Skip to main content

Οικισμοί της Θεσσαλονίκης που αρχίζουν από Ο

 

Οικισμοί της Θεσσαλονίκης που αρχίζουν από Ο

 

Δημήτρη Λιθοξόου

 

 

Ουζούν Αλή / Uzun Ali / Узун Али. Μετονομάστηκε σε Πλαγιάρι και στη συνέχεια σε Πλαγιάριον. Ήταν ένας οικισμός στον οποίο κατοικούσαν μουσουλμάνοι Τούρκοι και λίγοι χριστιανοί Έλληνες. Το 1912 πρέπει να είχε πληθυσμό περίπου 250 άτομα. Μετά τους βαλκανικούς πολέμους ο οικισμός ερήμωσε. Η ελληνική διοίκηση εγκατέστησε εδώ χριστιανούς έλληνες πρόσφυγες, από διάφορα μέρη της Ανατολικής Θράκης. Το χωριό χαρακτηρίστηκε σαν καθαρά προσφυγικό. Το 1928 είχε γύρω στους 550 κατοίκους.

 

Πηγές:

Uzunali [Αυστριακός Χάρτης, φ. Athos].

Uzun Ali: Το 1771 ήταν ένα χωριό χριστιανών και μουσουλμάνων. Το 1862 ήταν ένα χωριό με 17 μουσουλμανικά και 2 χριστιανικά σπίτια [Δημητριάδης, 428, 451].

Οζουναλί: «έχοντος περί τας 10 διεσπαρμένας οικογενείας οθωμανών και τινας χριστιανών και υδρευομένου, εκ φρεάτων εχόντων ολίγον ύδωρ, και εκ μικρών δεξαμενών (μπάρες)» [Σχινάς 1886, 530].

Узунъ Али, Солунска Каза / Гелимерска Нахия, 240 χριστιανοί Έλληνες [Кънчов 1900, 142].

Ouzoun Ali, kaza de Salonique. Χριστιανικός πληθυσμός: 240 Έλληνες [Brancoff 1905, 220-221].

Ουζούν Αγά, καζά Θεσσαλονίκης: «245 Μουσουλμάνοι» [Χαλκιόπουλος 1910, 6].

Ουζούν Αλή, υποδιοικήσεως Θεσσαλονίκης, 242 κάτοικοι (129 άρρενες και 113 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913, 12]. Ουζούν Αλή Θεσσαλονίκης, εγκαταλειμμένο, 66 προσφυγικές οικογένειες (277 άτομα) [Πρόσφυγες 1915, 26, 36]. Ουζούν Αλή, κοινότητος Ζουμπάτων, βασιλικό διάταγμα 28.6.1918 (ΦΕΚ 152/2.7.1918) [Χουλιαράκης 1975, 134].

Ουζούν Αλή, κοινότητος Ζουμπάτων, κάτοικοι 111 (57 άρρενες, 54 θήλεις) [Απογραφή 1920, 114].

Μετονομασία: «Ο συνοικισμός Ουζούντ Αλή της κοινότητος Ζουμπάτες, μετονομάζεται εις Πλαγιάρι (Υποδιοίκησις Θεσσαλονίκης)», διάταγμα 31.8.1926 (ΦΕΚ 346/4.10.1926) [Χουλιαράκης 1975, 259].

Ουζούν Αλή (Πλαγιάρι), γραφείου Θεσσαλονίκης, 132 προσφυγικές οικογένειες – 493 άτομα, αμιγής προσφυγικός συνοικισμός [ΕΑΠ 1928, 50].

Ουζούν Αλή (Πλαγιάρι), πρόσφυγες: 139 οικογένειες Θρακών (523 άτομα). Οι αυτές οικογένειες ήταν ελληνόφωνες. Ειδικότερα κατά χωριό προέρχονταν, 47 από Αγγελοχώρι, 43 από Σχολάρι, 20 από Πλαγιάρι (Μπουλαΐρ), 17 από Νιχώρι [Μαραβελάκης-Βακαλόπουλος, 8, 378, 425-426, 455].

