

 

52. Samarina [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Σαμαρίνα [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Σαμαρίνα (Samarina): βλάχικο χωριό [Χάρτης Χρυσοχόου 1909]. San Marina: βλάχικη κωμόπολη με 800 οικογένειες [Pouqueville 1826 I, 232]. Samarina: μεγάλη βλάχικη κωμόπολη [Leake 1835 IV, 111]. San Marina: βλάχικο χωριό [Boué 1854, I 58]. San Marina: βλάχικο χωριό [Hahn 1854 I, 32]. Samarina: βλάχικο χωριό [Heuzey 1858, 48]. S. Marina: βλάχικο χωριό [Lejean 1861, 21]. Samarine: ρουμάνικο χωριό με 1.500 οικογένειες [Picot 1875, 36]. Σαμαρίνα: έχον 1.100 οικογενείας χριστιανικάς, τέσσερα χάνια, εκκλησίας, μαγαζεία [Σχινάς 1886, 57]. Σαμαρίνα: 5.000 κάτοικοι Βλάχοι [Κρυστάλλης 1891, 23]. Samarina: στις πλαγιές του Smolika, βορειοανατολικά του βουνού, 3.000 Αρομούνοι [Weigand 1895, 314]. Самарина: 2.600 Βλάχοι [Кънчов 1900, 276]. Σαμαρίνα: επαρχία Κονίτσης, 700 κουτσοβλαχικές οικογένειες [Αραβαντινός 1905, 49]. Samarina: δύο δημοτικά σχολεία αρρένων και εκκλησία,10.000 Βλάχοι [Papahagi 1905, 146]. Σαμμαρίνα: επαρχίας Γρεβενών, 500 ελληνοβλαχικές οικογένειες και 20 οικογένειες ρουμανιζόντων [Πατριαρχείο 1906, με΄]. Σαμαρίνα: υποδιοικήσεως Γρεβενών, νομού Κοζάνης, 4.198 κάτοικοι [Απαρίθμησις 1913]. Samarina: Βλάχικο χωριό με 800 σπίτια [Wace - Thompson 1914, 177]. Σαμαρίνα: Σαμαρίνας Γρεβενών, 76 κάτοικοι [Λεξικόν Συνοικισμών 1923, 99]. Σαμαρίνα: Επαρχία Γρεβενών, διάταγμα 19/12/1918 (Φ.Ε.Κ. 260/1918) [Αρχεία Δρακάκη - Κούνδουρου 1940, 530]. Σαμαρίνα: Σαμαρίνης Γρεβενών, 10 κάτοικοι, υψόμετρο 1.450 [Λεξικόν Οικισμών 1974, 312]. Σαμαρίνα: βλαχοχώρι των Γρεβενών [Κουκούδης, 222-224]. Σαμαρίνα: κοινότητα Σαμαρίνας, νομού Γρεβενών, κάτοικοι 285 [Λεξικό Σταματελάτου 2001, 675].

53. Armata [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Άρματα [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Armatovo: βλάχικο χωριό [Pouqueville 1826 I, 233]. Armate: ρουμάνικο χωριό [Picot 1875, 37]. Armatovon (Armata): στις πλαγιές του Smolika, μία ώρα από την Breaza, 180 Αρομούνοι [Weigand 1895, 314]. Αρμάτοβον: επαρχία Κονίτσης, 40 κουτσοβλαχικές οικογένειες [Αραβαντινός 1905, 49]. Armata: σχολείο αρρένων, 260 Βλάχοι [Papahagi 1905, 148]. Αρκάτοβον: επαρχίας Βελλάς και Κονίτσης, 180 ελληνοβλαχικές οικογένειες [Πατριαρχείο 1906, μη΄]. Αραμάτοβον: υποδιοικήσεως Κονίτσης, νομού Ιωαννίνων, 342 κάτοικοι [Απαρίθμησις 1913]. Armata: Φτωχό βλαχοχώρι με λιγότερο από εκατό σπίτια [Wace - Thompson 1914, 203]. Αρμάτοβον: Αρματόβου Κονίτσης, 177 κάτοικοι [Λεξικόν Συνοικισμών 1923, 15]. Άρματα: Επαρχία Κονίτσης, διάταγμα 7/8/1919 (Φ.Ε.Κ. 184/1919) [Αρχεία Δρακάκη - Κούνδουρου 1939, 446]. Άρματα: Αρμάτων Κονίτσης, 147 κάτοικοι, υψόμετρο 1.020 [Λεξικόν Οικισμών 1974, 194]. Άρματα ή Αρμάτα ή Αρμάτοβα: βλαχοχώρι της Κόνιτσας [Κουκούδης, 154]. Άρματα: (έως το 1927 Αρμάτοβο), δήμου Κονίτσης, νομού Ιωαννίνων, κάτοικοι 81 [Λεξικό Σταματελάτου 2001, 99].

54. Padz (Padzlji) [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Πάδες [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Pades: βλάχικο χωριό [Pouqueville 1826 I, 233].  Petsi: ρουμάνικο χωριό [Picot 1875, 37]. Pădz (Pădlji): στις πλαγιές του Smolika, μισή ώρα από το Armatovon, 800 Αρομούνοι [Weigand 1895, 314]. Πάδες: επαρχία Κονίτσης, 160 κουτσοβλαχικές οικογένειες [Αραβαντινός 1905, 49]. Pazi: 1.450 Βλάχοι [Papahagi 1905, 148]. Πάδες: επαρχίας Βελλάς και Κονίτσης, 800 ελληνοβλαχικές οικογένειες [Πατριαρχείο 1906, μη΄]. Padza: Οι κάτοικοι μιλούν βλάχικα [Wace - Thompson 1914, 202]. Πάδδες: Πάδδες Κονίτσης, 380 κάτοικοι [Λεξικόν Συνοικισμών 1923, 87]. Πάδδες: Επαρχία Κονίτσης, διάταγμα 7/8/1919 (Φ.Ε.Κ. 184/1919) [Αρχεία Δρακάκη - Κούνδουρου 1939, 459]. Πάδες: Πάδων Κονίτσης, 64 κάτοικοι, υψόμετρο 1.140 [Λεξικόν Οικισμών 1974, 287]. Πάδες ή Πάτζα ή Πατζ: βλαχοχώρι της Κόνιτσας [Κουκούδης, 154]. Πάδες: δήμου Κονίτσης, νομού Ιωαννίνων, κάτοικοι 91 [Λεξικό Σταματελάτου 2001, 570-571].

55. Paljoseli [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Παληοσέλι [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Paleo-Seli: βλάχικο χωριό [Pouqueville 1826 I, 233]. Παληοσέλι (Paliosseli): βλάχικο χωριό [Χάρτης Χρυσοχόου 1909]. Pelioselie: ρουμάνικο χωριό [Picot 1875, 37]. Paljoseli: στις πλαγιές του Smolika, μισή ώρα από το Pădz, 800 Αρομούνοι [Weigand 1895, 314]. Παληοσέλι: επαρχία Κονίτσης, 160 κουτσοβλαχικές οικογένειες [Αραβαντινός 1905, 49]. Paliosseli: σχολείο αρρένων, 2.200 Βλάχοι [Papahagi 1905, 148]. Παλαιοσέλιον: επαρχίας Βελλάς και Κονίτσης, 1.200 ελληνοβλαχικές οικογένειες και δύο οικογένειες ρουμανιζόντων [Πατριαρχείο 1906, μη΄]. Παλαιοσέλι: υποδιοικήσεως Κονίτσης, νομού Ιωαννίνων, 942 κάτοικοι [Απαρίθμησις 1913]. Palioseli: Οι κάτοικοι μιλούν βλάχικα [Wace - Thompson 1914, 202]. Παλαιοσέλι: Παλαιοσελίου Κονίτσης, 412 κάτοικοι [Λεξικόν Συνοικισμών 1923, 88]. Παλαιοσέλι: Επαρχία Κονίτσης, διάταγμα 7/8/1919 (Φ.Ε.Κ. 184/1919) [Αρχεία Δρακάκη - Κούνδουρου 1939, 459]. Παλαιοσέλιον: Παλαιοσελίου Κονίτσης, 153 κάτοικοι, υψόμετρο 1.080 [Λεξικόν Οικισμών 1974, 289]. Παλιοσέλι: βλαχοχώρι της Κόνιτσας [Κουκούδης, 154]. Παλαιοσέλι: δήμου Κονίτσης, νομού Ιωαννίνων, κάτοικοι 136 [Λεξικό Σταματελάτου 2001, 576].