Πλαγιάρι, κοινότητος Τριλόφου. Πραγματικός πληθυσμός 546 (262 άρρενες και 284 θήλεις), εκ των οποίων 475 ήταν πρόσφυγες ελθόντες μετά τη μικρασιατική καταστροφή (226 άρρενες και 249 θήλεις). Υπήρχαν 542 δημότες παρόντες στην κοινότητα και 4 δημότες άλλων δήμων [Απογραφή 1928, 236].

Πλαγιάρι (Ουζούν Αλή), Πλαγιαρίου (Ουζούν Αλή) [Διοικητικά 1935, 138].

Πλαγιάριον, κοινότητος Πλαγιαρίου. Πραγματικός πληθυσμός 754 κάτοικοι (383 άρρενες και 371 θήλεις) [Απογραφή 1940, 166].

Узун Али: Ήταν τσιφλίκι με ελληνικό πληθυσμό. Το 1922 ήρθαν εδώ πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη  [Симовски, 345].

Πλαγιάρι (Ουζούν Αλή): Οικισμός του δήμου Μίκρας, του νομού Θεσσαλονίκης. Έως το 1977 ήταν οικισμός της κοινότητας Πλαγιαρίου, της επαρχίας Θεσσαλονίκης. Υψόμετρο 140. Πληθυσμός μεταπολεμικών απογραφών --> 1951: 744, 1961: 749, 1971: 762, 1981: 1.031, 1991: 2.018 [Σταματελάτου, 625].

 

Ουτς Χανλάρ / Uč Hanlar / Уч Ханлар. Στις ελληνικές πηγές σημειώνεται ως Τρία Χάνια. Βρισκόταν βορειοδυτικά του Ντούντουλαρ (Διαβατά). Ήταν ένας μικρός οικισμός 40 περίπου μακεδονόφωνων χριστιανών. Υπήρχαν εκεί πράγματι τρία χάνια, που έδωσαν και την ονομασία στο μέρος. Ερήμωσε μετά την απογραφή του 1920.

 

Πηγές:

Učhanlar (Trihana) [Αυστριακός Χάρτης, φ. Saloniki].

Τρία Χάνια ή Ουτζ Χανλάρ (χριστιανικό), καζάς Θεσσαλονίκης [Χάρτης Κοντογόνη, φ. Θεσσαλονίκη]. Üç Hanlar: τσιφλίκι 5 χριστιανικών σπιτιών το 1862 [Δημητριάδης, 439].

Τρία Χάνια: «Χωρίον πεδινόν, οικούμενον υπό 15 οικογενειών χριστιανικών, έχον μικράν εκκλησίαν και τρία χάνια, χωρούντα περί τους 300 ίππους και έχοντα άφθονα πηγαία και φρεάτια ύδατα» [Σχινάς 1886, 354].

Trité Hana, kaza de Salonique. Χριστιανικός πληθυσμός: 40 εξαρχικοί Βούλγαροι. Υπήρχε ένα ελληνικό σχολείο με ένα δάσκαλο και 35 μαθητές [Brancoff 1905, 218-219].

Έκθεση Σάρρου: «Τρία Χάνια ή Ουτς Χανλάρ (κρατεί η σλαβομακεδονική διάλεκτος), 24 Μαΐου 1906. Κατοικούσι δύο βουλγαρικαί οικογένειαι αγοράσασαι το κτήμα τούτο παρά του Σαούλ Μοδιάνου» [Παπαδόπουλος, 122].

Τρία Χάνια, βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης: «9 Σχισματικοί Βουλγαρίζοντες» [Χαλκιόπουλος 1910, 3].

Ουτ Χανλάρ, καζά Θεσσαλονίκης, τσιφλίκι 67 στρεμμάτων, με μία οικοδομή, αξίας 39.995 γροσίων [Παλαμιώτης 1914, 80].

Τρία Χάνια, κοινότητος Νεοχωρούδας, βασιλικό διάταγμα 28.6.1918 (ΦΕΚ 152/2.7.1918) [Χουλιαράκης 1975, 134]. Τρία Χάνια, κοινότητος Νεοχωρούδας, κάτοικοι 50 (34 άρρενες, 16 θήλεις) [Απογραφή 1920, 116].