56. Lešinica [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Λεσινίτσα [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Lechenitza: 200 οικογένειες Βλάχων [Pouqueville 1826 I, 209]. Λεσινίτσα: σλάβικο όνομα, περιοχή του Ζαγορίου, μεταξύ των πηγών Αώου και Ινάχου, 82 χριστιανικές οικογένειες, 136 στέφανα, εκκλησία Ιωαννίνων, γλώσσα Βλαχική και Ελληνική [Αραβαντινός 1856 Β, 333]. Λεσνίτσα: βλαχοχώρι με 204 οικογένειες / 1.270 κατοίκους [Λαμπρίδης, 84]. Λεσνίτσα: βλάχικο χωριό [Κρυστάλλης 1891, 60-61]. Lešnitsa: στο βόρειο Ζαγόρι, μία ώρα βορειοδυτικά από το Dobrinovo, 230 σπίτια, 1.150 Αρομούνοι [Weigand 1895, 315]. Λεσνίτσα: περιοχή Ζαγορίου, 139 κουτσοβλαχικές οικογένειες [Αραβαντινός 1905, 49]. Lechnitza: 2.500 Βλάχοι [Papahagi 1905, 148]. Λεσνίτα: επαρχίας Ιωαννίνων, 219 ελληνοβλαχικές οικογένειες [Πατριαρχείο 1906, μστ΄]. Λεσινίτσα: υποδιοικήσεως και νομού Ιωαννίνων, 488 κάτοικοι [Απαρίθμησις 1913]. Leshnitsa: Μικρό βλάχικο χωριό [Wace - Thompson 1914, 201]. Λεσινίτσα: Λεσινίτσης Ιωαννίνων, 314 κάτοικοι [Λεξικόν Συνοικισμών 1923, 62]. Βρυσοχώρι (τέως Λεσινίτσα): Επαρχία Δωδώνης, διάταγμα 7/8/1919 (Φ.Ε.Κ. 184/1919). Ο συνοικισμός και η κοινότης Λεσινίτσης μετωνομάσθησαν εις κοινότητα Βρυσοχωρίου, διάταγμα 1.4.1927 (Φ.Ε.Κ. 76/1927) [Αρχεία Δρακάκη - Κούνδουρου 1939, 448]. Βρυσοχώριον: Βρυσοχωρίου Δωδώνης, 83 κάτοικοι, υψόμετρο 940 [Λεξικόν Οικισμών 1974, 206]. Λεσινίτσα: Μετονομάστηκε σε Βρυσοχώρι, βλαχοχώρι στο Βλαχοζάγορο [Κουκούδης, 153]. Βρυσοχώρι: (έως το 1928 Λεσινίτσα), δήμου Τύμφης, νομού Ιωαννίνων, κάτοικοι 94 [Λεξικό Σταματελάτου 2001, 149].

57. Dobrinovo [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Ντομπρίνοβο [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Dobrinovo: 150 οικογένειες Βλάχων [Pouqueville 1826 I, 209]. Δομπρίνοβον: σλάβικο όνομα, περιοχή του Ζαγορίου, μεταξύ των πηγών Αώου και Ινάχου, 62 χριστιανικές οικογένειες, 138 στέφανα, εκκλησία Ιωαννίνων, γλώσσα Βλαχική και Ελληνική [Αραβαντινός 1856 Β, 333]. Ντομπρίνοβον: βλαχοχώρι με 73 οικογένειες / 610 κατοίκους [Λαμπρίδης, 84]. Dobrinove: ρουμάνικο χωριό με 350 οικογένειες [Picot 1875, 36]. Δοβρίνοβον: βλάχικο χωριό [Κρυστάλλης 1891, 60-61]. Dobrinovo: στο βόρειο Ζαγόρι, μία ώρα και ένα τέταρτο δυτικά από τη Laista, 175 σπίτια, 875 Αρομούνοι [Weigand 1895, 315]. Δομπρίνοβον: περιοχή Ζαγορίου, 138 κουτσοβλαχικές οικογένειες [Αραβαντινός 1905, 49]. Dobrinova: 1.450 Βλάχοι [Papahagi 1905, 148]. Δοβρίνοβον: υποδιοικήσεως και νομού Ιωαννίνων, 447 κάτοικοι [Απαρίθμησις 1913]. Dobrinovo: Όλο το χωριό μιλάει βλάχικα [Wace - Thompson 1914, 201]. Δοβρίνοβον: Δοβρινόβου Ιωαννίνων, 222 κάτοικοι [Λεξικόν Συνοικισμών 1923, 32]. Ηλιοχώριον (τέως Δοβρίνοβον): Επαρχία Δωδώνης, διάταγμα 7/8/1919 (Φ.Ε.Κ. 184/1919). Ο συνοικισμός και η κοινότης Δοβρινόβου μετωνομάσθησαν εις κοινότητα Ηλιοχωρίου, διάταγμα 1.4.1927 (Φ.Ε.Κ. 76/1927) [Αρχεία Δρακάκη - Κούνδουρου 1939, 451-452]. Ηλιοχώριον: Ηλιοχωρίου Δωδώνης, 49 κάτοικοι, υψόμετρο 920 [Λεξικόν Οικισμών 1974, 224]. Ντομπρίνοβο: Μετονομάστηκε σε Ηλιοχώρι, βλαχοχώρι στο Βλαχοζάγορο [Κουκούδης, 153]. Ηλιοχώρι: (έως το 1928 Δοβρίνοβο), δήμου Τύμφης, νομού Ιωαννίνων, κάτοικοι 66 [Λεξικό Σταματελάτου 2001, 244].

58. Lajsta (Laka) [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Λάιστα ή Λάιτσα [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Laysta: 230 οικογένειες Βλάχων [Pouqueville 1826 I, 209]. Laista: το μεγαλύτερο χωριό στο Ζαγόρι, με 200 σπίτια [Leake 1835 IV, 167]. Λάιστα: αλβανικό όνομα, περιοχή του Ζαγορίου, μεταξύ των πηγών Αώου και Ινάχου, 155 χριστιανικές οικογένειες, 257 στέφανα, εκκλησία Ιωαννίνων, γλώσσα Βλαχική και Ελληνική [Αραβαντινός 1856 Β, 333]. Λάιστα: βλαχοχώρι με 364 οικογένειες / 1.800 κατοίκους [Λαμπρίδης, 84]. Lake: ρουμάνικο χωριό με 500 οικογένειες [Picot 1875, 36]. Λάιστα: βλάχικο χωριό [Κρυστάλλης 1891, 60-61]. Laista (Laka): στο βόρειο Ζαγόρι, τρεις και μισή ώρες από τη Vovusa, 450 σπίτια, 2.250 Αρομούνοι [Weigand 1895, 315]. Λάιστα: περιοχή Ζαγορίου, 267 κουτσοβλαχικές οικογένειες [Αραβαντινός 1905, 49]. Laista (Laca): σχολείο αρρένων, 5.900 Βλάχοι [Papahagi 1905, 148]. Λάιστα: επαρχίας Ιωαννίνων, 364 ελληνοβλαχικές οικογένειες [Πατριαρχείο 1906, μστ΄]. Λαΐστα: υποδιοικήσεως και νομού Ιωαννίνων, 892 κάτοικοι [Απαρίθμησις 1913]. Laka ή Laista: Βλαχοχώρι με 400 σπίτια [Wace - Thompson 1914, 199]. Λάιστα: Λαΐστης Ιωαννίνων, 539 κάτοικοι [Λεξικόν Συνοικισμών 1923, 60]. Λάιστα: Επαρχία Δωδώνης, διάταγμα 7/8/1919 (Φ.Ε.Κ. 184/1919) [Αρχεία Δρακάκη - Κούνδουρου 1939, 455]. Λάιστα: Λαΐστης Δωδώνης, 120 κάτοικοι, υψόμετρο 1.020 [Λεξικόν Οικισμών 1974, 255]. Λάιστα ή Λάκκα: βλαχοχώρι στο Βλαχοζάγορο [Κουκούδης, 153, 163, 188]. Λάιστα: δήμου Τύμφης, νομού Ιωαννίνων, κάτοικοι 96 [Λεξικό Σταματελάτου 2001, 409].

59. Paljohori [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Παληοχώρι Λαΐστης [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Παλιοχώρι Λάιστας: ελληνικό όνομα, περιοχή του Ζαγορίου, μεταξύ των πηγών Αώου και Ινάχου, 20 χριστιανικές οικογένειες, 41 στέφανα, εκκλησία Ιωαννίνων, γλώσσα Βλαχική και Ελληνική [Αραβαντινός 1856 Β, 333]. Παλαιοχώρι Λαΐστας: βλαχοχώρι με 58 οικογένειες / 180 κατοίκους [Λαμπρίδης, 84]. Παληοχώρι Λαΐστης: βλάχικο χωριό [Κρυστάλλης 1891, 60-61]. Paljochori: στο βόρειο Ζαγόρι, δύο ώρες ανατολικά από τη Lešnitsa, 100 σπίτια, 500 Αρομούνοι [Weigand 1895, 315]. Παληοχώρι Λάιστας: περιοχή Ζαγορίου, 51 κουτσοβλαχικές οικογένειες [Αραβαντινός 1905, 49]. Paliohori: 650 Βλάχοι [Papahagi 1905, 148]. Παλαιοχώρι Λαΐστης: επαρχίας Ιωαννίνων, 159 ελληνοβλαχικές οικογένειες [Πατριαρχείο 1906, μστ΄]. Παλαιοχώρι Λαΐστης: υποδιοικήσεως και νομού Ιωαννίνων, 90 κάτοικοι [Απαρίθμησις 1913]. Paliohori: Βλάχικο χωριό που έκαψε η συμμορία του Λεωνίδα και του Νταβέλη. Απέμειναν όρθια 27 σπίτια [Wace - Thompson 1914, 200-201]. Παλαιοχώρι Λαΐστης: Λαΐστης Ιωαννίνων, 50 κάτοικοι [Λεξικόν Συνοικισμών 1923, 88]. Παλαιοχώρι Λαΐστης: Επαρχία Δωδώνης, διάταγμα 7/8/1919 (Φ.Ε.Κ. 184/1919) [Αρχεία Δρακάκη - Κούνδουρου 1939, 455]. Παλιοχώρι Λάιστας: βλαχοχώρι στο Βλαχοζάγορο [Κουκούδης, 153].

60. Briazu [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Μπριάζα [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Breatse: ρουμάνικο χωριό με 120 οικογένειες [Picot 1875, 37]. Breaza: στις πλαγιές του Smolika, στη νότια πλαγιά του βουνού, 480 Αρομούνοι [Weigand 1895, 314]. Μπράζια: επαρχία Κονίτσης, 100 κουτσοβλαχικές οικογένειες [Αραβαντινός 1905, 49]. Breaza: σχολείο αρρένων, 1.580 Βλάχοι [Papahagi 1905, 148]. Βριάζα: επαρχίας Βελλάς και Κονίτσης, 600 ελληνοβλαχικές οικογένειες και μία οικογένεια ρουμανιζόντων [Πατριαρχείο 1906, μη΄]. Βριάζα: υποδιοικήσεως Κονίτσης, νομού Ιωαννίνων, 940 κάτοικοι [Απαρίθμησις 1913]. Briaza: Βλάχικο χωριό. Υπάρχει ελληνικό και ρουμάνικο σχολείο. Οι γυναίκες δεν ξέρουν ελληνικά [Wace - Thompson 1914, 203-204]. Βριάζα: Βριάζας Κονίτσης, 657 κάτοικοι [Λεξικόν Συνοικισμών 1923, 22]. Δίστρατον (τέως Βριάζα): Επαρχία Κονίτσης, διάταγμα 7/8/1919 (Φ.Ε.Κ. 184/1919). Ο συνοικισμός και η κοινότης Δοβρινόβου μετωνομάσθησαν εις κοινότητα Ηλιοχωρίου, διάταγμα 12.3.1928 (Φ.Ε.Κ. 81/1928) [Αρχεία Δρακάκη - Κούνδουρου 1939, 450]. Δίστρατον: Διστράτου Κονίτσης, 462 κάτοικοι, υψόμετρο 1.000 [Λεξικόν Οικισμών 1974, 216]. Μπρεάζα: Μετονομάστηκε σε Δίστρατο, βλαχοχώρι της Κόνιτσας [Κουκούδης, 154]. Δίστρατο: (έως το 1928 Βρυάζη), κοινότητα Διστράτου, νομού Ιωαννίνων, κάτοικοι 434 [Λεξικό Σταματελάτου 2001, 192].

61. Vovusa (Bajasa) [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Βοβούσα [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Vovoussa: 150 οικογένειες Βλάχων [Pouqueville 1826 I, 209]. Βωβούσα: ελληνικό όνομα, περιοχή του Ζαγορίου, μεταξύ των πηγών Αώου και Ινάχου, 26 χριστιανικές οικογένειες, 42 στέφανα, εκκλησία Ιωαννίνων, γλώσσα Βλαχική και Ελληνική [Αραβαντινός 1856 Β, 333]. Βωβούσα: βλαχοχώρι με 50 οικογένειες / 210 κατοίκους [Λαμπρίδης, 83]. Τοβούσα: ρουμάνικο χωριό με 200 οικογένειες [Picot 1875, 36]. Βοϊούσα: βλάχικο χωριό [Κρυστάλλης 1891, 23]. Vovusa (Băjasă): στο βόρειο Ζαγόρι, στον ποταμό Voyusa, δυό και μισή ώρες νοτιοδυτικά από το Perivoli, 700 Αρομούνοι [Weigand 1895, 315]. Βωβούσα: περιοχή Ζαγορίου, 42 κουτσοβλαχικές οικογένειες [Αραβαντινός 1905, 49]. Vouvoussa (Baeassa): σχολείο αρρένων και δύο εκκλησίες, 940 Βλάχοι [Papahagi 1905, 148]. Βωβούσα: επαρχίας Ιωαννίνων, 50 ελληνοβλαχικές οικογένειες [Πατριαρχείο 1906, μστ΄]. Βωβούσα: υποδιοικήσεως και νομού Ιωαννίνων, 505 κάτοικοι [Απαρίθμησις 1913]. Βωβούσα: Βωβούσης Ιωαννίνων, 366 κάτοικοι [Λεξικόν Συνοικισμών 1923, 23]. Baieasa ή Vovusa: Στο χωριό υπάρχει ρουμάνικο κόμμα. Από εδώ λένε πως πέρασε το 1777 ο Άγιος Κοσμάς, ένας έλληνας πολιτικός πράκτορας που έλεγε πως τα ελληνικά ήταν η γλώσσα του Θεού και τα βλάχικα η γλώσσα του διαβόλου. Στο χωριό υπάρχει ελληνικό σχολείο. Το ρουμάνικο σχολείο το έκαψε ελληνικό σώμα το 1905. Οι άντρες εκτός από τα βλάχικα ξέρουν και ελληνικά [Wace - Thompson 1914, 191, 194, 198]. Βωβούσα: Επαρχία Δωδώνης, διάταγμα 7/8/1919 (Φ.Ε.Κ. 184/1919) [Αρχεία Δρακάκη - Κούνδουρου 1939, 448]. Βοβούσα: Βοβούσης Δωδώνης, 135 κάτοικοι, υψόμετρο 1.000 [Λεξικόν Οικισμών 1974, 203]. Βωβούσα ή Μπαϊεάσα: βλαχοχώρι στο Βλαχοζάγορο [Κουκούδης, 153, 178-181]. Βοβούσα: (έως το 1940 Βωβούσα), κοινότητα Βοβούσης, νομού Ιωαννίνων, κάτοικοι 136 [Λεξικό Σταματελάτου 2001, 137].